ชาตินี้ข้าไม่ขอเป็นสตรีตาบอด นิยาย & เรื่องราว

นักเขียนผู้ไม่อาจแก้ปมตอนจบของนิยายตนได้ จิตสุดท้ายจึงหลุดเข้าสู่ร่างตัวละครในนิยายเพื่อให้เรื่องดำเนินต่อไป ไฉนเข้ามาทั้งทีดันเป็นนางร้ายไม่ใช่นางเอกกันเล่า ซ้ำยังเป็นสตรีที่พระเอกไม่รักเสียด้วย

หลันเต๋อเอ่ยละล่ำละลัก "เหลวไหล สตรีเช่นนาง ข้าไม่มีทางเอามาเป็นภรรยา แม้แต่ในนามข้าก็ไม่เอา"

ดูเหมือนข้าจะย้อนเวลามาอย่างนั้นสินะ หัวใจของนางเต้นระรัวความยินดีเอ่อล้นอยู่ในอก ได้เกิดใหม่อีกครั้ง ชาตินี้ข้าไม่ขอเป็นสตรีตัวแทนผู้ใด ความแค้นในชาติก่อนข้าจะทวงคืนกลับทั้งต้น ทั้งดอก! หากแต่ไม่ทันได้รื้อฟื้นความทรงจำในอดีตเพิ่มเติมเสียงของสตรีเบื้องหน้าก็ดังขึ้ น

ไป๋เยว่ซินเมื่อได้ฟังก็ถลึงตาใส่หยางซีทันที "อย่าพูดจาเหลวไหล นั่นมันเรื่องเมื่อนานมาแล้ว ยามนี้ข้าคือไป๋เยว่ซิน เป็นสตรีชาวบ้านและยังไม่ออกเรือน ข้าไม่อยากจะตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน อยากใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ท่านเข้าใจหรือไม่?"

หญิงสาวร้องขออย่างน่าสงสาร “นังโง่เงียบซะ ข้าไม่ต้องการให้สตรีไร้ค่าเช่นเจ้ามาร้องขอชีวิตให้” เฮ่อหลูเค่อตวาดออกมาเสียงดังด้วยน้ำเสียงรังเกียจ

จ้าวจิ่นหลงยังคงส่งเสียงทุ้มต่ำกล่าวด้วยความดุดันอย่างไม่ยินยอมกับสตรีของเขา นางไม่มีสิทธิ์ทำร้ายตัวเองเพราะสตรีนางอื่นอย่างนี้ เขาไม่มีทางยอมให้นางเป็นอะไรไป

พวกนางทั้งรังเกียจและหวาดกลัวจ้าวไป๋ โชคดีที่สตรีผู้นี้เข้ามาได้ทันท่วงที พวกนางทั้งสองจึงยังไม่ได้ถูกข่มเหง แต่การถูกบุรุษอื่นที่ไม่ใช่สามีมาแตะต้องร่างกายก็นับว่ามีมลทินเสียแล้ว "ได้ยินหรือไม่ว่าพวกนางไม่เต็มใจ และการที่เจ้าทำเช่นนี้ถือว่าผิดกฎหมายของแคว้นฉิน ตัวข้าผู้นี้ จะตัดสินลงโทษเจ้าเอง"

ปากนี่ไม่น่าอายุยืนได้ปูนนี้เลยจริง หากข้าทำร้ายคนแก่สักทีสองทีจะผิดหรือไม่ “เจ้ากล้าไล่ข้ารึ” “มากกว่าไล่ข้าก็ทำได้ ข้าไม่สนอกตัญญูบ้าบออะไรนั่น ข้าเป็นสตรีไม่ต้องรับราชการ หากท่านอยากลองก็เข้ามา” เอาสิข้าห้าหนาวแล้วทำไม กล้าชนทุกคนเช่นกัน

แต่แค่แวบเดียวเธอก็หันกลับไปส่งสายตาอ้อนคนตัวสูงต่อ เหมือนไม่เคยมองดรัลดา “คุณมินคะ วันนี้นัตตี้ไม่ได้มาเป็นลูกค้าค่ะ แต่มาเป็นคู่ค้า” นั่นหมายความว่าต้องคุยกันยาวกับชายหนุ่มตรงหน้า สกัดตัดขาสาวสวยอีกคนอย่างเหนือชั้น แววตาโกมินทร์เย็นชาฉับพลัน

นางพึมพำเสียงเหี้ยม แววตาวาวโรจน์ดุดันราวกับราชสีห์ที่จ้องจะล่าเหยื่อ “คอยดูเถอะ... ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมถูกขาย แต่จะเป็นคนขายพวกเจ้าทิ้งเสียเอง”