คุณเฟิง Novels & Stories

ความงดงามราวกับเดินออกมาจากสวนเซียนในสวนจันทราบนสวรรค์ทำเอาหลายคนตกตะลึง พระสนมและเฟิ่งอ๋องในชุดสีขาวพร้อมเครื่องประดับที่เข้ากัน พู่หยกที่ไหวไปมาทำให้สองคนที่เดินเข้ามาเป็นที่จับตามองยิ่งนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฟงเจ้าหนาน องค์รัชทายาทแห่งแคว้นหาน “ไม่จริง เหตุใดหยา งหลินเย่ถึงกลายเป็นพระสนมของเฟิ่งอ๋องไปได้ล่ะนี่” “หลินเย่ นี่มันเรื่องอะไรกัน”

ลู่จิ่นซานหันขวับ เงาร่างสูงโปร่งในชุดดำ ยืนพิงเสากลมเงียบงัน ดวงตาทอดมองมาอย่างลึกซึ้งและเจ็บแค้น “เจ้าคือ…” “เฟิงอวี่หลง” “ผู้เล่นพิณคนสุดท้ายแห่งแคว้นซีหลิง ผู้ที่เจ้าส่งทำนองเพลงไปให้บรรเลง แล้วปล่อยให้แคว้นข้าถูกสังหารยกเมือง”

พี่ทิว:นี่เราจำทุกอย่างได้แล้วหรอ ฉัน:จำได้ค่ะ แล้วก็จำทุกอย่างที่ทะเลได้ด้วย😊 พ่อหิน:งั้น. ฉัน:นี่ หง เฟยหรง พ่อของฟาง และนั่นหง เฟยเทียน พี่ชายของฟางค่ะ☺️

เฟิงเอ๋อร์เป็นผู้ใดกัน นั่นคือพระราชโอรสที่ทรงโปรดปรานที่สุดเชียวนะ! พระราชโอรสที่ประสูติจากชุยเสียนเฟยที่ทรงรักมากที่สุด อีกทั้งยังเชี่ยวชาญทั้งบุ๋นและบู๊ เป็นแม่ทัพหน้ากากเหล็กที่ช่วยปกป้องแคว้น โดยไม่ต้องการชื่อเสียงใด ๆ อีก เฮอะ... ข้าโมโหจะตายอยู่แล้ว!!

ฟางเฟยยกมือขึ้นกุมศีรษะที่เริ่มปวดหัวขึ้นมาอีก “เจ้ายังปรับตัวไม่ได้ ไม่ต้องรีบร้อน เรายังมีเวลาอีกมาก เกาฟางเฟย ชื่อเจ้าความหมายดีนะข้าชอบ” “แล้วคุณ เอ่อ…ท่าน คือใคร” “ข้าคือ ซื่อเว่ยต้าตี้ เทพเจ้าแห่งดวงดาว และที่นี่คืออาณาจักรแห่งข้า”

แต่ทว่าสิ่งที่เขาเห็นเป็นเพียงภาพเพ้อฝัน เซี่ยเฟิงจวิ้นที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่คนที่เขาเคยรู้จัก ไม่ใช่เด็กหนุ่มผู้อ่อนแอที่เคยหลบอยู่ใต้เงาของตระกูล แต่เป็นผู้สืบทอดแห่งเพลิงที่ได้รับการหล่อหลอมจากเซี่ยหมิงเหยียน ผู้ซึ่งชื่อของเขาคือคำว่าภัยพิบัติในสายตาของศัตรู การโจมตีอันรุนแรงของเซี่ยเหวินเทียนในสายตาของเฟิงจวิ้นไม่ต่างจากการละเล่นของเด็กน้อยช้าเกินไป อ่อนแอจนเกินไป ไร้น้ำหนักและไร้ความหมาย

อีกตนหนึ่งผมสีม่วงระเรื่อและปีกใสแวววาวเหมือนปีกผีเสื้อ เขาลุกยืนกอดอกและพูดกับจางซูเม่ยอย่างร่าเริง ราวกับเด็กน้อยจอมซน “ข้าชื่อ เฟยหรง เป็นภูตแห่งกลิ่นหอมและเสน่ห์ สามารถสร้างกลิ่นที่มีฤทธิ์บำบัดหรือยั่วใจคนได้ ท่านแม่ปลุกข้าขึ้นมา เดี๋ยวข้าจะช่วยให้มิติของแม ่หอมที่สุดในโลกเลย!”

"ผู้ชายเพคะ อี้หวาง อี้หวางเฟย ทรงได้คุณชายน้อยเพคะ" ดวงใจของเซี่ยเฟิ่งฉีมันเต็มแน่นไปด้วยความสุข ถึงมีคาดเดาก็คิดว่าก้อนแป้งน้อยคงจะเป็นหญิงก็มารดานั้นชอบกินแต่ดอกไม้ชอบขนมหวาน

เฟยหมิง “....” เหมยซี “....” เฟยหลาน “ทุกคนมองข้าด้วยสายตาอย่างนี้ทำไมหรือเจ้าคะ หรือจะบอกว่าไม่เชื่อที่ข้าพูด”

คิระยังไม่เก็บรอยยิ้มให้หายจากกรอบหน้า พร้อมโน้มตัวไปกระซิบข้างหูสะอาดที่ทำให้พะวานอนหลับอย่างสุขใจ “ฝันดีครับพะวา” หนึ่งเดือนต่อมา... ‘คุณคี’ ชื่อของเขาถูกเขียนลงโพสต์อิตเกือบทุกวัน เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของน้ำเต้าหู้กับข้าวเช้าที่พะวาปั่นจักรยานไปหาซื้อให้ที่หน้าปากซอย