กลั่นแกล้ง Novels & Stories

ฉันเถียง "ก็แกล้งไง แต่แกล้งตอนที่หว้าทำของร้อน ๆ อยู่มันอันตราย ถ้าขืนหว้าตกใจฟาดกระทะเข้าหน้าจะทำยังไง" โห.. นี่ก็จินตนาการโหดเกิน

นั่นเลยเป็นเหตุผลที่ฉันถูกกลั่นแกล้งจากเจ้าพวกนั้นเป็นประจำ แน่นอนว่ารวมถึงเสือด้วย แต่ฉันไม่ได้ตอบโต้ด้วยกำลังหรอก... สิ่งที่ฉันทำก็คือการใช้คำพูดสบประมาทพวกมันแล้วปล่อยให้พวกนั้นอัดฉันเท่านั้นแหล่ะ เพราะหากตอบโต้มันกลับด้วยกำลัง ตัวฉันก็จะไม่ต่างจากพวกมัน แถมการทะเล าะวิวาทก็ไม่ใช่จุดประสงค์ของฉันด้วย ฉันแค่อยากให้ความเกลียดชังของพวกมันมาลงที่ฉันไม่ไปทำร้ายคนที่ฉันรักเท่านั้น

'เขาอยากจูบ แต่ก็ยังปากแข็งเหมือนทุกที ทำไมต้องน่ารักขนาดนี้ บ้าที่สุด' ซู่หรานกรีดร้องในใจ อยากกลั่นแกล้งเขาเพิ่มขึ้น จงใจก้าวขาเดินออกจากตรงนั้น ในใจกลับตะโกนแต่คำว่าน่ารัก ความรู้สึกของจิ้งจื่อนั้น สับสนตึงเครียดเพราะถูกกลั่นแกล้งตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ เข าไม่รู้ว่าควรรับมือกับคนไร้ยางอายเช่นไร รู้เพียงว่าอยากจูบสตรีคนนี้จนทนไม่ไหวอีกแล้ว

กิริยากลบเกลื่อนบิดม้วนพร้อมสีหน้าซึ่งขึ้นสีแดงระเรื่อส่อพิรุธจนน้องสาวอยากกลั่นแกล้ง “ไม่มีหรือ ได้ เช่นนั้นข้าไม่ไป”

เสียงที่ฉินแว่ว ๆ ส่วนคนที่แกล้งฉันอมยิ้ม ยักคิ้วหลิ่วตาให้ฉันกวน ๆ ย้ำเสียงทุ้ม “อยากแกล้งจะแย่ ยอมให้พี่แกล้งหรือเปล่า”

เหตุผลมาจากการกลั่นแกล้งสารพัดไม่เว้นวิธีการ ซึ่งทำแยมให้ต้องระวังตัวอยู่เสมอหากพบเจอยูโรโดยบังเอิญ "ไม่ได้จะแกล้งสักหน่อย~ เธอเห็นฉันเป็นคนยังไงกันนะ" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เขาย่นหัวคิ้วชนกันอย่างคนไม่สบอารมณ์

ลู่หมิงกล่าวหยอกเย้า ยิ่งทำให้ดวงหน้าเล็กขึ้นสีแดงระรื่น “กลั่นแกล้งข้าหรือ” นางบ่นอุบ ทว่าค่อย ๆอ้าขาให้อีกฝ่ายได้มองเห็นอย่างถนัดตา

ด้เพียงแค่แป๊บเดียว ดวงหน้าผุดผาดงอง้ำบึงตึงด้วยความโกรธระคนน้อยใจเข้ามาแทนที่ เขาแกล้งเธอให้ร้อนใจ ปล่อยให้เธอชะเง้อคอมองจนแทบยาวเป็นยีราฟแล้ว สนุกมากสินะกับการได้กลั่นแกล้งให้เธอต้องทุกข์ใจเศร้าใจและกลายเป็นตัวตลกให้เขามองนะ คนบ้า!! มันน่าทุบให้อ่วมเป็นลูกขนุ นตกพื้นเชียว

หญิงสาวทำปากยื่นเมื่อโดนเขากลั่นแกล้งเอาแบบนี้ สีหน้าที่ไม่ได้จริงจังอยากลงทัณฑ์แบบโหดร้ายแต่อยากลงทัณฑ์แบบวาบหวามทำให้เธอนึกหมั่นไส้ตงิดๆ ในใจ ..อย่าให้ถึงทีเธอบ้างล่ะ แกล้งกันแบบนี้ได้ลงคอ ถึงจะรักเขาก็เถอะ แต่ไม่ชอบเลยกับการโดนกระทำเช่นนี้ มันไม่สนุกเอ าเสียเลย

นางพูดพลางแย้มยิ้มเล็กน้อยเสียงยังคงอ่อนโยน แต่ถ้อยคำนั้นกลับกัดลึกยิ่งกว่ายาพิษ “คิดดูสิ การกลั่นแกล้งที่เจ้าทำในวันนี้ กลับกลายเป็นตัวเร่งข่าวให้แพร่กระจายเร็วขึ้น เช่นนี้ ข้าควรขอบคุณเจ้าหรือไม่” เสียงนั้นแผ่วเบาแต่น้ำหนักคำกลับหนักหน่วง