Sisa Crispin At Basilio นิยาย & เรื่องราว

sigaw niya. "What?" Ngingisi ngisi siya. "Labyo." "Gustong gusto mo talaga ng halik kaya panay ang biro mo?" Ilang ulit siyang umiling. "Hindi 'no, sabi mo kasi silly, sagot ko labuyo. Wag assuming ha." "I'm not a deaf, Maria." Humakbang ito papalapit sa kanya kaya umatras siya. "I'm blind, Crisostomo," sigaw niya. Tinalikuran niya ito at sumunod sa tour guide paakyat.

Masigla niyang nilinis ang buong sala. Nagpunas ng mga bintana. Nagwalis sa hardin. Nagdidilig pa ng mga halaman habang kumakanta. "🎵 La-la-la..." Eksaktong bumaba si Rhylle. Napahinto siya. Napansin niyang pawis na pawis ang dalaga. "Tina." Napalingon ito. "Good morning po, Señorito!" "Bakit gising ka agad?"

Maya maya ay mayroong isang estudyante na naka-uniform na dumaan sa tabi at namimili, mayroon silang hawak na malamig na tubig sa bote. "Hoy, bata. Give me that water," maangas na wika niya. Napalingon ang binatilyo at nagtataka dahil sa sinabi ni Crisanto. "Bingi ka ba? Akin na iyang tubig, sabi ko," namilog ang mga mata ni Crisanto kaya't natakot ang binata. Kaagad nitong inabot ang mineral water at hinablot iyon ni Crisanto saka niya binuksan at inilagay sa tapat ko.

anito habang nakatitig sa isang babae na umiinom ng alak. Tinitigan niya rin ito pero wala naman siyang nakitang maganda rito maliban sa maputi ito. Napailing na lang siya, ang pangit mamili ng crush niya. “Ang babae na umubos sa laman ng GCash mo?” “Binayaran ko na ‘yon ah!” Sinuntok pa nito ang braso niya. “Move on din.” “Bakit naka-move on ka na ba?”

kwento nito. Mabilis lumapit sa kanya si Cris at pinahid sa mukha nito ng bula ng sabon. Napatili si Belle dahil run at binasa ang suot ni Cris gamit ang basang sponge. Napamura naman si Cris at mabilis lumayo kay Belle. "Sh*t, Belle." mura ulit nito. "Cristobal." banta ni Lolo Emilio. Walang magawa si Cris at umupo ulit sa stool habang nagkasalubong ang makakapal nitong kilay. Halata rin na namumula ang kaliwang tenga niya. Hindi ko mapigilang matawa sa nasaksihan.

sabay abot ni Cris ng baso. "Salamat, babe... Sobrang nakakamiss talaga ang luto mo." Habang umiinom siya ng tubig, seryosong nagtanong si Cris: "Ngayon, babe... sagutin mo ako nang totoo. Alin ba ang mas masarap ... ang pagkaing niluluto ko... o ako?" To be continued...

Tulad ng ibinilin sa kanya ni Donya Soledad naghintay lang siya ng sundo sa terminal. "Miss, ikaw ba si Miss Amara? ako si Mang Crispin per hindi ko kaano ano si Basilio, ako ang nautusan ni Donya Soledad na bingwitin ang isda sa dagat este ang sunduin ka," sabi ng may edad na lalaki na nagmamaneho ng magarang CRV. Maliit nalalaki ito, kaya halos ulo lamang ang nakadungaw sa bintana. Hawig ang lalaking may edad na sa aktor na kanang kamay palagi ni Fernando Poe sa mga pelikula.

"Celestia, lalaki sa lalaki ang usapan na ito. Tandaan mo na ako ang magiging asawa mo rito." Bago pa siya makasagot, nakita kong nakadungaw si BAsti mula sa pinto ng kaniyang kwarto. May hawak itong piraso ng Choco Krunch bar habang puno ng tsokolate ang gilid ng kaniyang mga labi. Ipinakita pa niya ang napaka-cute at malalim niyang dimples. Sarap kurutin, kagigil ang asungot na ito! 'Daddy! Daddy!'

Ang boses na iyon ay sumisigaw ng purong kapangyarihan at kasamaan. Hindi ito si Julian. Hindi ito si Dr. Gabriel. “S-sino 'to?” nanginginig ang boses ko. “Ako ang taong kayang bumura sa buong pagkatao mo sa isang kumpas lang ng daliri, Hija. Ako si Crisostomo Wilton.”

Talagang gustong gusto na niyang magpasikat para makapagbakasyon na kaming dalawa. "Good evening, ma'am and sir!" Napalingon ako sa gawi nina sir Romeo at ma'am Elizabeth nang makarating sila. Tumayo ako upang harapin sila, ngunit si sir Rommel ay lumapitnsa mga ito. "Good evening, mom. Good evening, dad," bati niya sa kanila bago halikan sa pisngi. Kitang kita sa mukha ng mag-asawa ang bigla.