กลับมาครั้งนี้ ข้อขอเดินวิถีไร้รัก นิยาย & เรื่องราว

“ไม่ต้องรักลูกเลยก็ได้…ขอแค่กลับมาหาลูก ลูกไม่อยากอยู่คนเดียวอีกแล้ว…” คำพูดสุดท้ายแผ่วพร่าราวกับคำอธิษฐานของคนสิ้นหวังที่ไม่ได้ขอให้ชีวิตดีขึ้น ไม่ได้ขอให้ความเจ็บปวดหายไป ขอเพียงให้ความว่างเปล่านี้มีใครสักคนกลับมาเติมเต็ม แม้จะเป็นเพียงชั่วครู่ แม้จะแลกด้วยความ เจ็บปวดทั้งหมดที่เหลืออยู่

เพียงแค่กลับมาหากันก็พอ 'ขอให้ชาติหน้าฉันใด...ขอให้เราไม่เกิดมาคู่กัน!ต่อให้ต้องอยู่ร่วมโลกเดียวกัน ก็ขอให้เป็นเพียงคนแปลกหน้าที่เดินสวนกันไป...ฮึก...ขอให้ชาติหน้า เนตรไม่ต้องมารักคนใจร้ายแบบคุณอีก...'

พิ่งจะเคยมีความรัก แต่กลายเป็นรักต้องห้าม รักคนที่มีเจ้าของมันทั้งผิดและบาป แม้ว่ามีโอกาสเลือกใหม่เธอยังคงขอแอบรักอยู่แบบนี้เหมือนเดิม อีกอย่างวันใดที่ภรรยาของเขากลับมา วันนั้นเธอคงทำใจและถอยห่างได้เอง เธอไม่ต้องการที่จะแทรกกลางครอบครัวของใคร ดังนั้นเธอจึงขอแค่แอ บรักแบบนี้ก็พอ

นี่ไม่ใช่การกลับมาไม่ใช่การเริ่มต้นใหม่ แต่เป็นเพียง…การได้อยู่ในโลกของกันและกันอีกครั้งในแบบที่ไม่เร่งรัด ไม่ทวงถาม ไม่มีคำว่ารัก แต่มีความเงียบสงบ…ที่เคยไม่มีในสองชาติที่ผ่านมา พวกเขาไม่ได้เดินย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นหากแต่เดินขนานกันในเส้นทางใหม่ โดยไม่ต้องมีคำสัญญาใด

ซูเจิ้งกั๋วตวาดกลับเป็นครั้งแรก “ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้! ตอนนี้เราไม่มีอะไรจะให้เสียอีกแล้ว! เธอ... เธอยังคงมีสายเลือดของฉันไหลเวียนอยู่ในตัว ฉันจะไปขอร้องเธอในฐานะพ่อ!” เขาไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อยว่าสำหรับหลินเยว่ซินแล้ว คำว่าสายเลือดมันได้กลายเป็นสิ่งที่ไร้ค่าที่สุดไปแล ้ว

ฉันสูดลมหายใจลึก เอ่ยอย่างแน่วแน่ "หมิงเซวียน ฉันไม่ทราบว่าทำไมจู่ๆ คุณถึงเปลี่ยนใจ แต่ระหว่างเรามัน เป็นไปไม่ได้แล้วจริงๆ คุณกลับไปเถอะ อย่ามาหาฉันอีกเลย" สิ้นคำพูดนั้น ฉันก็หันหลังเดินจากมา แต่เขากลับคว้าข้อมือฉันไว้แน่น "เวยเวย อย่าไป... กลับไปกับฉันเถอะ!"

คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//< +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ บทที่ 1 ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่าง ทั้งๆ ที่จางลี่จิ่นไม่เคยทำผิดกับอีกฝ่ายเลยสักครั้ง แต่เพราะหญิงสาวผู้นั้นร่ำไห้พร้อมกับใส่ร้ายทุกอย่าง อดีตคนรักผู้นั้นถึงกับเชื่ออีกฝ่ายอย่างไม่มีข้อสงสัยเลยแม้แต่นิดเดียว ไม่เคยคิดที่จะสืบหาความจริงหรือสอบถามเรื่องราวใดๆ เลยสักครั้ง

"เรากลับมาคบกันนะน้ำแข็ง เธอไม่ต้องรักฉันก็ได้ ให้ฉันรักแค่เธอคนเดียวก็พอ เธออยากไปไหนอยากให้ฉันทำอะไร ฉันพร้อมตามใจเธอทุกอย่าง แค่เธอกลับมาคบกับฉันก็พอ ฉันขอแค่มีเธออยู่ข้าง ๆ แค่นั้นนะน้ำแข็งฉันขอร้องล่ะ" "..." "หรือถ้าเธอคิดว่าที่ลานเกียร์คือการแสดง งั้นฉันร้องเพลงขอ เธอคืนดีตรงนี้ก็ได้" จะบ้าเหรอ!

" ผมขอโทษ ผมรู้ตัวว่าผมผิดแต่ผมอยากขอโอกาส ได้ไหม ขอโอกาสให้ผมอีกสักครั้ง ผมสัญญาว่าจะรักคุณมีคุณแค่คนเดียว ผมจะไม่ละเลยคุณเหมือนเมื่อก่อนอีก " " คุณกลับไปเถอะ เรื่องของเรามันจบแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไร ความรักที่มาช้ามันไร้ค่าเสียยิ่งกว่าหญ้าข้างทางอีก "

‘มึงไม่เคยขอร้องใครมาก่อน แต่กลับมาขอร้องกูไม่ให้จีบและเลิกยุ่งอันดา อย่าลืมสิว่าตอนนี้มึงกับอันดาไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว’ ‘กูรู้ แต่กูรักอันดา กูรักเธอมาก กูอยากได้เธอกลับมาเป็นของกูอีกครั้ง มึงอย่าจีบอันดาได้ไหมวะ’ ‘มึงขาดอันดาไม่ได้?’