Novelas y relatos de คู่หูสัตว์วิญญาณ

ข้ากำหมัดแน่น อดทนต่อความเจ็บปวดรวดร้าว กระชากเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของตัวเองออกมาหนึ่งเส้น แล้วผนึกลงบนสมุนไพรต้นดังกล่าว ข้ามีประสบการณ์ฝึกฝนสัตว์วิญญาณจากชาติที่แล้ว เมื่อสัตว์วิญญาณมีสติปัญญาถึงขอบเขตสูงสุด มนุษย์สัตว์จะผสานรวมเป็นหนึ่ง ใช้จิ ตร่วมกัน

ชูเท็นโดจิมองหานคนลงมือ “แกนี่เองที่ฆ่าสัตว์เลี้ยงข้าไปตั้งสองตัว แถมยังก่อปัญหาให้พวกเราอีก” ปีศาจตนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น มันมีรูปร่างสูง ผิวสีน้ำตาล มีสี่แขน มีสี่ตา ที่หนวดแมลงบนหัว มีหน้าที่ท้อง ชูเท็นโดจิรีบซัดหินใส่ แต่อีกฝ่ายปัดทิ้งได้ได้อย่างง่ายดาย

สองเพื่อนรักคุยกันเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ดังราชสีห์กำลังถูกลูกหนูวิ่งเล่นอยู่บนหลังอย่างไรอย่างนั้น “มองผัวคนอื่นอยู่นั่นแหละ ไม่กินกันแล้วใช่ไหมข้าวหน่ะ” หญิงสาวไม่เพียงแค่พาลใส่ชายหนุ่ม แต่กลับพาลใส่ผู้หญิงคนอื่นที่กำลังจ้องมองชายหนุ่มตาเป็นมันปานจะกลืนกิน “มึงๆ นั ่นคุณเค้กกับคุณบาสเตียนใช่ไหมวะ”

คำพูดของบุรุษที่อยู่ในสูทชุดขาว ส่งผลให้วิญญาณสูงวัยทั้งสองเบิกตากว้าง ในขณะที่บุรุษชุดดำที่เป็นเพื่อนสนิทถึงกับทำเสียงหึในคอ จวบจนคนคู่นั้นจากไป ไอ้ซาตานหน้าหล่อจึงหันมาวีนคนที่แย่งชิงวิญญาณกับตัวเอง

“แล้วเจ้าเล่าลู่ซี คิดไว้แล้วบ้างหรือยังว่าจะเลือกสัตว์อสูรใดในการประสานเข้ากับกระดูกวิญญาณวิญญาณกัน...” “วิญญาณยุทธ์ของข้ามีรากฐานจากปราณธาตุน้ำ ดังนั้นข้าคงเลือกสัตว์อสูรในสังกัดปราณธาตุเดียวกันขอรับ” ลู่ซีตอบกลับไป

เสี่ยวจูนั่งลงข้างๆ และเกาะแขนซิ่วอิ่งจินนิ่ง “เท่าที่ข้าเคยพบเจอด้วยตัวเองที่นี่มีเพียงสัตว์ร้าย หมาป่ากับพายุลมเท่านั้นไม่มีวิญญาณร้ายใดใด” จ้าวเหยียนอิ่งตอบยิ้มๆ

จอตัวคนก็ให้โซ่ยึดเกาะรั้งร่างนั้นไว้แล้วฉุดดึงกลับมาด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี โอบซ่อนอีกเสี้ยวของดวงวิญญาณไว้ในอ้อมแขน โซ่เหล็กพันรัดรอบตัวคนทั้งสองไว้แน่น ด้ายแดงสัมผัสถึงการกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง มิอยากพรากจากกันอีกจึงขยายออกรัดคนสองคนไว้ด้วยกันไม่ต่า งจากโซ่เหล็ก หนึ่งดวงวิญญาณสองเสี้ยวประกบติดกัน ไม่อาจแยกจากไม่อาจพลัดพราก สองคนโอบรัดกันท่ามกลางความมืดมิดเฉกเช่นในคืนวันที่พวกเขาเชื่อมโยงวิญญาณเข้าด้วยกัน

ลังมุ่งสู่ความวิบัติเกินผู้ใดจักเยียวยาแก้ไข เฟยฟาพร้อมสัตว์คู่กาย ไป่ชิงหลง มังกรขาว แหวกว่ายทะยานผ่านทุกสิ่งที่ขวางตรงหน้า ตอนนี้ทุกภพที่ขาวสะอาดปะปนแปดเปื้อน วิญญาณร้าย ความดำมืด ภูติผีปีศาจ ไปทุกที่เกลื่อนตา “วั่งซู! เจ้าอยู่ไหน ตอบข้า วั่งซู!” ไป่ชิงหลงม ังกรขาวสัตว์คู่กายเกล็ดสีขาวเงินครีบสีฟ้าน้ำทะเลตัวใหญ่ยักษ์เลื่อยลอยพาดผ่านสิ่งแปลกปลอมที่ตีรันฟันแทงไปแบบทะทุทะลวงอากาศ จนถึงปากบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์จืออู่ตี้ เสียงในหัวร้องเรียกจาก เจ้าวั่งซูทะลุผ่านโสตประสาทมากระทบใจ

ในความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง จิตวิญญาณของสองวิศวกรสาวคู่หูอย่างเอมี่ และ มินนี่ ลอยคว้างอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน ไม่มีเหลือแล้วทั้งเสียงเครื่องยนต์ที่เคยหลงใหล หรือเปลวไฟที่แผดเผา มีเพียงสายใยความผูกพันของเพื่อนแท้ที่ดึงรั้งจิตของทั้งคู่ให้ยังเกาะเกี่ยวกันไว้แน่น "มินนี่ เธออยู่ไหน" เสียงสะท้อนในความทรงจำของกรีดร้อง "ฉันอยู่นี่... เราตายแล้วใช่ไหม?"

[ทักษะอาชีพลับ: นักอัญเชิญผู้ปกครองสรรพสัตว์] · สกิลติดตัว: 'จิตวิญญาณแห่งผู้ปกครอง':ฝึกสัตว์ได้อีกหนึ่งตัว สามารถสื่อสารและเข้าใจสัตว์อัญเชิญทุกชนิดได้อย่างสมบูรณ์แบบ · สกิลใช้งาน: 'รวมจิตวิญญาณ' (Soul Merge) : สามารถรวมจิตวิญญาณของสัตว์อัญเชิญที่ควบคุมอยู ่ เข้าสู่ร่างของยุทธ เพื่อรับความสามารถและพลังบางส่วนของสัตว์ตัวนั้นมาใช้ในการต่อสู้ได้ชั่วคราว