Tula Tungkol Sa Tagumpay นิยาย & เรื่องราว

"Sinasabing ang henyo ay one percent inspiration at ninety-nine percent perspiration. Ang dalawang ito ay kinakailangan para magtagumpay ang isang tao." "Nakuha ko ang resultang ito sa patnubay ng aking lecturer. Kung wala ang kanyang patnubay, gaano man ako magsikap, wala itong silbi at walang kabuluhan...” May isa pang palakpakan sa madla matapos marinig ang kanyang mga mapagpakumbabang salita. Nakamit niya ang napakalaking tagumpay sa murang edad, ngunit napakumbaba pa rin. Napakatalentadong tao niya!

Habang nagsasalita si Ethan sa harap, halatang composed ito confident, articulate, inspirational. Pero sa bawat sandaling tumitingin ito sa audience, palaging bumabalik ang mga mata sa kanya. “Minsan,” narinig ni Mia mula sa kanyang speech, “ang tagumpay ay hindi nasusukat sa dami ng nakuha mo, kundi sa kung paano mo tinanggap ang mga pagkakamaling nagpatibay sa’yo.” Para bang tinamaan si Mia.

Ngunit sa halip na magpahinga at magdiwang lamang, ginamit namin ang panahong ito upang palawakin at pagandahin pa ang itinayo natin. “Ang pagtatanggol sa sarili ay mabuti,” sabi ko sa isang pagpupulong ng mga pinuno, “ngunit ang tunay na tagumpay ay ang paggamit ng kapayapaan upang lumago at umunlad. Isipin ninyo ang isang sistema ng daluyan ng tubig: kapag natanggal na ang mga bara at napigil ang pagbaha, ang susunod na hakbang ay ayusin ang mga daanan upang maabot ng tubig ang mga lupang tuyo at makapagbigay ng ani. Ganoon din sa atin—ngayong payapa na ang paligid, kailangan nating siguraduhin na ang pakinabang ay umaabot sa bawat sulok ng ating sakop.”

“Bakit naman? Akala ko ba sanay ka na sa ganoong kapaligiran?” “Sanay ako, oo,” sagot ko. “Pero hindi na doon ang puso ko. Dati, ang tingin ko sa tagumpay ay kung gaano kalaki ang kinikita ng kumpanya o kung gaano kataas ang posisyon ko. Pero ngayon, ang tunay na tagumpay ay nakikita ko sa bawat ngiti ng mga bata, sa bawat salitang binibitawan nila, at sa katotohanang ligtas at masaya ang pamilya natin.”

Close up. "Ang tagumpay ay hindi isang bagay na dumarating dahil lang sa suwerte o tsamba," panimula ni Trevor, hindi pinalalampas ang kahit isang segundo na hindi nakatitig sa reporter. "Maraming sakripisyo ang kailangang ibayad. Kailangan mong iwanan ang mga bagay na nakasanayan mo, at kung minsan, kailangan mong baguhin maging ang sarili mong pagkatao para lang makasabay sa malupit na ikot ng mundo."

Napakasakit. Kaya pala iba ang pagkakakilala sa kanya ni Ate Tam dahil sinadya iyon. Napakasama niya. "Congratulations sa'yo dahil nagtagumpay kayo." Pumalakpak ako upang pagsalubong sa kanyang tagumpay. "Tunay nga kayong magaling dahil tagumpay niyo kaming napaikot sa inyong laro." Sinikap ko ang tumayo at nanunumbat na tumingin sa kanya. "Ang hindi niyo lang napagtagumpayan ay ang paibigin ako." Pagsisinungaling ko dahil iyon na lamang ang tanging magsasalba sa pagkatao ko.

Bwisit talaga! Umismid ako, napaka talaga ni Tony, tariray siya masyado. Minsan may pagkamayabang din. Hindi nag-iisip sa mga sinasagot, sa kanyang mga desisyon. Ganun din si Tony. Napailing nalang muli ako at bahagyang sinimangutan siya na naikagat ko pa ang ibabang labi ko na may kasamang paghugot ng malalim ulit. *****

pagpapaliwanag ko sa kaniya. Kumunot ang kaniyang noo. "Hindi kita maintindihan." Bumuntong hininga ako. "Ang ibig kong sabihin, sa sampung magagaling, isa lang ang magtatagumpay. Hindi dahil sa naging tamad sila, kundi iyon talaga ang buhay. Ngunit ang tunay na tagumpay ay ang pagiging kuntento." Natigilan siya sa aking nasabi. Ngunit agad ring iniwas ang tingin. "Psh. Sinasabi mo 'yan dahil mayaman ka."

Saka na niya iisipin ang tungkol sa pakikipagrelasyon kung maayos na ang lahat. Lalong humirap ang buhay nila nang nagkaroon ng TB ang Mama niya at tumigil na nang tuluyan sa pagtatrabaho. Ngunit matapang siya sa lahat ng pagsubok. Hindi siya kailanman pinanghihinaan ng loob. Ni minsan hindi sumagi sa isip niya ang sumuko o kahit kaawaan ang kaniyang sarili. Maabot niya ang tagumpay. Hinding-hindi siya titigil hangga't di niya makakamit iyon.

Tumanggi siyang maniwala na hindi niya magawa ito! Tulad ng sinabi sa kasabihan, 'When there’s a will, there’s a way’. Sa huli ang pagtitiyaga ay humahantong sa tagumpay. Inapakan niya ang gas at sumigaw ang makina ng sasakyan palayo, patungo sa tirahan ng Soros. Sa bahay ng mga Soros.