ความรักที่ทำงาน Novels & Stories

เปี่ยมรักจ้องมองข้อความในโทรศัพท์พร้อมกับยิ้มกว้างอย่างไม่รู้ตัว หัวใจดวงน้อยเต้นรัวแรงเมื่อกำลังสัมผัสกับความรู้สึกดีๆ อีกครั้ง เธอชอบหนังสือ หากเป็นไปได้ก็อยากทำงานที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เธอรัก อีกอย่าง การทำงานกับคนที่เข้าใจทุกอย่างเป็นอย่าง มันก็เป็นอะไรที่ดีมากจริงๆ [piamrak : ขอบคุณมากๆ นะคะคุณกวิน ขอบคุณสำหรับโอกาสนะคะ]

หญิงสาวทำได้เพียงส่งเสียงครวญครางสั่นเครือยามถูกสามีเรียกร้องการปรนเปรอให้นางด้วยลีลาหวามไหว ยั่วยวนไปทั้งหัวใจ บอกรักด้วยท่วงทำนองสวรรค์ ให้สมกับความคะนึงหาเท่านั้น กว่าสามีภรรยาจะได้พูดคุยเรื่องงานอันเป็นกิจธุระสำคัญก็ล่วงเข้าอีกวัน

"ชาของพี่ เป็นกำลังใจให้พี่ หายเหนื่อย แถมยังอยากทำอะไรๆ ให้ชา อีกด้วย " คนที่เร่าร้อน เพราะจูบเธอ ขยับตัวอุ้มเธอ เข้าไปในห้องนอน เสียงกระซิบบอกรัก ดังขึ้นอีกครั้ง ความสัมพันธ์มือที่สามบ้าบออะไร ตรัยคุณไม่เห็นสนใจ เค้ากับเมียเค้า รักกันดีจะตาย มีแต่คนขี้อิจฉา ที่ให้ข่าวทำให ้เสียหาย

ฝ้ายพยักหน้าเห็นด้วยกับกี้เพราะนีรนารากับบอสของพวกเค้าต่างคนต่างทำงาน แทบไม่มีโมเม้นท์หวานๆให้แอบมองเลยด้วยซ้ำ ความรักในที่ทำงานมันทำให้ตื่นเต้นดีแท้ๆทำไมถึงไม่ยอมแสดงออกกันบ้างก็ไม่รู้ “อะไรกันพวกเรานี่ มารุมพี่เฉยเลยไปทำงานกันได้แล้วไป” “ไหนๆก็คุยแล้ว เย็นนี้จัดมื ้อใหญ่กันหน่อยมั้ยพี่นีน”

“เรื่องแบบนี้ มันเป็นเรื่องของใครของมัน เรื่องความรัก มันบังคับกันไม่ได้ ความรักต้องมาจากคนสองคน ไม่ใช่รักคนเดียว อีกคนไม่รัก ก็เหนื่อย “ “นั่นสิ แต่เราสองคน ใครรักมากกว่า “ “พี่อยู่แล้ว พี่รักหนูมากกว่า ทำงานมามีเงินเดือนให้เมีย เสื้อผ้าก็ซักให้ กับข้าวก็ทำให้กิน ห่อไปที่ทำงานด ้วย อาบน้ำก็อาบให้ ถอดเสื้อผ้าก็ถอดให้ “

"โอเค นายไปอาบใหม่คับ" ผมเริ่มรู้สึกว่าตั้งแต่เราสองคนแต่งงานกันมาจนวันนี้มันมีอะไรหลายหลายอย่างเปลี่ยนไป และคนที่เปลี่ยนคือเธอไม่ใช่ผม ผมไม่สามารถเข้าใกล้เธอได้เลย บางวันทำงานกลับมาเหนื่อยๆ แค่อยากจะเดินเข้าไปกอดสักหน่อยเธอก็หนีผมไปทางอื่น บอกว่าผมตัวเหม็นให้ผมไปอา

ช่างมันเถอะ ความสัมพันธ์ของคนที่ไม่ได้รักกันมาแต่งงานกัน ก็คงจะเป็นเหมือน ๆ กันหมด อย่างนี้สินะที่มีคนบอกไว้ ถ้าเราโชคดีในเรื่องงาน ก็อาจจะโชคไม่ดีเรื่องความรักก็เป็นได้ ในขณะที่ผ่านไปเกือบสองอาทิตย์งานของฉันเริ่มลงตัวขึ้นเรื่อย ๆ

ลับอยู่บนเตียง คัมซาเหน็ดเหนื่อยใจกับการทำงานที่ผ่านมาเกือบเดือนที่สำนักงานบริษัทฟ้าประทานพร ไม่เคยทำงานอะไรที่เหนื่อยใจเช่นที่นี่มาก่อน กลับมาทุกวันมีแต่เรื่องกังวลใจ ต้องเข้าไปพัวพันกับเรื่อง... ‘คู่ที่แค่นว่ารักกัน’ ฝ่ายหนึ่งก็พยายามทำให้เขารักให้ได้...อีกฝ่ายก็ไร้หัวใจอย่างร้าย กาจ โลกมันก็เป็นอย่างนี้ ...รักคนที่เขาไม่รักด้วย...ช่างเป็น ‘รักทรมาน’ น่าสงสารจริงๆ คัมซาก็ยังฟุ้งซ่านเรื่องนี้...ในสมอง ทำให้เธอนอนแค่หลับตา...แต่ใจไม่ได้หลับคิดไปร้อยพันแปด...มีแต่เรื่องที่เธอว่า ‘บ้าบอไร้สาระ’

ามสนใจและหลงใหลอย่างแรงกล้า ถูกตาต้องใจกันได้ง่ายตามกาลเวลา ผมเห็นบางคนทำอะไรที่ดูสนิทสนมกันในห้องน้ำชามากกว่าหนึ่งครั้งแล้ว แต่ว่าผมจะเน้นย้ำอีกรอบว่า ในบริษัทไม่อนุญาตให้มีความรักในที่ทำงาน ผมหวังว่าคนเหล่านั้นจะจัดการความสัมพันธ์ข้างกายให้ดีโดยเร็ว ไม่อย่างนั้นก็อ ย่าหาว่าผมเลือดเย็น”

สุดท้าย หน้าจอเหลือเพียงคำถามธรรมดา ๆ คำถามที่เขาเคยถามเธอในวันที่เหนื่อย วันที่ทะเลาะกัน วันที่เธอทำงานจนดึก วันที่เขาไม่รู้ว่าจะบอกว่าคิดถึงอย่างไรโดยไม่ให้เธอรู้ตัว วันนี้กินข้าวหรือยัง นทีอ่านมันแล้วหัวเราะเบา ๆ “แค่นี้แหละ” เพราะถ้าเธอรู้จักเขาดีพอ เธอจะรู้เองว่า วันนี้กินข้าวหรือยัง