Romans & histoires กลิ่นเอื้อง

คำตอบกล้าๆ กลัวๆ นั้นทำให้แกเดาว่าเด็กสาวไม่ได้ห้ามที่แกจะทำ แต่ห้ามเพราะกลัวแกเหม็นมากกว่า ซึ่งต่อให้หมักหมมมาทั้งวัน และเต็มไปด้วยคราบเหงื่อคราบไคล แกก็ยังคิดว่ามันหอมอยู่ดี ก็กลิ่นนี้น่ะมันกลิ่นสาวบริสุทธิ์ ไม่ใช่กลิ่นดอกไม้ที่มันช้ำน้ำมาสักร้อยครั้งอย่างที่เคยด มของรวยรินอยู่ทุกคืนทุกวัน กลิ่นแบบนี้มันทำให้แกไม่กลัวอะไรแล้ว “ไม่เป็นไร ลุงแค่ชิมว่าไอ้น้ำเหนียวๆ นั่นมันหวานหรือยังเท่านั้น อ้า... อ้ากว้างๆ อีกนิด อ้า... อย่างนั้นแหละ อืม... หอมจะตายไป อืม... หอมสุดๆ”

เมื่อเข้ามาภายในบ้าน กลิ่นหอมของอาหารที่แสนคุ้นเคยก็ลอยมาเตะจมูก จนผมต้องเดินตามกลิ่นนั้นเข้าไปในครัว

ขนลุกขนพอง’ หมับ!!!! อ้อมแขนที่คุ้นเคยโอบประคองลาดไหล่บาง กลิ่นหอมสะอาดที่ติดเสื้อผ้าเป็นกลิ่นประจำกายของนายพลหนุ่ม

ทุกอณูในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นสวาท กลิ่นเหงื่อ กลิ่นกาย และคราบราคะจนแทบไม่มีช่องว่างให้ลมหายใจสะอาดแทรกผ่าน ทั้งห้องชุ่มโชกไปด้วยร่องรอยของการครอบครอง

“ชัดเลย ฉันได้กลิ่น ลี่จูได้กลิ่นไหม ข้าง ๆ น้องฟางเฟย คุณช่วยผมดมหน่อย” “เจียอีคุณมันเพ้อเจ้อ กลิ่นนี้มันก็ติดตัวฟางเฟยอยู่แล้ว เจียอีคุณหลอนแล้วนะ อะไรเป็นผู้ชายมาดเข้ม ดูทำท่าเข้า คุณนี่มันจริง ๆ เลย”

กลิ่นฉุนของน้ำมันพืช กลิ่นคาวของเนื้อสัตว์และกลิ่นหอมของเครื่องเทศ ลอยปะปนกันอยู่ในอากาศ ซือหยากับหยางเฉิงค่อย ๆ เดินแทรกตัวเข้าไปในฝูงชน

มือใหญ่ที่ชโลมขี้ผึ้งจนทั่วก็เคลื่อนเข้ามา คราวนี้สัมผัสลงอย่างตรงไปตรงมา ขี้ผึ้งสีขาวส่งกลิ่นสมุนไพรจาง ๆ เมื่อแตะผิวให้ความรู้สึกเย็นเล็กน้อย ความอุ่นจากฝ่ามือกับความเย็นนั้น กระตุ้นความรู้สึกอย่างฉับพลัน

แสงนั้นนวลตาและเงียบสงบจนน่าประหลาด กลิ่นที่อบอวลอยู่ในอากาศไม่ใช่กลิ่นดินชื้นหรือกลิ่นอายของสิ่งของโบราณ แต่มันคือกลิ่นสาบของฟางแห้ง กลิ่นควันไฟจาง ๆ และกลิ่นสมุนไพรพื้นบ้านที่ชวนให้รู้สึกหม่นหมอง “อาจารย์... ทุกคน...” เสิ่นหลีเค้นเสียงเรียกหาทีมงาน แต่สิ่งที่หลุ ดออกมาจากลำคอกลับเป็นเพียงเสียงแหบพร่าและแหลมเล็กจนเธอเองยังจำไม่ได้

ของเชื้อราฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศเหมือนฝุ่นผงที่กำลังเริงระบำ อากาศหนักอึ้งไปด้วยกลิ่นดินเปียกผสมกลิ่นหวานๆ ของซากพืชที่ทับถมกันมานานหลายทศวรรษ แต่มันมีความแปลกประหลาดคือ กลิ่นสาบของสัตว์ป่าที่รุนแรงและฉุนกึก แซมด้วยกลิ่นอายความชื้้นของฟีโรโมนที่ผมปล ่อยออกมาเอง

นครอบครัว ขณะที่ฉันเดินเข้าไปใกล้โต๊ะ กลิ่นของเขาก็ยิ่งแรงขึ้น เป็นกลิ่นไม้ผสมกับกลิ่นมัสก์อย่างลงตัว ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อให้ปอดเต็มไปด้วยกลิ่นนั้น มันทำให้ฉันรู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ และฉันก็รู้สึกถึงความเปียกชื้นอีกครั้งระหว่างขาของฉัน ฉันเป็นอะไรไปเน ี่ย?