ความเสียใจหลังตาย Novels & Stories

เด็กสาวถอนหายใจจนสุดปอดแล้วหายใจกลับเข้าไปลึก ๆ การพยายามทำตัวเข้มแข็งยามที่รู้สึกอ่อนแอไร้กำลังมันไม่ง่ายเลย “ผม…เสียใจด้วยนะที่ได้ยินแบบนี้” “การตายของคุณลุงเขาฉันพอทำใจได้ค่ะ เพราะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่…ที่เสียใจที่สุดคือไม่สามารถเดินทางไปดูใจเป็นครั้งสุดท้ายได้” หลินล ู่เสียนเปล่งถ่อยคำนี้ด้วยเสียงแหบเครือ

สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือการทรมานอย่างไม่รู้จบ เมื่อปล่อยวางแล้ว ฉันก็ไม่อยากแบกรับความผิดที่ไม่มีอยู่จริงอีก ฉันอยากจะอธิบายกับเขาครั้งสุดท้าย ฉันกำUSBในกระเป๋าแน่นแล้วเปิดปากด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เฮ่อซือเหยียน การตายของพ่อนายไม่เกี่ยวกับฉัน นายเชื่อไหม?”

'นั่นสินะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ต่อให้ฉันต้องตายต่อหน้าแก ก็ทำให้หนิงลี่เกลียดฉันให้มากที่สุด แกกับพี่แกต้องเกลียดฉันให้มาก ๆ อย่าเสียใจกับคนที่ไม่เคยทำหน้าที่ตรงนี้ อย่า อ่อนแอให้ฉันรู้' '. 'ฉันไม่ได้ตายเพื่อให้ใครเสียใจ ฉันตายเพื่อชดใช้ความผิดที่เคยทำต่างหาก'

ร่างสูงนั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเป็นเวลานาน ปล่อยให้ความเจ็บปวดและความเสียใจเข้ามาครอบงำใจ เขารู้ว่าตัวเองได้ทำผิดพลาดอย่างร้ายแรง และไม่มีทางแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นได้แล้ว ความรักที่นลินีเคยมีให้เขา และความใส่ใจที่เธอเคยทุ่มเทไป จะกลายเป็นความทรงจำที่ตามหลอกหลอนเขา ตลอดชีวิต เขารู้แล้วว่าเขาได้สูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตไป และความเสียใจนี้จะเป็นสิ่งที่เขาต้องแบกรับไปตลอดชีวิต ความเงียบในบ้านหลังนี้จะเป็นสิ่งที่เตือนเขาถึงความผิดพลาดและความสูญเสียที่ไม่มีวันหวนคืน

O) ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจร้องอุทานขึ้นมาอีกครั้ง เพียงแต่ว่าครั้งนี้เสียงที่อุทานออกไปเบาลงกว่าเดิมมาก ก่อนที่ความรู้สึกข้างในจะรู้สึกสลดหดหู่มากกว่า เพราะถึงแม้ว่าพวกนั้นมันจะทำร้ายฉันจนเจ็บปางตายแถมยังทำให้ฉันต้องมาเสียลูกไปก็ตาม แต่ฉันเองก็ไม่ได้หมายจะให้พว กนั้นถึงกับต้องตาย “เฮ้ออออ...” ก่อนที่ฉันจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ พลางนึกไปถึงในมุมของคุณดีนที่ต้องมาสูญเสียลูกไป เขาเองก็ย่อมแค้นใจจนไม่อาจจะยอมให้สองคนนั้นลอยหน้าลอยตามีชีวิตอยู่ได้เหมือนกัน

เสียใจ คำนี้แทงทะลุหัวใจเจเรมี่เหมือนลูกศร เขาจำสิ่งที่มาเดลีนพูดกับเขาตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ได้ “เจเรมี่ คุณจะต้องเสียใจกับสิ่งนี้” เขาไม่อยากเสียใจเรื่องนี้ ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว แมดดี้ หัวใจของเขาเริ่มเจ็บปวดขณะที่เขาเรียกชื่อมาเดลีน ทันใดนั้น เขาหันหลังกลับไปที่ประตู

ฉันคิดว่าอาจจะเป็นเช่นนั้น เขาคงเสียใจเพราะผลประโยชน์ อนาคต ชื่อเสียง และเพราะเด็กคนนั้น แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่เคยเสียใจเพราะฉันเลยสักนิด ช่างน่าเสียดายที่ฉันกลับมาตาสว่างและมองเห็นทุกอย่างแจ่มชัดหลังจากที่ตายไปแล้ว

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจและความผิดหวังในตัวเองที่ไม่สามารถช่วยเหลือได้ทันเวลา หว่านชิงมองภาพนั้นแล้วถอนหายใจอีกครั้งหนึ่ง เริ่มจะรู้สึกผิดแล้วในที่สุด ถึงแม้ทุกอย่างเมื่อเริ่มใหม่แล้วก็เหมือนเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น แต่แค่นี้ก็ทำให้หว่านชิงได้รู้ว่าเมื่อ ตัวเองจากไปแล้วมันเป็นยังไง ก็อดไม่ได้จะรู้สึกเสียใจที่ตาย

“ไม่ใช่เหรอ ฉันดูออกนะ คุณยังคงมีความรู้สึกต่อท่านอยู่ อย่าต้องรอให้สูญเสียไปก่อน แล้วมาเสียใจทีหลังเลยนะ” “ไม่ว่าเขาจะเป็นยังไง ผมก็ไม่มีอะไรให้ต้องเสียใจ!” เมื่อเย่เทียนหยู่นึกถึงการตายของพ่อขึ้นมา นึกถึงตอนที่ตัวเองและแม่ที่ถูกคนมากมายไล่ล่า จนเกือบจะเอาชีวิตไม่ รอดมาหลายต่อหลายครั้ง ในใจของเขาจึงเต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างมากมายมหาศาล

“เสียใจค่ะ สูญเสียด้วย” “ดีเลยค่ะ รู้สึกผิดกับเสียใจมักจะมาคู่กันเสมอ มันเป็นเรื่องยากที่จะรู้สึกเสียใจโดยไม่รู้สึกผิด และความรู้สึกผิดก็พ่วงความเสียใจมาด้วย สำหรับคุณ ฉันคิดว่าคุณสูญเสียใครบางคนที่มีค่ามากไป และความรู้สึกผิดกับความเสียใจที่ไม่ได้ให้ค่ากับเขาในตอนท ี่ยังมีโอกาส กำลังกัดกินคุณจากข้างใน" ฉันกลั้นน้ำตาเอาไว้ เพราะเธอพูดถูกทุกอย่าง เป๊ะทุกคำ