Tula Tungkol Sa Sarili Novels & Stories

Subalit ang sarili lamang niyang tainga ang kaya niyang takpan, hindi ang bibig ng ibang tao. Lahat ng naroroon ay nakarinig sa nangyari. Narinig ng buong madla kung paano siya nanalanta ng buhay at kung gaano siya kalupit. "Hindi ako 'yon, wala akong ginawa, hindi ko 'yon ginawa, hindi..." usal ni Tessa habang nakatingin sa papalapit na si Don Gildart. Nais pa rin niyang mangatwiran, ngunit dahil sa labis na takot ay napaatras siya habang nakaupo sa sahig.

sabi ko sa sarili ko. Lumapit ako sa salamin at pinagmamasdan ko ang sarili ko. Ako si Kerry, ngunit sa paningin ng lahat, ako si Tara. Sa tunay na buhay alam nila Mama na kailanman ay hindi ako magkakamali sa mga desisyon ko sa buhay. Pero si Enrique iba siya, ramdam ko ang pagmamahal niya para kay Tara. Kahit si Enrique, tinitingnan ako na parang ako ang sentro ng mundo niya. Ngunit alam ko ang totoo. Isang malaking kasinungalingan ang lahat.

Matalim ko silang tinitigan hanggang sa tuluyan silang makaalis. Mabilis akong tumayo at kinalma ko muna ang sarili ko bago ako nagpatuloy sa pagtakbo. “Umayos ka, Talulla. Walang mabuting maitutulong sayo at higit sa lahat wala kang mabuting patutunguhan kapag nagpadala ka sa emosyon mo. Umayos ka,” paalala ko sa sarili ko habang paulit-ulit akong humihihinga ng malalim upang payapain ang kalooban ko.

Sakto lang ‘to at hindi siya masasaktan. "Love, saan galing ‘to?" kalmado kong tanong pero wala siyang sagot. "Tinangka mo bang saktan ang sarili mo?" Dahan-dahan siyang tumango. Napabuntong-hininga ako at muli siyang yinakap. "I’m really worried. Natatakot na akong hayaan ka." "I’m really sorry, love. Hindi na mauulit." "Alagaan mo ang sarili mo kung wala ako. Self first, love."

Ngunit nanggaling rin ako sa kadiliman, kaya hindi ko maaaring tawagin ang aking sarili na mabuti. "Mukha ngang may nalalaman siya ngunit ayaw niya lamang ipaalam sa akin. Minsan naiisip ko na lamang na tanggapin ang alok ng kadiliman kung iyon lamang ang tanging paraan para malaman ko ang buong katotohanan ngunit sa kabilang banda, ang kasamaan ay isa paring kasamaan kaya naman hindi ko sila pwedeng pagkatiwalaan sa bagay na ito. Mas mabuti na lang sigurong, hanapin ko na lamang ang mga bagay sa tulong nang aking sarili." Kausap ko sa aking sarili.

"Wala kang alam sa kapayapaan, Tanya, kaya huwag kang magsalita na parang kilala mo ako nang lubos." "Pwes, ipakilala mo ang sarili mo sa akin nang tama. Ipakita mo sa akin ang taong tinatago mo sa likod ng lahat ng bilyong ito, dahil hangga't hindi mo ginagawa 'yun, nandito lang ako para manggulo sa boring mong buhay."

"Tsaka last step 'tay, mahalin mo po ang sarili mo. Mahalin mo ang sarili mo nang mas higit pa sa pagmamahal mo sa kaniya. Kasi kapag nangyari yon, hindi ka na makakaramdam ng mga insecurities mo because you love you for who you are. Tanggap mo kung sino ka, kung anong kakayahan mo maging ang mga kulang sayo. And that's the real beauty. Sabi nga nila, beauty is when you turn your imperfections into perfection." "Salamat anak, simula nung una hanggang ngayon, hindi mo sinusukuan si tatay. Palagi mong pinapalakas ang loob ko, kaya hindi ko kayo magawang iwan e kahit na gustong gusto ko nang tapusin ang paghihirap ko."

Kung hindi niya namalayan na wala siyang soot na bra, kailangan niya itong gawin ngayon. "Kumalma ka self," Sabi ni Andrea sa sarili. Nakahinga siya at saka niya lang napagtanto, na may nakahinga ng maluwag sa kanyang mga baga, na matagal na siyang nagpipigil ng hininga at nanganganib na mawalan ng malay.

My heart just betrayed me! Tila ba ay nawala ako sa aking sarili kung kaya't hindi ko na namalayang nakapasok na pala ang lalaking ito sa loob, "I will just put all of these..." May sinabi pa itong kadugtong ngunit hindi ko na ito maintindihan.

Tutal, hindi ko naman kasalanan na marinig ang girls talk nila, kusa ko lang narinig iyon dahil may tainga ako at manipis lang ang ding ding namin dahil gawang plywood lang naman. "Real talk lang beh, ha?" ani ni ate sa kausap nila. "Kadalasan kasi 'yong heartbreak na lang lagi natin naiisip. Iyong sakit at hirap. I'm not trying to downplay that emotion ha, totoo naman na mahirap talaga iyon pero bakit may mga mabilis maka recover? kasi 'yong mga tao na 'yon kalaunan titigil din sila sa kakaisip tungkol sa love-life nila at magsisimulang magpokus sa kanilang self-life." dagdag pa niya. Totoo naman. Self-life, ito 'yong sarili mo naman ang paglalaanan mo ng atensyon. Sarili mo naman paglalaan