จักรพรรดิมังกรอสูรโบราณ นิยาย & เรื่องราว

ของเรา' [1] เทพจักรพรรดิผู้มีอำนาจ สูงสุด ลำดับศักดิ์สูงกว่าเทียนจวิน 1 ขั้น [2] หนึ่งในสี่อสูรร้าย รูปร่างเหมือนพยัคฆ์และมีขนยาวแบบสุนัข หน้าตาคล้ายมนุษย์ เท้าเหมือนพยัคฆ์ เขี้ยวเหมือนหมูป่า หางยาวหนึ่งจั้งแปดฉื่อ

แต่เรือมังกรของจวนอ๋องหกกลับมีคนทำบางอย่าง ด้านหลังเรือมังกร มีมังกรตัวหนึ่ง จากเดิมที่เป็นสี่เล็บ กลับกลายเป็นห้าเล็บ นี่ถือเป็นปัญหาใหญ่ มังกรห้าเล็บ คือมังกรที่แท้จริง ตามประวัติศาสตร์แล้วมีเพียงโอรสแห่งสวรรค์เท่านั้น ซึ่งก็คือมีเพียงฮ่องเต้เทียนหยวนเท่านั้น ที่มี สิทธิ์ใช้ภาพวาดมังกรนี้

มีสิ่งมีชีวิตที่มีหางเป็นจระเข้ แต่หัวเป็นเหยี่ยว ยังมีสิ่งมีชีวิตที่มีปีกค้างคาว สิ่งมีชีวิตโบราณทั้งสิบล้วนเป็นอสูรในตำนานของประเทศจ้านอิงตี้ พวกมันมีพลังแข็งแกร่งถึงขั้นสามารถพลิกฟ้าคว่ำทะเล “พวกเขามีพลังขนาดไหน?”

ที่อ้างว่าตัวเองมาจากสายเลือดของสัตว์อสูรในตำนานสายพันธุ์แท้” มังกรจันทรคราสโบราณไม่ตอบคำถามของบุคคลนี้และยังคงลอยอยู่บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว การไร้ซึ่งการตอบสนองจากมังกรจันทรคราสโบราณดูคล้ายจะทำให้ชายในชุดดำโกรธ และทันใดนั้น เขาก็ต่อยเข้าไปในความว่างเปล่าพร้อมกับถ ากถาง

คำพูดเหล่านี้น่าจะซ่อนไว้ในใจผู้เฒ่าฟู่นานแล้ว เขาเองกว่าที่จะรวมความกล้าได้ คิดจะพูดออกมาจนหมด "ไม่รู้ว่าตอนไหน ก็มีข่าวลือเข้ามาอีก บอกว่ายี่สิบปีก่อนมีคนพูดกันว่า โชคชะตาแคว้นของแคว้นเจา จะถูกมังกรชั่วร้ายตัวหนึ่งกลืนกิน ถึงตอนนั้นแคว้นจะพ่ายแพ้ประชาชนอ่อนแอ ล ่มสลาย คนพวกนั้นพูดว่า อะไรคือมังกรชั่วร้าย? มังกรคือองค์จักรพรรดิ คือสายเลือดแห่งราชวงศ์ แต่มังกรเป็นสัตว์ที่ได้รับพรจากสวรรค์มาแต่ไหนแต่ไร ไม่น่าจะมีมังกรชั่วร้ายอยู่?"

และภาพสุดท้ายที่ทำให้โรสในปัจจุบันถึงกับสั่นสะท้านไปด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด ซึ่งก็คือภาพของ ‘ดราโก้’ จอมมังกรโบราณผู้เป็นพี่ใหญ่และแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสี่จอมปีศาจ ร่างกายของมังกรผู้ทระนงในศักดิ์ศรีถูกตรึงด้วยลิ่มโลหิตสลักมนตร์ดำปักทะลวงตัดขั้วหัว

จักรพรรดิฉางอันทรงกริ้วกับนิสัยป่าเถื่อนของบุตรชายจนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทรงพระสรวลออกมาดังลั่น พระองค์ทรงส่ายพระเศียร "ดี... ดีจริงๆ ... ถึงขั้นกล้ายกตนไปเปรียบเทียบกับเสด็จปู่ของเจ้าแล้วเชียวหรือ" จูหมิงหมายจะเอ่ยสิ่งใดต่อ ทว่าจักรพรรดิฉางอันกลับทรงหันหลังให้ ฉลองพระ องค์มังกรสีเหลืองทองห่อหุ้มร่างกายที่เริ่มร่วงโรยไปตามกาลเวลา จักรพรรดิผู้ทรงอำนาจเหนือใครในใต้หล้าผู้นี้ คล้ายจะแก่ชราลงไปในพริบตา พระองค์ตรัสด้วยความผิดหวัง: "ไสหัวไปเสีย"

ทุกสายตาหันไปมองเป็นตาเดียว ร่างสูงสง่าของบุรุษผู้หนึ่งก้าวออกมาจากเงามืด แสงตะวันสาดส่องกระทบ ชุดเกราะทองคำ ที่สวมใส่อยู่จนเกิดประกายเจิดจ้าบาดตา รัศมีแห่งอำนาจราชศักดิ์แผ่ซ่านออกมาจนผู้คนต้องกลั้นหายใจ ชุดเกราะนั้นคือ 'เกราะมังกรสวรรค์' ชุดเกราะประจำกายของปฐมก ษัตริย์ที่หลิวชิงแอบขโมยออกมาจากท้องพระคลังและเก็บรักษาไว้อย่างดีเพื่อวันนี้

เบื้องหน้าของนางคือจักรพรรดิจ้าวลวี่ในชุดฉลองพระองค์ลำลองสีเทาฟ้า ลาดไหล่กว้างและแผ่ไออุ่นแกร่งกล้าดั่งขุนเขา ทว่ายามนี้ในพระหัตถ์หนากลับถือว่าวรูปมังกรทะยานฟ้าสีทองขลิบดำตัวใหญ่ยักษ์อันน่าเกรงขาม ท่าทางของพระองค์เคร่งเครียดจริงจังราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศึกสงครามค่า

[1] ยศตำแหน่งสูงสุดของเทพเซียน แปลว่า เทพจักรพรรดิ [2] เกล็ดใต้คอมังกร เรียงตัวไปในทิศตรงข้ามกับเกล็ดบริเวณอื่น เชื่อกันว่าหากไปสัมผัสเกล็ดบริเวณนั้นมังกรจะพิโรธ