Quotes On Mental Health นิยาย & เรื่องราว

Kung pupunta ako roon, baka mas lalo lang madagdagan ang sakit, at bigat na nararamdaman ko. Hindi maganda ang bagay na ‘yon kung hindi maayos ang aking mental health. May kasabihan naman na kinakailangan na maging professional sa trabaho, pero hindi pa ako handa sa ngayon. Puwede namang bukas, kung kaya ko na. “You’re not going to visit your restaurants?” Umiling ako, at pinaglaruan ang cornetto sa aking platito gamit ang dessert fork, and dessert knife.

Mabilis niyang hinaplos ang pisngi niya, tinatanggal ang luhang hindi niya napigilang tumulo. “Pasensya na po, Dok,” mahinang sabi niya. “Hindi ko po napigilan... kasi po, napakabuti ninyo. Sa dami ng pinagdaanan ko sa mga dating ospital, ngayon lang po ako nakaramdam na tunay na may malasakit ang isang direktor, lalo na para sa mental health.”

Mas maganda na lang talagang isipin kong kailangan ko lang huminga kaysa malaman kong unstable pala talaga ang mental health ko, dahil sa mga nangyayari. “Parang hindi ko kayang pakinggan kung ano ang kaniyang sasabihin. I had enough. Tama na siguro ‘yong mga nalalaman ko tungkol sa mga nangyayari kaysa ipaalam pa sa psychiatrist,” paliwanag ko, dahil baka maintindihan nito ang ibig kong sabihin. “Baka lumala, o baka tuluyan akong bumigay.”

Tiningnan ko siya na siyang sumisismsim sa cappuccino niya. "Paminsan-minsan kaylangan din natin na bigyan ng pahinga ang mga sarili natin. Kaylangan din natin bigyan ng pansin ang mga sarili natin especially our mental health dahil kapag nagsimula na mag-mentally unstable ka susunod na ang physical health." Lumabi ako. Tama naman siya. Ayan din ang iniisip ko pero kaya ko naman. Ginusto ko lang talaga na magpahinga na muna dahil sobrang drain na ako.

Namamangha akong naki-pagsabayan sa palakpakan ng mga nanonood, bihira na lang kasi ang mga tao ngayon na magbibigay ng pansin at tulong sa mga taong may mental health problem, madalas kasi itong nadidis-regard at pinagkakamalan lang na maliit na problema, In fact, it is much more significant than cancer, because you can’t notice someone struggling alone while there’s a faint smile on their face. “Let’s give him a warm of applause, Mr. Ace Duke Remington!” masiglang saad ng announcer, sunod-sunod din ang pag-click ng mga camera nang masilayan nila ang seryosong mukha ni Duke, habang ang mga babae naman ay kulang na lang ang pagningning ng mata dahil sa nakikitang kagwapuhan,

"Paano mo napapanatili ang sanity mo with that kind of lifestyle?" Napangiti si Ada. "You don’t, really. You just learn to cope. But that’s the fourth thing—mental health takes a hit. The pressure to always look perfect, the constant competition, and the fear of losing relevance—it’s overwhelming. I’ve seen some of my friends quit because they couldn’t handle it anymore."

"Maaga siyang nagising ngayong umaga. She said she was going to take Raica to the amusement park." Ipinagpatuloy ni Shari ang pag-aayos ng plato habang nakangiti. "Raica seemed very happy today. She didn't look sick at all! If you ask me, baka nananakot lang talaga 'yong mga doktor na 'yon para mag-alala ang pamilya." Hinalo ni Sally ang wontons sa kanyang bowl at humigop ng mainit na sabaw. "Mental illnesses are not so easy to detect, Shari," mahinahong paliwanag ni Sally. " simple stress o takot, malalim 'yon. Now that Raica has Astrid and Santi with her, it's good that she can be happy."

Muntik pa yata itong matawa lalo. "Distracting?" "Yes. Illegal levels of distracting." Tuluyan na itong natawa dahilan para mapasimangot ako lalo. Nakakainis kasi habang tumatawa ito, mas lalo itong gumagwapo. Ano bang klaseng injustice ito? Parang every second may panibagong dahilan para mahulog ako rito. At hindi iyon maganda para sa mental health ko. "You're unbelievable," natatawang sambit nito.

“Sakit sa pag-iisip.” “Ah…” Natahimik si Cassie. “Alam mo naman, kahit hindi physical illness, delikado rin ‘pag mental. Mas okay kung mas madalas siyang kausapin o aliwin. Lalo na sa edad niya.” Totoo ang tono niya, sa kabila ng pagiging prangka ni Donya Carol, nagustuhan niya ang pagiging masigla at palabiro ng matanda.

Kailangan kong malampasan ang pagsubok na ito. Naalala ko na naman ang sinabi niya sa akin noong nakaraan. “Kung hindi mo kayang tawirin ang lubid na ito nang nakapikit, huwag ka nang umasang magiging malakas ka sa mental na aspeto.”