จักรพรรดิมังกรแห่งหมื่นวิถี Novels & Stories

มิฉะนั้นหากเกิดอะไรขึ้นอีกในอนาคต ก็จะมีคนหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดอีก นางมองไปที่ฉลองพระองค์สีเหลืองสดใสของจักรพรรดิหมิงหยวน ที่ปักลวดลายทะเลเมฆและมีมังกรห้าเล็บที่ดูสมจริงหลายตัวอยู่บนนั้น การตัดเย็บนั้นดูยอดเยี่ยมยิ่งนัก ลายปักก็ประณีตสวยงาม มังกรเสหมือนจร ิงมาก จนดูเหมือนพวกมันพร้อมจะบินเหาะออกจากตัวของพระองค์

มี่มี่ถามเสียงใส พลางเงยหน้ามองมังกรตรงหน้า "ข้ามีนามว่า หลงหวงจื่อ" มังกรตอบด้วยเสียงที่แฝงความภาคภูมิ "โอรสมังกรแห่งราชันอย่างนั้นหรือ?” มี่มี่พึมพำ ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เสิ่นเวยเอ่ยรำพึงด้วยน้ำเสียงหวานใส กังวานดุจระฆังแก้ว เบื้องข้างของนางคือจักรพรรดิจ้าวลวี่ผู้ทรงสง่างามเด่นล้ำในฉลองพระองค์ไหมสีครามปักลายมังกรทะยานเมฆ ลาดไหล่กว้างและแผงอกแกร่งกล้าแผ่ไออุ่นอันมั่นคงปลอดภัยปกป้องคุ้มครองภรรยาคู่คิดดั่งขุนเขาใหญ่ พระหัตถ์ห

และหยุดที่ผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่กับจันจ้าว มังกรก้าวเข้ามาโดยไม่รีบร้อน แต่ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยแรงกดดันที่มองไม่เห็น เขาหยุดยืนข้างจันจ้าว เอื้อมมือวางบนพนักของเธออย่างเป็นเจ้าของ “รอนานไหม” เขาถามเสียงเรียบ แต่แฝงความห่วงใยชัดเจน “ไม่นาน” จันจ้าวเงยหน้าขึ้น ยิ้มออกมาอย่างโล ่งใจ เธอหันไปทางชายคนนั้น “นี่แฟนหนูค่ะชื่อ…มังกร”

จากใจนักเขียน ชายามังกร เป็นนิยายแนวจีนสมมติ วางโครงเรื่องค่อนข้างหวือหวาตรงที่นางเอกของเรื่องต้องกลายเป็นชางจี้ หรือคณิกาผู้ขายเสียงดนตรี ซึ่งชีวิตของนางเอกในเรื่องรันทดไม่เบาตั้งแต่วัยเด็ก แม้ว่าจะเป็นบุตรีของแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นเอี้ยน แต่ชีวิตระหกระเหินกลายเป็น เด็กกำพร้าเร่ร่อน ความลำบากหล่อหลอมให้นางเอกทรหด ก่อนจะเปิดโอกาสด้วยมือตนเองจนได้เป็นพระธิดาบุญธรรมของเอี้ยนอ๋อง มีพี่ชายผู้สูงศักดิ์ทั้งสามชุบเลี้ยงดูแลอย่างอบอุ่น

จ้าวจินหลง ท่านอ๋องผู้เคร่งขรึมและถือตัว ร้องเสียงหลงเมื่อมือน้อยๆ พยายามจะกระตุกปมสายคาดเอวของเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย “หลินซีเหยา! ตั้งสติ! มองหน้าข้า! นี่ข้าเอง... จ้าวจินหลง!” “จินหลง...” หลินซีเหยาเงยหน้าขึ้นมอง นัยน์ตาหวานเชื่อมหยาดเยิ้ม “จินหลงแปลว่ามังกรทอง... มังกรต้องตัวเ ย็นสิ... ข้าขอกอดมังกรหน่อย... ขี่มังกรได้หรือไม่...”

คราวนี้น้ำเสียงสดใสของหมวยลินถามขึ้น มันทั้งเต็มไปด้วยความสงสัยและอยากรู้ว่า ผู้ชายที่เธอเจอเมื่อตอนกลางดึกเป็นใครกันแน่ แต่จะให้แน่ชัดก็ต้องถามคนที่อยู่มานานให้รู้แล้วรู้รอด หลังจากที่ป้าแมวแนะนำให้รู้จักพี่นกเล็กกับพี่อิ่มบุญ ฉันก็พอรู้มาว่าตระกูลนี้คือ ตระกูลจาง มหาอำนาจลำดับต้น ๆ ของประเทศ ว่ากันว่าผู้นำของตระกูลชื่อราชา หรือ จางจวินหลง ส่วนภรรยาของเขาชื่อมินตรา แต่คนในบ้านจะเรียกคุณมิน แต่ผู้ชายที่ฉันเจอเมื่อวานเขาชื่ออะไรกันนะ แล้วเป็นลูกชายคนที่เท่าไหร่ ก็บ้านนี้มีลูกชายตั้งสามคน ไม่ง่ายเลยที่ฉันจะเดาชื่อเขา

หานหย่งไท่รับเอามงกุฏหงส์มาถือแล้วลุกขึ้นสวมลงยังศีรษะซึ่งบัดนี้เส้นผมที่เคยสั้นเริ่มยาวมิทำให้น่าเกลียด เมื่อสวมเรียบร้อยฝ่ามือแกร่งยื่นส่งไปให้คนตัวเล็กจับช่วยพยุงลุกขึ้นยืนเคียงข้างกายสูงใหญ่ "องค์จักรพรรดิจินเหลียงตี้ที่ 1 ทรงพระเจริญหมื่นปี...หมื่นๆปี...หานเฟ ิ่งเหยาฮองเฮาทรงพระเจริญ...พันปี...พันๆปี..."

บรรพกาลมีตำนานหนึ่งส่งความเชื่อสืบต่อกันมาว่าองค์จักรพรรดิอาจเป็นราชาเทพมังกรกลับชาติมาเกิด ส่วนผู้พิทักษ์พระองค์คือพญามารยมราชมาจุติ เพื่อปกป้องไว้ซึ่งความคุ้มครองผู้ครอบครองบัลลังก์ทองเท่าชีวิต นั่นคือเหตุผลที่ฮ่องเต้เยี่ยเป่ยทรงก่อตั้งนักรบพิเศษที่ขึ้นตร งต่อพระองค์แต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับกองทัพของพยัคฆ์ร้ายตนใด สามารถควบคุมและตรวจตราดำเนินการตามอำนาจพิเศษของฮ่องเต้ได้

นางผิดเองที่เกิดมาเป็นสตรีไร้ศักดิ์ไร้ฐานะฐานันดรไม่ควรเคียงคู่กับมังกรเช่นเขา จ้าวหยางหมิงเซียน บุรุษผู้เป็นโอรสแห่งมังกร ผู้เป็นถึงองค์รัชทายาทแห่งฉู่ เขา...ผู้มีชายาเอกที่รักพระองค์ยิ่งนัก