คุณเฟิง Novels & Stories

ฉู่เฉินพยักหน้าให้หลูติ้งไห่เล็กน้อยอย่างสื่อความหมาย หลูติ้งไห่ดึงฉู่เฉินมาอยู่ข้าง ๆ ชายหนุ่มที่สวมชุดเครื่องแบบแก๊งมังกรคนนั้นแล้วเอ่ยว่า “ท่านนี้คือเซียวเฟิง ผู้บัญชาการแก๊งมังกรของมณฑลเจียง” เซียวเฟิงแค่เชยตาขึ้นมองฉู่เฉินแวบหนึ่ง ก่อนจะเบนสายตาไปทา งอื่น เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สนใจคนที่ภูมิหลังไม่ชัดเจนอย่างฉู่เฉินมาก

มีเพียงเย่อวี่หลิวเท่านั้นที่ยังคงไม่สะทกสะท้าน ในใจเธอยังคิดถึงแต่เรื่องหลิงเฟิง ใบหน้าสวยของเธอหม่นหมอง ในเวลานี้ ชายคนหนึ่งกลับเป็นฝ่ายเสนอหน้าออกมากล่าวว่า “คุณผู้หญิง ผมชื่อฟางซื่อซิน ช่วยเต้นรำกับผมสักเพลงได้ไหมครับ”

อาจเป็นเพราะรู้สึกรำคาญด้วยเสียงดังเกินไป ฮ่องเต้จึงสั่งให้องครักษ์จับตัวเอาไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อน ก่อนจะหันไปทางเซียวเย่หลัน เอ่ยถามด้วยคำพูดอันลึกล้ำว่า "เจ้าเจ็ด เจ้ารู้หรือไม่ว่าคนผู้นั้นเป็นใคร?" เซียวเย่หลันขมวดคิ้วขึ้น "ลูกไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ " "เขาคือขันทีผู้รับใช้หมิง เฟย และสุรานี้เสด็จแม่ของเจ้าเป็นคนกลั่นมันเองกับมือ"

เหลียงเยว่เล่อถามออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ถึงแม้เขาจะรูปงาม ทว่ากลิ่นอายของขุนศึกก็แผ่กระจายออกมาจากร่างสูงของเขา นางรู้สึกขนลุกยิ่งนัก “ข้าคือเซี่ยเฟยหลง คุณชายใหญ่สกุลเซี่ย แห่งเมืองหนานจง” เขาตอบพลางปรายตามองไปยังสตรีที่เขาคุ้นเคยอยู่ในความฝัน จ้าวฟางเซ

ซิ่วอิงพยายามพูดหว่านล้อมจูจินหลาง “ซิ่วอิง สักวันข้าจะต้องพบองค์รัชทายาทของเจ้าและจะต้องอธิบายเรื่องต่างๆกับองค์รัชทายาท อวิ๋นเทียนเหอ อย่างแน่นอนข้ารับปากเจ้า! ข้า!ไม่ได้ชื่อจูจินหลาง ชื่อที่แท้จริงของข้า ชื่อ ฟางเฟ่ยเย่ เจ้าจำไว้แค่นี้ก็พอ” จากนั้นเฟ่ยเย่ก็จับมือซานอ ี้ใช้วิชาตัวเบากระโดดขึ้นบนหลังคา และกระโดดหนีออกจากวังไปอย่างรวดเร็ว

ลี่อินซุกไซร้สูดดมไปที่ซอกคอของเฟยหมิง ด้วยเพราะดวงตานางพร่ามัว และกลิ่นหอมจากตัวพวกเขาดึงดูดให้นางสูดดมจนเกิดความรู้สึกแปลก ๆ “คะ..คุณหนูหยุดไซร้ข้าก่อน ข้าชื่อเย่วเฟยหมิงคุณชายรองของตระกูลเย่ว” เฟยหมิงขนลุกชัน

เฉินเฟิงคือเฉิงอ๋อง เพ่ยหนิงเผยอปากแข็งค้าง ลืมความเจ็บตรงบาดแผลไปสิ้น จ้าวเฟิ่งคือเฉินเฟิง “อ่ะ อะไรนะ” หานตงยิ่งพูดยิ่งงุนงงกับท่าทางของเพ่ยหนิง น้ำเสียงจึงยิ่งเคร่งขรึมจริงจัง เขาค่อยๆ กล่าวเนิบนาบ เน้นย้ำสุ้มเสียงทุ้มห้าว “เฉินเฟิงก็คือเฉิงอ๋องจ้าวเฟ ิ่งปะไร ข้าตามสืบจนรู้เรื่องก็เลยไม่เคยติดตามถามหาเจ้าให้วุ่นวาย นึกว่าได้ครองรักผาสุกไปแล้วเสียอีก”

เล่อจินถามทันที “ข้าชื่อเฟิ่งซู เป็นทหารคนสนิทของท่านแม่ทัพซ่งขอรับ” “แม่ทัพซ่งที่ว่า...คงไม่ใช่ซ่งอันเว่ยแม่ทัพแสนโหดเหี้ยมผู้นั้นหรอกนะเจ้าคะ” นางหันไปสบตากับคุณหนูของตน

ข้านี่รีบเลือกเรียกอีกฝ่ายว่าพี่เลยทีเดียว ก็แหม ใครจะอยากเรียกอีกฝ่ายด้วยสรรพนามยาว ๆ ที่น่าขนลุกนั่นกันเล่า ท่านผู้วิเศษเจ้าคะ ท่านผู้พิทักษ์แห่งสวรรค์เจ้าขา ขนาดอยู่ได้มิถึงวันก็รู้สึกเอียนแล้ว “ส่วนข้าชื่อ เฟิงหยาง อายุมากกว่าเจ้าทั้งสองคน อืม หากอยากเรียกว่าพี่เฟ ิงหยางย่อมได้”

ชายชุดดำซึ่งมีหน้าตาถมึงทึง ค่อยๆ ผ่อนคลายท่าทีลง เขาพูดด้วยเสียงแหบห้าวว่า “ท่านเป็นหมอหรือ” เฟิงหลี่เฉียงยิ้มนิดๆ “ข้าเป็นบัณฑิตชื่อ เฟิงหลี่เฉียง แต่ก็รู้การแพทย์ด้วย”