ความเสียใจหลังตาย Novels & Stories

มันไม่ใช่ความโศกเศร้าเสียใจ มันคือความรู้สึกสิ้นหวังและเกลียดชังตัวเองที่เกิดขึ้นหลังจากโลกทั้งใบของเขาพังทลายลงมา ซึ่งน่ากลัวยิ่งกว่าความโศกเศร้าเสียใจ ลู่จิ่งได้ยินแล้วช็อกมาก มองพ่อที่เหมือนคนสติแตก แล้วก็มองแม่ที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น

‘หมอเสียใจด้วยนะครับ’ คุณหมอพูดเพียงสั้น ๆ ก่อนจะโค้งหัวเล็กน้อยเพื่อแสดงความเสียใจกับการสูญเสียที่เกิดขึ้น ส่วนฉันที่เมื่อความรู้สึกจุกอกได้ทะลักตีตื้นมาคลอที่เบ้าตาแล้วนั้น ก็ไม่อาจจะต้านทานหยาดน้ำตาเหล่านั้นได้อีกต่อไป ‘ฮึก ฮึก ฮือออออ ~~’ ฉันปล่อยโฮร้องไห้ออ กมาอย่างไม่อายใคร พร้อมกับร่างบางที่ทรุดกายลงไปนั่งกับพื้นอย่างคนที่หมดแล้วซึ่งความหวังทุกอย่าง นั่นก็เพราะว่า...นับจากวินาทีนี้ฉันได้เหลือแค่เพียงตัวคนเดียวบนโลกใบนี้อย่างเป็นทางการแล้ว...

เสียใจ คำนี้แทงทะลุหัวใจเจเรมี่เหมือนลูกศร เขาจำสิ่งที่มาเดลีนพูดกับเขาตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ได้ “เจเรมี่ คุณจะต้องเสียใจกับสิ่งนี้” เขาไม่อยากเสียใจเรื่องนี้ ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว แมดดี้ หัวใจของเขาเริ่มเจ็บปวดขณะที่เขาเรียกชื่อมาเดลีน ทันใดนั้น เขาหันหลังกลับไปที่ประตู

คราวนี้หัวใจณศรินทร์สั่นหนักมาก หล่อนเข้าใจความหมายของคำพูดประโยคนี้ มันแปลเป็นอื่นไม่ได้ มองหน้าเจ้าของเสียงนิ่งค้าง คนถูกมองคิดว่า ความเสียใจเรื่องสูญเสียญาติผู้ใหญ่ ทำให้เกิดอาการนี้ “ยายแอ๋วตายแล้วหรือคะ ใช่เรื่องจริงหรือคะ” แม้มั่นใจ แต่ก็ถามออกไปด้วยเสียงค่ อนข้างสั่น หัวใจสั่นหนักกว่าหลายเท่า

ฉันคิดว่าอาจจะเป็นเช่นนั้น เขาคงเสียใจเพราะผลประโยชน์ อนาคต ชื่อเสียง และเพราะเด็กคนนั้น แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่เคยเสียใจเพราะฉันเลยสักนิด ช่างน่าเสียดายที่ฉันกลับมาตาสว่างและมองเห็นทุกอย่างแจ่มชัดหลังจากที่ตายไปแล้ว

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจและความผิดหวังในตัวเองที่ไม่สามารถช่วยเหลือได้ทันเวลา หว่านชิงมองภาพนั้นแล้วถอนหายใจอีกครั้งหนึ่ง เริ่มจะรู้สึกผิดแล้วในที่สุด ถึงแม้ทุกอย่างเมื่อเริ่มใหม่แล้วก็เหมือนเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น แต่แค่นี้ก็ทำให้หว่านชิงได้รู้ว่าเมื่อ ตัวเองจากไปแล้วมันเป็นยังไง ก็อดไม่ได้จะรู้สึกเสียใจที่ตาย

“ไม่ใช่เหรอ ฉันดูออกนะ คุณยังคงมีความรู้สึกต่อท่านอยู่ อย่าต้องรอให้สูญเสียไปก่อน แล้วมาเสียใจทีหลังเลยนะ” “ไม่ว่าเขาจะเป็นยังไง ผมก็ไม่มีอะไรให้ต้องเสียใจ!” เมื่อเย่เทียนหยู่นึกถึงการตายของพ่อขึ้นมา นึกถึงตอนที่ตัวเองและแม่ที่ถูกคนมากมายไล่ล่า จนเกือบจะเอาชีวิตไม่ รอดมาหลายต่อหลายครั้ง ในใจของเขาจึงเต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างมากมายมหาศาล

“เสียใจค่ะ สูญเสียด้วย” “ดีเลยค่ะ รู้สึกผิดกับเสียใจมักจะมาคู่กันเสมอ มันเป็นเรื่องยากที่จะรู้สึกเสียใจโดยไม่รู้สึกผิด และความรู้สึกผิดก็พ่วงความเสียใจมาด้วย สำหรับคุณ ฉันคิดว่าคุณสูญเสียใครบางคนที่มีค่ามากไป และความรู้สึกผิดกับความเสียใจที่ไม่ได้ให้ค่ากับเขาในตอนท ี่ยังมีโอกาส กำลังกัดกินคุณจากข้างใน" ฉันกลั้นน้ำตาเอาไว้ เพราะเธอพูดถูกทุกอย่าง เป๊ะทุกคำ

"ครับ ขอเเสดงความเสียใจด้วยจริงๆ นะครับที่มีคนในครอบครัวเสียไป" "ฉันจะไปเสียใจทำไมล่ะค่ะ ฉันดีใจตายที่ไอ้ผัวเวรนั้นตายไปแล้ว กะว่าจะหย่ากับมันเเต่มันดันมาชิงตายไปก่อน โง่เมาเหล้าไปเหยียบสายไฟตายตอนกลางคืนที่จะกลับบ้าน ในเมื่อมันตายเเล้วฉันก็ดีใจไม่ต้องหย่าเเล้วล่ะค่ะ"

สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือการทรมานอย่างไม่รู้จบ เมื่อปล่อยวางแล้ว ฉันก็ไม่อยากแบกรับความผิดที่ไม่มีอยู่จริงอีก ฉันอยากจะอธิบายกับเขาครั้งสุดท้าย ฉันกำUSBในกระเป๋าแน่นแล้วเปิดปากด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เฮ่อซือเหยียน การตายของพ่อนายไม่เกี่ยวกับฉัน นายเชื่อไหม?”