จักรพรรดิมังกรอสูรโบราณ Novels & Stories

ยามยืดอกเลียนแบบบิดา บนบัลลังก์มังกรทองคำที่ตั้งตระหง่านอยู่เหนือบันไดหยกเก้าขั้น บุรุษผู้ครองแผ่นดิน 'ฮ่องเต้หลี่หยวน' ประทับนั่งอยู่เพียงลำพัง พระวรกายที่เคยซูบผอมจากอาการประชวรเรื้อรังเมื่อปีก่อน บัดนี้ดูมีน้ำมีนวลขึ้น พระเนตรมังกรทอประกายลึกล้ำเมื่อทอดมองน้องช ายร่วมสายโลหิต

เสียงของการโจมตีจากอสูรตรงหน้าดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว เมื่อฝุ่นควันหายไปร่างกายก็พบเข้ากับสิ่งมีชีวิตที่ลำตัวยาวเป็นงู มีเขาเป็นมังกรมีแผงสิงโตที่ลำคอ มันคือพี่ใหญ่สุดแห่ง 9 ราชัน 'ราชันมังกรอสรพิษเกล็ดมรกต' เป็นสัตว์อสูรระดับเทพอสูรขั้นสูง ที่ใกล้จะตัดระดับไปเป็นเทพอสู รบรรพกาลแล้ว

หนูอัญหลี่ตาหันมามองชอว์อย่างจริงจัง “คิดจะใช้เค้าแล้วใช่มั้ย” ชอว์ไม่ตอบแต่ยกยิ้มมุมปาก หนูอัญหลบสายตาชอว์อย่างไม่มีพิรุธ เธอคงไม่อาจช่วยเหลือเขาได้อีกต่อไปแล้ว ประเทศนี้คงจะล่มสลายอีกไม่นานเพียงแค่ช่วงเวลาสองรัชสมัยเท่านั้น ทายาทที่เหลืออยู่ก็ขาดซึ่งคุณสมบั ติการเป็นเจ้าผู้ทรงศักดิ์สิทธิ์ที่เปรียบได้ดั่งเทวดา คนมือเปื้อนเลือดอย่างชอว์ไม่เหมาะกับตำแหน่งนี้เลยสักนิด

นางก็คืนร่างเป็นมังกรบ้าง เกล็ดสีรุ้งยามต้องแสงอาทิตย์ แวววาวระยิบระยับงามตา "มังกรสีรุ้ง...ลู่เอ๋อร์ช่างงดงามนัก ข้าไม่เคยเห็นมังกรที่งดงามเช่นนี้มาก่อนเลย" ไทเฮาตรัสชื่นชม

เธอสูดปากสูดคออย่างสาสมในรสใคร่อันแสนซ่านสะท้านสยิว ท่อนลำขนาดเขื่องสุดร้อนแรงอหังการ์ในทุกการขับเคลื่อน พละกำลังมหาศาลอาจมาจากอำนาจของลายสักมังกรที่บรรจงลงบนลำเนื้อ สลักความยิ่งใหญ่เอาไว้ในจิตวิญญาณ มังกรทั้งสี่ผงาดกล้าราวนักรบ พุ่งทะลุทะลวงทำเอาช่องสวาทเธอแทบ พัง ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่มีเหนื่อย

ร่างอรชรในชุดที่แสนจะผิดแปลกไปจากสตรีชาวกรุงคนอื่นๆ เพราะเจ้าหล่อนเล่นใส่ชุดคล้ายกับเจ้าสูงศักดิ์ทางเหนือไม่มีผิดเพี้ยน ยืนหน้าซีดเผือด ทวิภาคจำตัวเองไม่ได้ว่าตะลึงงันอยู่นานแค่ไหน เมื่อได้เห็นใบหน้าผุดผ่องขาวอมชมพูของสตรีตรงหน้า แต่มารู้ตัวอีกทีก็เมื่อมีเสียงสตรีวัยก ลางคนที่วิ่งตามมาร้องเรียกแม่สาวน้อยที่ยืนทอดสะพานตาเยิ้มให้เขาตรงหน้า

ยังต้องเลี้ยงดูสัตว์เทพ โปรดปรานอสูร เอ็นดูปีศาจ สืบสานอสรพิษแห่งตำนาน สำเร็จวิชามาร บงการจักรพรรดิ เดรัจฉานสยบฟ้า สัตว์เทพ อสูร และปีศาจ อาจมิได้มาครองโดยง่าย ทว่าอสรพิษและวิชามาร ศาสตราปีศาจ ย่อมไม่ยากเย็นอันใด

นุ่มนิ่มตอบทันควัน แน่วแน่ ชัดเจน “อย่าแตะต้องมันเด็ดขาด นายท่าน ของพวกนี้อาจเป็นอสูรโบราณขั้นเทวะ! ถ้าฟักขึ้นมา...” ความหวาดผวาทำเอามังกรอย่างมันใจฝ่อทันที ขั้นเทวะเชียวนะ นี่มันขั้นสัตว์อสูรสูงสุดที่มีเพียงแต่ในตำนานเท่านั้น

ฮ่องเต้สมัยโบราณ เพื่อให้สถานะของตนมีความมั่นคงจึงมักเรียกตนเองว่ามังกร ตอนที่ฉินเย่ว์เหมยเพิ่งขึ้นครองบัลลังก์ ในเวลานั้นโหรวหลวงกล่าวว่านางเป็นมังกรทองจากสวรรค์ที่ลงมายังโลก

คนที่ผงกศีรษะขึ้นมาจากพื้นชะงักเล็กน้อย นัยน์ตาสีเข้มหรี่มองของที่อยู่หน้าอย่างพิจารณา หินหยกดำทรงแปดเหลี่ยมซึ่งสลักเป็นรูปมังกรแปดเศียรเยี่ยงนี้ กลิ่นอายของท้องสมุทรที่เข้มข้นเยี่ยงนี้ ย่อมเป็นสิ่งอื่นมิได้นอกจากพระราชลัญจกรรูปมังกรตงไห่ นางเอาของสำคัญเช่นนี้ มาคืนด้วยสีหน้าเรียบเฉย นี่นางไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้กันแน่ เทพธิดาอายุเพียงหมื่นปีจะสามารถหมางเมินต่อสิ่งที่สามารถเคลื่อนกำลังพลหลายร้อยหมื่นได้มากถึงเพียงนี้เชียวหรือ