การผจญภัย Novels & Stories

novel/ -------------------- บทนำ ลานสมรภูมิ ชายแดนแคว้นเอี้ยน เสียงกลองศึกดังระทึกขึ้นทันทีที่รุ่งอรุณไขแสง เร่งเร้าให้บรรยากาศฮึกเหิม เลือดร้อนระอุแล่นพล่านไปทั่วปฐพี แคว้นเอี้ยนทำศึกสงครามกับคู่แค้นอย่างแคว้นหลี่มาเนิ่นนานนับร้อยปี ต่างฝ่ายต่างรบพุ่งยึดครองดินแดนอย่างดุเดือด เลือ ดชโลมแผ่นดิน บัดนี้เป็นศึกครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ทั้งสองฝ่ายต่างเลิกสนใจจดจำ “ทัพของเสด็จพี่จะมาถึงเมื่อใด”

ซูโฮยิ้มอย่างเอ็นดู "ถ้าคุณชอบนะครับ หนังสือเล่มนี้จะพาคุณไปผจญภัยในดินแดนที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์และสิ่งมหัศจรรย์ มีมังกร ยักษ์ และสมบัติที่ซ่อนอยู่ ซึ่งนักผจญภัยต้องตามหา" โรเซ่หัวเราะเล็กน้อยพลางบอกอย่างมั่นใจ "ฟังดูท้าทายดีค่ะ! ฉันอยากทะลุมิติไปเจอก ับมังกรตัวนั้นและออกผจญภัยดูบ้างจังเลย" แต่แล้วเธอก็เผลอพูดเบา ๆ "ถ้ามีจริงก็คงดีนะ... อยากลองไปดูสักครั้งจัง"

"ยังไงคะแม่ เส้นทางธรรมชาติทิพย์ไม่เข้าใจ" "เราจะนั่งรถจากที่นี่ไปชายแดน ข้ามไปประเทศเพื่อนบ้านแล้วไปขึ้นเครื่องที่โน้น เราเดินทางด้วยเครื่องบินจากเมืองไทยไม่ได้ ต้องรีบพวกเจ้าหนี้ที่ไม่ใช่พวกเก่า พวกมันกำลังตามพวกเรามา "

ลิฟต์เปิดออกพร้อมกับมือหนาสะบัดใบหน้าเล็กจนหันไปตามแรงก่อนที่เข้าจะใช้มือนั้นจับกระชากเข้าที่ข้อมือของพลอยแล้วจัดการลากเธอมาขึ้นรถ เขาผลักเธอเข้าไปที่เบาะข้างคนขับก่อนจะขึ้นมาบังคับรถคันหรูให้ออกตัวมุ่งกลับไปยังบ้านของตัวเองด้วยความเร็วสูง #ปีศาจกลับมาแล้ว ปีศาจจอมหวงกลับม ารอบนี้เบามือกับเมียหน่อยนะพี่ธัน

กลัว แต่สัญชาติญาณบอกไห้เธอวิ่งหนี อย่างสุดชีวิต กลุ่มคนเหล่านั้นเองก็วิ่งตามเธอมาติดๆ หญิงสาวเริ่มนึกถึงมินตรา คนแค่นี้ไม่ครนามือมินตราแน่แต่หมอแบบเธอนั้นไม่ใช่แน่นอน เมื่อเลือดถูกสูบฉีดจนถึงขีดจำกัด เธอต้องหอบหายใจเพื่อขยายปอดที่ตีบตัน ร่างบางสะดุดตอไม้ ล้มหัวคะมำไม่เป็นท่า

“เราจะต้องรอด ผิงผิง... รอดหนึ่งวัน กำไรหนึ่งวัน รอดสิบวัน กำไรสิบวัน ข้าจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด” ----------- กว่าอู๋ซานเหนียงจะเดินทางไกลมาถึง แคว้นเอี้ยนก็ล่วงเข้าสู่ฤดูหนาวเสียแล้ว

ขวัญใจวิ่งเข้ามาหาแม่ด้วยความตื่นเต้น อริญรดายิ้มกว้าง เธอไม่ได้ปฏิเสธความสนุกสนานของการผจญภัยนั้น ความกลัวในใจที่เคยมีต่อความไม่แน่นอนได้จางหายไปหมดสิ้นแล้ว เธอเรียนรู้ว่าชีวิตคือการล่องเรือไปตามกระแสน้ำ หากเรามัวแต่กลัวพายุ เราก็จะไม่มีวันได้เห็นทิวทัศน์ที่งดง ามที่ปลายน้ำ

กชุ่มทำให้ทุกย่างก้าวลื่นไถลจนแทบจะยืนไม่อยู่ หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นตระหนก ความกลัวและความหวังถูกบีบคั้นจนแทบจะขาดอากาศหายใจ ขณะที่เรือโคลงเคลงไปตามคลื่นยักษ์ แม้จะผ่านการเดินทางมาหลายวันแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน ดวงตาของเขาสอดส่องไปยังลูกเ รือคนอื่นที่พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อรักษาเรือลำนี้ให้ลอยต่อไปได้

แคกๆ พิมรดาทะลึ่งตัวขึ้นมาเหนือน้ำ เธอสำลักหลายครั้ง ยังไม่ทันได้ลืมตา ศีรษะเธอเหมือนมีบางอย่างกดลงไปใต้น้ำ เธอดิ้นรนพยายามดันร่างให้พ้นน้ำเพื่อหายใจ เพราะเธอเป็นมนุษย์หายใจในน้ำไม่ได้ พิมรดาดึงตัวเองหลายครั้งหลายหน แต่ก็มีบางอย่างกดไว้เช่นเดิม หญิงสา

ลายจนแต้มต้องเดินตามอิบารากิโดจิไป อลิซซ่าเดินทางไปเพียงลำพัง ซึ่งเธอทำให้เดินทางอย่างยากลำบาก เมื่อเดินทางไปนาน ๆ เข้าเธอก็รู้สึกหิว ได้กลิ่นอาหารลอยมาแตะจมูกเธอเลยค่อย ๆ ไปดู เห็นหมู่บ้านร้างแห่งหนึ่ง ถูกทำลายไปจนเสียหายหนัง เธอเอลฟ์รานุนตัวหนึ่งมีตาเป ็นเหมือนแมวสีม่วง ผมยาวสีขาว สวมเกราะโครงกระดูกกำลังกินอาหารอยู่กับมนุษย์กลุ่มใหญ่ ที่กำลังรวบรวมข้าวของที่ใช้การได้จากที่นี่ เธอรีบหาที่หลบทันที สองคนนี่กำลังถูกเอลฟ์รานุนตัวนั้นจับตัวหรือ เธอจึงคิดที่จะหาทางช่วย