Romans & histoires กลิ่นเอื้อง

พอถึงตอนที่น้าสะใภ้กลับมา พวกเขาก็เสร็จกิจกันเรียบร้อยแล้ว แถมยังเปิดหน้าต่างระบายกลิ่น ผสมกับกลิ่นอาหารที่กำลังผัดอยู่ น้าสะใภ้เลยไม่สังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด "พี่อวี้หลานคะ วันหยุดนี้เราไปแคมป์ปิ้งกันเถอะ เพื่อนฉันบอกว่ามีสวนสาธารณะแห่งหนึ่งมีทั้งภูเขาและแม ่น้ำ สวยมากจริงๆ เป็นที่พักที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลย"

ตอนแรกมันเป็นเพียงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของแป้งสุก แต่เมื่อผ่านไปเพียงสิบนาที กลิ่นหอมมันของน้ำมันหมู กลิ่นฉุนเล็กน้อยแต่สดชื่นของขิง และกลิ่นเค็มหวานของเนื้อหมูหมักก็เริ่มฟุ้งกระจายออกไปนอกกระท่อม มันไม่ใช่กลิ่นอาหารธรรมดา แต่มันเป็นกลิ่นที่ 'เย้ายวน' จนแทบจะทำให้คนเดินผ่า นไปมาหยุดหายใจ

อัยยาค่อย ๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้สูดกลิ่นนั้นขึ้นมาเล็กน้อย จริงอย่างที่ขนุนว่า มีกลิ่นบางอย่างที่อธิบายได้ยากลอยอวลอยู่บริเวณนั้น มันไม่ใช่กลิ่นอับหรือกลิ่นน้ำหอม แต่เป็นกลิ่นสาบอ่อน ๆ ที่คล้ายกับของเน่าเสียผสมกับกลิ่นหวานเลี่ยนจนน่าคลื่นเหียน กลิ่นที่ปลุกสัญชาตญาณดิบใ ห้ร้องเตือนถึงอันตรายและความไม่บริสุทธิ์

กลิ่นนั้นแทรกเข้ามาขณะชื่อนั้นยังเอ่ยไม่ทันจบ ฉุน หนัก และเหม็นจนแสบโพรงจมูก ใบไม้เน่ากับมูลสัตว์ปนขี้เถ้า กลิ่นที่เขาบ่นทุกเช้ายามต้องเดินผ่านบ่อหมักไปลานล้างผัก สิ่งที่ทำให้ต้องยกพัดขึ้นบังหน้าทุกครั้งแล้วถูกสยงป้าจ้านหัวเราะเยาะ ถ้ำของเผ่าเขาไม่เคยมีไอเช่นนี้ จิ้งจอ

“แล้วหนูคิดว่ากลิ่นอะไร” “ไม่รู้เหมือนกันครับ รู้แต่ว่าหอมดี ละมุน มันคุ้นๆ เวลาที่ภพอยู่ใกล้เตงจะได้กลิ่นตลอด บางทียังหันจมูกตามเลย กลิ่นเหมือนกับ... เหมือนกับอะไรน้า... อ๋อ นึกออกแล้ว กลิ่นคนแก่ กลิ่นเซียงเพียวอิ๊ว”

เหลียงหวนพยักหน้าอย่างจริงจัง “ขอบคุณมากครับ แล้วกลิ่นอื่น ๆ มีอะไรที่เหมาะสมอีก” “มีกลิ่นตะไคร้หอมค่ะ สามารถช่วยกันยุงได้ หากจุดในห้องพักแขก ก็จะช่วยให้แขกรู้สึกสบายใจ ไม่ถูกรบกวนจากยุง” เหลียงหวนสนใจทันที “งั้นขอลองกลิ่นนี้ด้วย”

ซูจินเยว่เดินเข้าไปใกล้ สูดจมูกฟุดฟิด "แต่กลิ่นที่ติดอยู่บนตัวท่าน เหมือนกลิ่นเป็ดย่างรมควันกับสุรานารีแดงชั้นดีเลยนะเจ้าคะ สงสัยผักดองเมืองนี้จะกลิ่นหอมเหมือนเป็ดย่าง" หม่าเว่ยหมินหน้าซีดเผือด รีบยกแขนเสื้อขึ้นมาดมแก้เก้อ "เอ่อ...คงเป็นกลิ่นติดมาจากในครัว เชิญเสด็จด้านใ นก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ ข้างนอกอากาศชื้นนักประเดี๋ยวจะประชวรเอาได้"

ไม่นานนัก กลิ่นหอมหวานของมันเผาก็เริ่มตลบอบอวลไปทั่วกระท่อมเล็กๆ มันเป็นกลิ่นที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังที่สุดสำหรับคนที่ท้องว่าง โครก. เสียงท้องร้องดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้... มันไม่ได้มาจากท้องของมู่หว่านชิง

จมูกของฉันได้กลิ่นแห้งๆ ของก้อนฟางผสมกับกลิ่นเหงื่อกลิ่นกายลุงจอห์นและกลิ่นน้ำหอมราคาแพงของฉัน ทุกอย่างที่อยู่รอบกาย ช่วยสร้างบรรยากาศ กระตุ้นเร้าอารมณ์ของฉันให้พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาดล้ำ “อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… อูย… ”

เดียร์รับถาดมาโดยไม่เถียง เสียงฝนยังเคาะกระจกเบา ๆ อยู่ด้านนอก จนกระทั่งกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น ประตูเปิดออกพร้อมลมเย็นและกลิ่นน้ำหอมบาง ๆ ที่ไม่แรงเกินไป แต่ชัดพอจะทำให้คนเผลอจำ มันเป็นกลิ่นสะอาดแบบผู้ชายที่ดูแลตัวเองดี กลิ่นเสื้อเชิ้ตเพิ่งรีด กลิ่นผิวหลังอาบน้ำ แ ละกลิ่นบางอย่างที่ดูแพงโดยไม่ต้องประกาศราคา