Novel & Cerita Tula Para Sa Aking Sarili

Tawag ni Molly, hinila ako pabalik sa kasalukuyan. Lumingon sa kanya ang mga mata ko na kanina pa nakatutok sa mesa. “Oo?” "Alam kong cliché ang sasabihin ko pero kailangan mong makinig sa akin," simula niya. "Hindi ka talaga uunlad hangga't hindi mo napapatawad ang iyong sarili. Napakaraming kasalanan at panghihinayang ang dinadala mo. Pareho kang nilulunod, binibigatan at kinakain ka ng buhay. Kailangan mong bitawan. Patawarin mo muna ang sarili mo."

I feel so alone. Nang maghiwalay ang landas namin ay tsaka pa lang nagsink in sa akin lahat. Pumayag talaga akong ibenta ang sarili ko.... Nakakababa man ng self worth at self respect, pero heto na e, I cannot back out anymore. I am now Rafael Tallano's bed warmer...

"Ihanda mo ang iyong sarili para sa pagbabalik ng iyong mag-ina... Alam kong magkikita pa kayo balang araw!" TO BE CONTINUE

“Tsk! Wala naman siyang mapapala sa tulad kong isang–” “Stop that, Tori. Lagi mo na lang ibinababa ang sarili mo. Kaya hindi ka sumasaya kasi lagi mong iniisip na hindi ka worthy. Na eto ka lang. Lagi mong pinangungunahan ang sarili mong isip at damdamin. Stop treating yourself like that. Sa ayaw man o sa gusto mo, ang buhay pababagsakin ka niyan nang higit pa sa iniisip at inaasahan mo. Kaya huwag mong unahang ibagsak ang sarili mo. Lift yourself,” pangaral ni Julie.

At kahit ilang beses pa siyang matuksong sumuko, paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na, “Hindi pera ang halaga ko. Hindi katawan ko ang puhunan. Uutakan ko ang mundo, basta’t manatili akong buo.” At sa dulo ng araw, bago siya matulog, tinitignan niya ang sarili sa maliit na salamin sa tabi ng kama. Hindi glamorous, hindi perpekto—pero may apoy sa mata. At habang ginagawa niya iyon ay lihim siyang bumulong sa sarili na, “Darating ang oras na hindi ko na kailangang magsuot ng maskara sa gabi. Darating ang araw na sapat na ako—hindi para sa kanila, kundi para sa sarili ko at kay Tita.”

kinalma ko ang sarili. Tila parang may sariling isip ang aking mga paa at naglakad patungo sa kinaroroonan ni Steve. Nainis ako sa sarili dahil biglang bumangon sa akin ang tila pagkairita at inis. Don't tell me I'm jealous? No way! Sa isip-isip ko ay bigla kong hinila ang buhok ng babae at itinulak palayo kay Steve. Pucha, ano ba itong naiisip ko. Ipinilig ko na lamang ang sariling ulo.

Kung alam ko lang sana ate ay inihanda ko na sana ang sarili ko para rito. Ang akala ko noon ay ang saya-saya mabuhay. Masaya naman talaga eh depende lang siguro sa pagsubok na maibibigay sa ‘yo. At sa akin, hindi ko kaya. Sorry at nagpaka selfish ako. Hindi mo ako makikitang ako mismo ang kukuha sa sariling buhay ko. Naghihintay lang ako. Hindi ko alam kung anong mangyayari pagkatapos nito pero sana ay magkaroon pa ako ng tyansa muli na makita ka.

tanong ng ina. "Naisip ko lang po, 'Ma, bakit sa kabila ng aking tagumpay, kahit isa na akong magaling na Engineer at may magandang trabaho sa Amerika... pero hindi pa rin ako masaya.. parang may kulang pa rin.. may emptiness." malungkot niyang kwento sa ina.

Ngunit gusto ng katawan ko ang gagawin namin. Bahala na, pagbibigyan ko na lang ang sarili ko para matapos na at upang malaman ang tunay na sarap.Swerte na ako,kung siya ang unang makakuha ng virginity ko.Gwapo pa at ubod ng kakisigan.Ngunit dapat sa susunod,hindi na mauulit pa ito. Kaya naman,nahihiya akong tumango.

Kunoo't noo niya at sinapok nya ang kanyang sarili na tila ba pakiramdam niya ay nababaliw siyang makita ako. Muli nya akong tiningnan. "Hindi... Hindi.. Iniwan mo na ako! Hiniwalayan mo na ako!" Pananakit pa rin nya sa kanyang sarili. "Taehyung!" Nilapitan ko siya at pinigilan ko ang kanyang kamay na saktan ang sarili nya ng paulit ulit.