Filter dengan
Status pembaruan
SemuaSedang berlangsungSelesai
Sortir dengan
SemuaPopulerRekomendasiRatingDiperbarui
รักแรกที่พ้นผ่าน

รักแรกที่พ้นผ่าน

“คุณถง คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าจะบริจาคอวัยวะทั้งร่างกาย?” “ใช่ ฉันแน่ใจ” ถงซีพูดจบแล้วเผยยิ้มออกมา ราวกับหลุดพ้นอย่างไรอย่างนั้น หมอชะงักไป จากนั้นพูดเตือนสติอีกครั้ง “แม้มะเร็งอยู่ในระยะลุกลามแล้ว แต่ถ้าคุณรีบเข้ามารักษาตัวที่โรงพยาบาล อาจทำให้คุณมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้น”
2.7K DibacaTamatDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 65 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
พวกเขาเรียกสิ่งนี้ว่าความยุติธรรม

พวกเขาเรียกสิ่งนี้ว่าความยุติธรรม

ตอนที่ฉันกลับคืนสู่ตระกูล 'คอสเตลโล' ในฐานะลูกสาวสายเลือดแท้ๆ ที่หายตัวไปนาน ฉันกลับต้องสวมเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ตกทอดมาจากลูกสาวบุญธรรมของพวกเขา แถมคนขับรถของที่บ้านก็ยังมารับแค่เธอคนเดียวเท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังเอาแต่รู้สึกผิดต่อลูกสาวที่พวกเขาฟูมฟักเลี้ยงดูมาตลอดในช่วงที่ฉันไม่อยู่ ดังนั้น ทันทีที่รัฐบาลประกาศเปิดตัว 'ระบบความยุติธรรม' พวกเขาก็รีบจับทุกคนในครอบครัวลงทะเบียนก่อนที่ฉันจะทันกะพริบตาเสียอีก พ่อถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก "เมื่อมีระบบนี้คอยควบคุมให้เกิดความเท่าเทียมกันอย่างเด็ดขาด บริทนีย์ก็จะไม่มีวันต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป" แม่กุมมือฉันไว้ พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดที่ไม่เปิดโอกาสให้ฉันโต้แย้งใดๆ "ลูกกลับมาที่บ้านหลังนี้และแย่งชิงทุกอย่างที่เป็นของเธอไป แบบนั้น
1.8K DibacaTamatDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 40 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
จดหมายฉบับสุดท้าย

จดหมายฉบับสุดท้าย

กู้เวินเหยียนกับเสิ่นเจียรุ่ยไม่กินเส้นกันมาตั้งแต่เด็ก บังเอิญในปีนั้น คนที่เหมาะสมจะจับคู่แต่งงานกันในวงการก็เหลือแค่พวกเขาสองคนเท่านั้น กู้เวินเหยียนประกาศหนักแน่นว่าต่อให้ตายก็จะไม่มีวันแต่งงานกับเสิ่นเจียรุ่ย เสิ่นเจียรุ่ยเกิดสนใจขึ้นมาทันที “งั้นฉันก็ตัดสินใจแต่งกับนายแล้วล่ะ นายรีบไปตายซะเถอะ” ในวันแต่งงาน กู้เวินเหยียนปล่อยไก่นับสิบตัวออกมาเพื่อทำให้เสิ่นเจียรุ่ยอับอาย เธอทำหน้าไร้อารมณ์ คว้าไก่ตัวหนึ่งขึ้นมาแล้วเรียกมันว่า “สามี” กู้เวินเหยียนหมดอารมณ์ล้อเล่นลงไปทันที มองดูเสิ่นเจียรุ่ยที่ดื้อดึงจะมาแต่งกับเขา เขาก็พูดกับเธอด้วยน้ำเสียงเสียดแทงเยาะเย้ย “เธอจะต้องเสียใจทีหลังแน่” แต่งงานกันมาได้สามปี เสิ่นเจียรุ่ยจับกู้เวินเหยียนคาหนังคาเขาอยู่บนเตียงเป็นครั้งที่เก้าสิบเก้า
8.1K DibacaTamatDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 177 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
ฝันไปเถอะตาข้างบ้าน เธอหาเรื่องผิดคนแล้ว

ฝันไปเถอะตาข้างบ้าน เธอหาเรื่องผิดคนแล้ว

มีคนแท็กเรียกฉันบนแอป Nextdoor "เฮ้ย ยัยเพนท์เฮาส์ เธอโสดนี่นา จะเอาสวนดาดฟ้ากว้างๆ ไว้ทำไมคนเดียว? สามีฉันจะจัดงานปาร์ตี้ เราจะเริ่มใช้พื้นที่นั้นตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป" "ไม่ต้องห่วงนะ เราจะจ่ายค่าดูแลให้เดือนละสองร้อยเหรียญ เธอได้เงินฟรีๆ โดยไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ น่าจะดีใจนะที่ได้เงินน่ะ" ฉันจ้องหน้าจอตาค้าง นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม? ฉันคือทายาทของดอน ริชชี ผู้ที่ถูกฝึกมาเพื่อปกครองเขตเซาท์ไซด์ แต่ฉันเลือกที่จะทิ้งชีวิตแบบนั้นมาจับพู่กันวาดรูป อพาร์ตเมนต์นี้คือวิหารอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นสถานที่หลบภัยอันเงียบสงบของฉัน สวนดาดฟ้าตรงนั้นไม่ใช่พื้นที่ส่วนกลางของตึก แต่มันเป็นของฉัน! ฉันควักเงินสดห้าแสนเหรียญซื้อกรรมสิทธิ์มันมาตอนที่ตัดสินใจซื้อที่นี่ ฉันเนรมิ
108 DibacaTamatDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 3 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
มนตร์ตาละวัน ภพคุณหลวง [ภาคพิเศษ]

มนตร์ตาละวัน ภพคุณหลวง [ภาคพิเศษ]

‘แม่แก้ว’ บุตรสาวเจ๊กอี้หลวงโรงฝิ่น ผู้ตกเป็นที่หมายปองแต่แรกพบของ ‘คุณหลวงจัน’ หล่อนมีความจำเป็นต้องแต่งงานเพื่อรักษาหน้าตาวงศ์ตระกูลเอาไว้ แต่เมื่อคุณหลวงจันเอง พอได้รับแม่แก้วเป็นเมียมาแล้วกลับพบว่าหล่อนไม่ได้เป็นกุลสตรีอย่างที่คิด ฤาหล่อนจะฝักใฝ่คุณไสยอาคมจริง ๆ ซีรีส์สาปอสุรา มนตร์ตาละวัน มนตร์ตาละวัน - ภพคุณหลวง - (พีเรียด) พันวาเสน่หา
606 DibacaTamatDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 12 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
มนต์ปาริชาต

มนต์ปาริชาต

มนทิพย์ฝันถึงหนุ่มสาวคู่หนึ่ง “คุณนพ” เด็กหนุ่มในความฝันทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหว โดยเฉพาะดวงตาคมเข้มของเขาที่ฉายแววความรักอย่างเปี่ยมล้มในทุกครั้งที่มองสบมา สิ่งที่เด็กสาวมองเห็น รู้สึก รับรู้ จนแม้กระทั่งนามที่เขาเอ่ยเรียก “ปาริชาต” มนต์ทิพย์กลับรู้สึกว่าทั้งหมดนั้นคือ.. ตัวเธอเอง “ปาริชาต” เจ้าช่อดอกสีแดงเพลิง.. ดอกไม้แห่งการระลึกชาติ กลิ่นหอมแรง.. ทว่ามนุษย์เดินดินหาได้กลิ่นไม่ ด้วยกรุ่นกลิ่นนั้นจรุงใจอยู่ในเพียงเทวโลก แล้วหากมีเจ้าช่อดอกสีแดงเพลิงเป็นสื่อเล่า.. สิ่งนั้นจะเกิดขึ้นได้ไหม
527 DibacaOngoingDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 14 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
พี่ชายหัวใจทมิฬ

พี่ชายหัวใจทมิฬ

น้องสาวบุญธรรมใส่ร้ายว่าฉันทำให้เธอเกิดอาการแพ้ พี่ชายทั้งสามคนจึงจับฉันขังไว้ในห้องใต้ดินที่แคบและอากาศไม่ถ่ายเท แถมยังใช้โซ่ล็อกประตูไว้ด้วย ฉันใช้แรงทั้งหมดทุบประตูห้องใต้ดิน ขอร้องให้พี่ชายทั้งสามคนปล่อยฉันออกไป ก่อนไปพี่ชายคนโตที่เป็นบุคคลแถวหน้าในวงการธุรกิจ พูดตำหนิด้วยสีหน้าเย็นชา “ปกติเธอกลั่นแกล้งเหล่ยเหล่ย ฉันยังพอทนได้ แต่รู้อยู่แก่ใจว่าเหล่ยเหล่ยแพ้อาหารทะเล เธอยังจงใจให้เหล่ยเหล่ยกินอีก นี่มันตั้งใจทำร้ายกันชัดๆ ไม่ใช่หรือไง? เธอทบทวนการกระทำของตัวเองอยู่ในนั้นก่อนแล้วกัน!” พี่ชายคนรองที่เป็นนักร้องเสียงเทพซึ่งเป็นดาวดวงใหม่ของวงการ รวมถึงพี่ชายคนที่สามที่เป็นจิตรกรมือหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “คนร้ายกาจอย่างเธอยังมีหน้ามาหาข้ออ้าง แสร้งทำเป็นน่าสงสารอีก อยู่รับสภาพในนั้
6.4K DibacaTamatDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 128 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
ระฆังยามเย็นมิอาจมองเห็นจันทร์เหนือสายน้ำ

ระฆังยามเย็นมิอาจมองเห็นจันทร์เหนือสายน้ำ

หกปีหลังจากที่น้องชายและคู่หมั้นของผมเสียชีวิต ผมก็ได้เลือกหลุมฝังศพให้ตัวเองเช่นกัน ก่อนที่จะเดินทางไปกวาดหลุมศพให้พวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย จู่ๆ แม่ของผมก็เอ่ยปากขึ้นมาว่า "หมิงโจว ปีนี้ไม่ต้องไปแล้วล่ะ จริงๆ แล้วพวกเขายังไม่ตาย" ผมยืนอึ้งตะลึงงัน แล้วก็เห็นคนทั้งสองเดินออกมาจากห้องของน้องชาย ซ่งฉียิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนเอ่ยแซวคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ "คำเดิมพันนั้นผมชนะแล้ว ผมบอกแล้วไงว่าเขาไม่มีวันรู้หรอก" "หลังจากนี้ใครจะอยู่ข้างบน? หืม? อวี๋เฉี่ยน?" สิ้นคำพูดนั้น ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยน้ำตาคลอเพียงเพราะเห็นผมถูกทำให้เสียใจเพียงนิดเดียว กลับมองผมด้วยสายตารังเกียจ "เฮ้อ คงได้แต่บอกว่าเขาโง่เกินไป พวกเราพักอยู่ห้องข้างๆ แท้ๆ เขายังไม่รู้ตัวเลย" ที่แท้ห้องนั้นที่แม่ไม่ยอมให้ผมเข้าไป ไม่
116 DibacaTamatDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 2 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
ราชาสังเวียนเถื่อนในวันที่เธอเสียผมไป

ราชาสังเวียนเถื่อนในวันที่เธอเสียผมไป

ปีที่สามหลังจากออกจากคุก เสิ่นจือจือเพื่อนเล่นในวัยเด็กก็ลากตัวผมออกมาจากสังเวียนมวยใต้ดิน เธอชกเข้าที่หน้าของผมหมัดหนึ่ง ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ "เซี่ยสือเยี่ยน ใครให้นายกล้าไม่กลับบ้าน แถมยังทำตัวเองจนกลายเป็นสภาพดูไม่ได้แบบนี้!" ผมเช็ดคราบเลือดออก และหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจอะไร "ท่านประธานเสิ่น หมัดละแสน ถ้ายังไม่หายแค้นคุณชกต่อได้เลยนะ จะได้ครบค่าเช่าบ้านของผมปีนี้" กำปั้นของเธอสั่นไม่หยุด แต่เสียงกลับอ่อนลงมา "กลับบ้านกับฉัน...ไปขอโทษชิงหรานซะ" "เขาใจดี ไม่ถือสาเรื่องที่นายใส่ร้ายเขาตั้งนานแล้ว " เมื่อสายตากวาดมองบาดแผลทั่วร่างของผม แววตาของเธอก็ดูซับซ้อน "ดูสภาพนายตอนนี้ที่หน้าตาเต็มไปด้วยเลือดสิ มันต่างอะไรกับหมาจรจัดในกองขยะล่ะ?" ตัวผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว ก่อนจะหันหลังแล้วเดิ
571 DibacaTamatDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 18 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
หย่ากันเถอะ ไปเป็นพ่อให้ลูกเธอซะ

หย่ากันเถอะ ไปเป็นพ่อให้ลูกเธอซะ

หลี่ชิงหลินสามีของฉัน คือเจ้าพ่อที่น่าเกรงขามที่สุดในตระกูลหลี่ เขารำคาญเด็กอย่างมากและเป็นแบบนั้นเสมอมาโดย แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปตั้งแต่อี้ปิงอิง น้องสาวต่างแม่ของฉันย้ายมาอยู่ข้างบ้านพร้อมลูกน้อยวัยหกเดือน จู่ ๆ สามีของฉันก็เกิดหลงใหลในตัวเด็กน้อยคนนั้นขึ้นมา ทั้งชงนมป้อนเอง ทั้งร้องเพลงกล่อม ไม่ว่าจะไปไหนก็อุ้มไปด้วยตลอด เขากลับบ้านตอนเช้ามืดด้วยสภาพเหนื่อยล้าทุกวัน แต่บนใบหน้ากลับเปื้อนยิ้มเสมอ เหมือนเด็กคนนั้นได้ครอบครองจิตวิญญาณของเขาไปหมดแล้ว ส่วนฉันกลับกลายเป็นคนไร้ตัวตนในโลกของเขาไปแทน เมื่อสามวันก่อน ฉันขับรถแล้วมีคนจงใจขับปาดหน้าจนเสียหลักพุ่งชนเกาะกลางถนน หน้าผากมีเลือดออก วิงเวียนศีรษะ ฉันโทรหาเขาไปทั้งหมดห้าสิบห้าสาย เขาไม่รับเลยแม้แต่สายเดียว แต่กลับโพสต์รูปเด็กน้อย
4.5K DibacaTamatDitambahkan ke Perpustakaan sebanyak 151 kali sebagai กรรม
Baca
+Pustaka
Sebelumnya
1234
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status