การผจญภัย Novels & Stories

พั่บ! ไอ้ผาดซอยถี่เร่งเร่าส่งตัวเองและเด็กสาวไปให้ถึงสวรรค์พร้อมกัน ครั้งแรกของเด็กน้อย เขาจะทำให้เธอจุกล้นไปด้วยความสุขเลยทีเดียวและตัวของเขาเองก็เช่นกัน และมีสิ่งหนึ่งที่ไอ้ผาดลืมไปเสียสนิทคือ ‘ป้องกัน’ สิ่งผิดพลาดในอนาคต ตอนนี้มีแต่ความสาวของณดาเท่านั้นที่ทำให้ เขามองเห็น ความสวย ความสาวและสดใหม่ของสาวเจ้าทำให้ไอ้ผาดหลงลืมความเป็นตัวเองและขาดการควบคุม พั่บ! พั่บ! พั่บ!

่านเท่านั้น ผ่านมาเกือบชั่วก้านธูปทุกอย่างก็ยังคงสงบ ขณะที่ทุกคนกำลังผ่อนคลายลง เยว่เอ๋อร์กลับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่กำลังโจมตีมาในทุกทิศทาง มือบางร่ายคาถาเวทย์ป้องกันในทันที หางตาทันเห็นเส้นใยสีขาวจากทุกทิศพุ่งตรงมาที่พวกนาง การจู่โจมที่รวดเร็วทำให้ทุกคนมิ

ห้อิสระเธอมากขึ้น “ ไม่เบื่อเลยค่ะ ” เพราะเธอชินแล้ว “ เราไปกินอาหารริมแม่น้ำเจ้าพระยากันดีไหมคะ เจ้าหญิงเห็นในแอพนึง อาหารอร่อย วิวก็สวย มีไข่ตุ๋นภูเขาไฟด้วยนะคะ ” เจ้าหญิงพูดน้ำเสียงให้ดูว้าวๆและน่าตื่นเต้นเผื่อคุณเขาจะสนใจ เพราะปกติคุณเขาไม่ค่อยไปในที่แบบนี้ คุณ เขาจะชอบไปกินอาหารที่ภัตตาคารห้องแอร์หรูๆนู่น

นวลจันทร์สงสัย “อยากขี่จักรยานเล่นค่ะ… อยากไปเที่ยวชายเขาท้ายไร่ข้าวโพด” “อุ๊ย… อย่าไปไกลถึงตรงนั้นนะคะ ไร่กำนันบัญชาริมชายเขามีคนงานผู้ชายเยอะ… คุณหนูเป็นสาวเป็นนาง เดี๋ยวคนงานฝั่งโน้นเจอเข้าจะไม่ปลอดภัย” “ไม่ต้องห่วงค่ะ… เกดไม่ออกไปไกลจากไร่คุณพ่อหรอกค่ะ”

เด็กชายนิ่วหน้านึกฉงน เขาเคยอ่านนิทานและดูภาพยนตร์หลายเรื่องเกี่ยวกับโจรสลัดในยุคโบราณ แม้จะรู้ว่าโจรสลัดคือบุคคลนอกกฎหมายที่มีวิถีชีวิตอยู่กับการฆ่าฟัน จี้ปล้น และอุปนิสัยของแต่ละคนล้วนดุดันเหี้ยมโหด แต่เด็กผู้ชายอย่างเจโคบีก็ยังอดที่จะจินตนาการไปถึงเรื่องรา วตื่นเต้นเหล่านั้นไม่ได้ “ปู่ก็ไม่รู้หรอกนะ... คำว่าผจญภัยมันก็หมายถึงความเสี่ยงนี่นา ยิ่งเป็นการผจญภัยในมหาสมุทรด้วยแล้ว ถึงไม่เจอโจรสลัดก็ยังต้องเจอคลื่นยักษ์สูงเป็นสิบๆ เมตรกับพายุลูกใหญ่ๆ อยู่ดี... เราไม่กลัวเหรอ...”

"แล้วเรื่องการฝึกขี่ม้าข้ามสิ่งกีดขวางนี่เป็นเจ้าที่คิดขึ้นมาเองอย่างนั้นรึ" "หามิได้เพคะ หม่อมฉันเคยอ่านผ่านหูผ่านตามาจากบันทึกการเดินทางของคนผู้หนึ่ง เห็นว่าน่าสนใจดีเลยจดจำเอาไว้เผื่อว่าจะมีโอกาสได้นำมาใช้เพคะ" "บันทึกการเดินทางหรือ เป็นของผู้ใดกัน"

การเดินทางสู่ดินแดนศัตรู การเดินทางสู่แคว้นเยว่เป็นการผจญภัยครั้งใหม่ที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน เหม่ยหลิน หลี่เฟยหลง และกองกำลังพิเศษขององค์จักรพรรดิ ประกอบด้วยองครักษ์ฝีมือดีที่ถูกคัดเลือกมาเป็นอย่างดี นำโดยหัวหน้าหมา ผู้ซึ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นแม่ทัพพิเศ

บางคนก็เขียนอะไรมาไม่รู้ อ่านแทบไม่ออก ขนาดให้ใช้แปลภาษาแล้วนะ เขานั่งคิดขณะที่ดูไปเรื่อยๆ จนกระทั่งไปสะดุดตากับเล่มนึง ลายมือหวัดนิดๆ ภาษาอังกฤษที่สะกดผิดนิดหน่อยแต่พยายามเต็มที่กลับสะดุดสายตาเขาอย่างแรง "My name is Plearnpitcha. I'm not good in English but I want to be better."

ุยเพื่อหาทางสงบศึกแต่ดูเหมือนเจ้าถิ่นสี่ขาชอบเกาะตามผนังจะไม่รับข้อเสนอ ยังไงคืนนี้เขาจะอ่อนข้อให้ก่อนสักคืนพรุ่งนี้ถ้ายังมากวนใจกันอีก เขาจะสวมบทเป็นพ่อค้าส่งตุ๊กแกออกนอกประเทศทันที และเมื่อเห็นว่า ราตรีดาวกลัวดาวฤกษ์จึงอาบน้ำให้เร็วขึ้นพอแต่งตัวเสร็จก็เด ินออกมา

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาสไลด์หน้าจอ เสิร์ชหาข้อมูลประเทศและเกาะที่เธออยากจะไปเยือน “กรี๊ดดดดด” “อะไรวะ ใครร้องเนี่ย!!!” “Help me” มันเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งกำลังดำผุดดำว่ายอยู่กลางสระน้ำเหมือนคนจะจมน้ำ ยัยผมทองทรงโตไกวมือไหว ๆ พลางตะโกนขอความช่วยเหลือ