การเสียใจภายหลัง Novels & Stories

เธอพูดทิ้งท้ายเบาๆ “ก่อนที่จะเสียใจไปมากกว่านี้” พูดจบก็เดินออกไปทันที เหลือเพียงพะพายที่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตาเริ่มแดงขึ้นช้าๆ

ความโกรธเกรี้ยวระเบิดออกจากอกของเขา สิ่งเดียวที่ฉันนึกเสียใจขึ้นมาก็คือ การที่ฉันไม่ได้อยู่ดูให้เห็นกับตาว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง หลังจากนั้นฉันก็ค่อย ๆ ปะติดปะต่อเรื่องราวของเหตุการณ์เลวร้ายในคืนนั้นได้จากหลายช่องทาง

เฉียวซุนลดสายตาลง ครู่หนึ่งเธอยิ้มเบาๆ “ฉันไม่เสียภายหลัง! ฉันจะไม่มีวันเสียใจภายหลัง” ไม่มีทางเลือกจะเสียใจได้อย่างไร?

"ไม่ต้องคิดหรอกค่ะเพราะน้องข้าวใช้เวลาทั้งชีวิตที่ผ่านมาของน้องข้าวตัดสินใจมาดีแล้วค่ะ" "เราอาจจะเสียใจทีหลังก็ได้นะ" "น้องข้าวเสียใจมาเยอะแล้วค่ะ ที่ผ่านมาแด๊ดดี้ปฏิเสธน้องข้าวมาตลอดน้องข้าวร้องไห้เพราะแด๊ดดี้มานับครั้งไม่ถ้วนเพราะฉะนั้นแด๊ดดี้ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้เพราะไม ่มีใครทำให้น้องข้าวเสียใจได้มากเท่าแด๊ดดี้อีกแล้ว"

“เทียนหยู่ ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าปีนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ว่า ท่าทีของคุณท่านเย่ดู ๆ แล้วท่านก็ถือว่าเป็นคนใจดีคนหนึ่ง และที่สำคัญ ฉันไม่อยากให้คุณต้องเสียใจภายหลัง” “เสียใจภายหลังงั้นเหรอ?” “ไม่ใช่เหรอ ฉันดูออกนะ คุณยังคงมีความรู้สึกต่อท่านอยู่ อย่าต้องรอให้สู� �เสียไปก่อน แล้วมาเสียใจทีหลังเลยนะ”

ในมุมมองของเขา เขาอาจรู้สึกว่า เขาสามารถพูดกับเธอเช่นนี้ได้ สำหรับเขา เขาวางตัวอย่างมากแล้ว แต่เรื่องที่พลาดไปมันก็พลาดไปแล้วจริง ๆ เรื่องที่เสียใจภายหลังก็ยังคงเป็นเรื่องที่ต้องเสียใจภายหลังเช่นเดิม

ตอนนี้อารมณ์ของจินเจิ้นหลงไม่สามารถบรรยายได้แค่เสียใจภายหลังสี่คำนี้แล้ว มันคือเลือดทะลักออกชัดๆ โชคลาภความร่ำรวยมาตรงหน้าเขาแล้ว เขากลับหลบหนีซะงั้น แม่ง! ในช่วงเวลาหนึ่ง ความเสียใจ การตำหนิตัวเอง ความโกรธ และการสูญเสีย ล้วนท่วมท้นเข้าสู่หัวใจของจินเจิ้นหลงเกือบ ทั้งหมดในคราวเดียว

คนรู้ตัวว่าทำผิดพลาดบอกเสียงเศร้า ก่อนจะเอ่ยต่อทั้งน้ำตา “ที่ลุงสนไม่ชอบใส่หมวกนิรภัยเราทุกคนรวมทั้งผมก็รู้ดีอยู่ แต่ที่ทุกคนไม่รู้ ก็คือวันนั้นผมเมามาทำงาน...เมาจนไม่มีสติ เมาจนปล่อยมือจากเชือกที่จับโดยไม่รู้ตัวสักนิดเดียว” “...จำไว้เป็นบทเรียนนะนายจอม ความสูญเสียที่เกิด จากเหตุสุดวิสัยมันสร้างความเสียใจแต่ไม่เจ็บปวด แต่ถ้าความสูญเสียมันเกิดจากความประมาทและขาดสติ มันจะสร้างทั้งความเสียใจและเจ็บปวดได้มากกว่ากันหลายเท่าเหมือนตอนนี้”

ความผิดพลาดบางอย่างสามารถชดเชยได้ บาดแผลบางอย่างสามารถให้อภัยได้ แต่การสูญเสียบางอย่าง มันคือตลอดกาล เหมือนกับหิมะที่ละลายไปแล้ว ไม่มีทางกลับมาเป็นรูปร่างเดิมได้อีก เหมือนกับชีวิตที่สูญสิ้นไปแล้ว ไม่มีทางกลับมาอยู่เคียงข้างคนที่รักได้อีก

แพทริคยังคงเงียบ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาจะต้องเต็มไปด้วยความรู้สึกเสียใจและความคิดถึงเฟรยา เมื่อไรก็ตามที่เขานึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ โชคร้าย ที่ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่สามารถรักษาความเสียใจได้ ... ที่ลาดจอดรถ