Romans & histoires จักรพรรดิมังกรแห่งหมื่นวิถี

ตาแดงฉานมองร่างเปลือยเปล่าขาวผ่องระเรื่อสีชมพูฉ่ำที่จ้องเขากลับมาอย่างยั่วยวน "สิบวัน" [1] มังกรเขียว หรือ มังกรฟ้า เป็นตัวแทนของธาตุไม้ มีเมตตาและยุติธรรม เป็นผู้พิทักษ์มนุษย์และนำความโชคดีมาให้ นอกจากนี้มังกรยังถือเป็นตัวแทนของธาตุหยาง (เพศชาย) และสัญลักษณ์ข ององค์จักรพรรดิ [2] เมิ่ง แปลว่า ฝัน, ฉุน แปลว่า บริสุทธิ์

2500 ปีผ่านไป ราชวงศ์ซ่งเหนือ รัชสมัยจักรพรรดิซ่งเหรินจง จักรพรรดิซ่งเหรินจงพระนามที่พสกนิกรทั่วทั้งแผ่นดินมังกรต่างขนานนามให้พระองค์ทรงมีพระนามเดิมว่าจ้าวเจิน ภายหลังจากขึ้นครองราชย์สมบัติสถาปนาเป็นจักรพรรดิองค์ที่สี่ของราชวงศ์ซ่งเหนือ ทรงเฉลิมพระนามว่า ซ่งเหร

หลินเซียนก็เพิ่งรู้จักชื่อเด็กน้อย เขาก้มลงมองดูเด็กน้อยใบหน้านิ่งมาก ใช่จริงๆด้วย เขาคือพญามังกร 9 เศียรที่จอมมารมู่เยี่ยเคยนั่งขึ้นมาถล่มสวรรค์จนแหลกเป็นจุล ราชาสวรรค์ตั้งสติและรีบโค้งศรีษะคำนับเด็กชายมังกร "หม่อนฉันคาราวะท่านปู่ทวดพะย่ะค่ะ" "เจ้าเองรึหลานของจ ินหลง(มังกรทอง)?" "ใช่พะย่ะค่ะ"

เสียงนั้นเรียบนิ่งแต่แฝงอำนาจในทุกพยางค์ นั่นคงไม่ใช่ใครอื่น... องค์ชายหลงเทียนเจิน— เจ้าชายมังกรทองแห่งตะวันออก พี่ชายร่วมสายเลือดคนละมารดาของหลงอวิ๋น—ผู้เป็นดั่งแสงอาทิตย์ในราชวงศ์มังกรเทียนหลง เขากวาดตามองเราทั้งสอง ก่อนจะเอ่ยขึ้น

ฆาตกรสอนสวาท ปฐมบท สี่มังกร “อืม...อ่า....” ริมฝีปากสีชมพูสวยของเธอกำลังโดนหัวลำร้อนแดงเถือกบดบี้อย่างหนัก ลำร้อนอ้วนยาวขนาดเจ็ดนิ้วสักลายมังกรรอบลำดูอหังกาห์ เอ็นเขียวผุดโปนเป็นเส้นแทรกซ้อนอยู่ตามผิวเนื้อสีน้ำผึ้งไหม้ เปลือกห่อหุ้มท่อนเหล็กดุดันอันผยองของชายหนุ่ม วัยสามสิบห้าสัญชาติจีนแผ่นดินใหญ่ เจ้าของเรือนกายกำยำล่ำสันที่สักลายมังกรเต็มแผ่นหลังและแผงอกกว้างบึกบึน

บครองฐานะของนักปรุงโอสถที่ไม่ธรรมดา เมื่อคิดได้ดังนี้แล้วราชันมังกรพสุธารัตนพิภพจึงถอยญาณสัมผัสออกมาอย่างสงวนท่าที “คำนับองค์ราชันมังกรพสุธารัตนพิภพ ข้ามีนามว่าฟานหลิง องค์รัชทายาทแห่งเผ่าพันธ์จิ้งจอกเหมันต์เก้าหาง ส่วนคนผู้นี้เป็นน้องชายของข้ามีนามว่าหนิงอ้ายขอ รับ…” ฟานหลิงเอ่ยขึ้นพร้อมกับประสานมือคำนับตามมารยาทที่พึงกระทำ พร้อมกับแผ่ซ่านกลิ่นอายจิ้งจอกของตนออกมาเบา ๆ เพื่อเป็นการยืนยันสถานะสายเลือดของตน

"ในตำนานจีนได้บันทึกไว้ว่ามังกรเป็นสัตว์อันตรายและน่าสะพรึงกลัว มังกรยังเป็นเป็นสัญลักษณ์ของจักรพรรดิอีกด้วยคนเถ้าคนแก่เขาเล่ากันต่อ ๆ มาว่าใครที่มีชื่อเกี่ยวกับมังกรจะมีนิสัยดุร้ายเหมือนมังกรส่วนจะเป็นจริงดั่งที่เขาเล่าไหมนั้นเฮียไม่รู้นะ" "ทำไมคุณตั้งชื่อแบบนี้ให้ลูก" พอได้ยินที่หลี่เจิงพูดพีชถึงกับหันไปจ้องหน้ามาเฟียหนุ่มเขม็ง

ึ่งเป็นสมุนไพรหายากทั้งแดนสวรรค์และแดนมาร เฟิงจางจิ้งเดินแช่มช้าไปยังวังมังกรที่นางสร้างจำลองไว้ให้ทั้งสามมังกรอยู่ อย่างไรพวกเขาก็เป็นเทพเซียนที่มีวิชาแก่กล้าทั้งหมด นางยังให้ความเคารพอยู่มากแต่เเค่เพียงเพราะพี่ชายของนางเป็นเทียนจวินและพ่อของนางเป็นราชามังกรต่อให ้พวกเขามีฤทธิ์เดชมหาศาลแค่ไหนกลับเกรงใจนางนักและให้ความเคารพมากกว่าเกินควรอยู่ นางเห็นจื่อจิงกับหลงลี่นั่งดวลหมากล้อมโดยมีหลงเมิ่งกับหลงฮั่วนั่งมองคอยช่วยหลงลี่อยู่

"ฉันคือจักรพรรดิชิงชิว สืบทอดทางสายเลือดดั้งเดิมของสุนัขจิ้งจอกวิญญาณเก้าหางที่ยิ่งใหญ่ คุณกล้าดูถูกฉันเหรอ?"

“ทั้งหมดนี้มีคนตั้งใจให้เป็นแบบนี้ ถ้าเทพเจ้าดวงดาวคือมังกรขาวไข่มุก แล้วไท่จื่อไฉเหลียงหวงคืออะไร” “เขาน่ะหรือ”มู่ตันหัวเราะในลำคอ “เขาเป็นเพียงหงษ์ขาว เช่นเดียวกับน้องสาว แทบไม่มีอะไรพิเศษ นอกจากอำนาจที่บิดามารดาจัดวางให้ ต่างกับท่านซือเว่ยต้าตี้มาก เขาอาจดูเป็นองค์ชา ยที่ปลายของสวรรค์ แต่เขาเป็นผู้ชายที่เก่งฉลาด แค่ไม่มีอำนาจล้นมือเท่านั้นเอง ระวังไว้เถอะมู่ตัน เห็นท่านซือเว่ยต้าตี้เงียบ ๆ เช่นนี้ ล้วนเป็นที่หมายปองของสาวสวรรค์ เจ้าเองในตอนนี้ก็เป็นที่จับตามองไม่น้อยเลยนะ” “ข้าพลอยฟ้าพลอยฝน จับพลัดจับผูเป็นคูหมั้นเท่านั้น”