ตามหาภรรยา Mga Nobela at Kwento

‘ข้าขอให้ตนเองมีความสุขเช่นที่ผ่านมา ขอให้สามีทั้งสองชาติของข้าได้พบคู่ครองที่ดี ขอให้พวกเขามีความสุข ภรรยารักภรรยาหลง มีครอบครัวที่ดี’ จ้าวลี่อิงอธิษฐานจบก็ลืมตาเมื่อนึกถึงอดีตสามีทั้งสอง ที่นางขอเป็นเพียงสหายในชาตินี้ พวกเขาควรได้พบเจอกับคนที่รักเขาสุดหัวใ จ หาใช่สตรีที่ไร้หัวใจเช่นนาง

ความว่างเปล่า นับตั้งแต่รู้ว่าริสากำลังตั้งครรภ์ ไม่มีสักวันที่กรณ์จะไม่ติดต่อหาอดีตภรรยา เขาถามทุกครั้งที่เจ้าหล่อนรับโทรศัพท์ว่าเธออยู่ไหน ทว่าหญิงสาวไม่ยอมบอก กระนั้นเขาก็ไม่ละความพยายาม สั่งคนให้ตามหาที่อยู่เธอ ไม่ได้อยากไปกวนใจ เพียงแค่อยากรู้ว่าเธอปลอดภัยดีหรือ ไม่

หญิงชราเหยียดปากลึก นึกเจ็บแค้นทุกคน โดยเฉพาะหลานสาวของอนุชา ผู้มายื้อแย่งหลานรักไป “แล้วนี่นังนุดีไปไหนเสียล่ะ มันถึงยอมปล่อยหลานมาหาย่าได้” ประโยคท้ายทำให้เขาเริ่มกวาดสายตามอง แล้วหัวใจก็กระตุกวาบ ภรรยาของเขาหายไปไหนกัน ไม่ได้เดินตามเข้ามาหรือ และต้องหมุ นตัวออกไปดู เมื่อไม่พบแม้แต่เงาจึงยกโทรศัพท์ขึ้นต่อสายหา ทว่ากลับไม่สามารถติดต่อได้ แล้วใจร้อนขึ้นมา ภาพที่เขาดุตวาดเธอเล่นงานเข้าอย่างจัง

กวนเหวินปิน เขาจะต้องมีเพียงแค่นางผู้เดียวเป็นภรรยา สตรีอื่นอย่าคิดแต่งเข้ามาให้วุ่นวาย นางจะกำจัดและจัดการให้รู้สึก อย่าได้ริอ่านมาเป็นมารหัวใจของนาง กวนเหวินปินเดินเข้ามาในเรือนหลังใหญ่ เขาสีหน้าไม่พอใจดูออกจะหงุดหงิดว้าวุ่นใจเสียมากกว่า ตัวเขาเดินเข้ามาเพื่อมาพบบิดาและมารด า เมื่อออกไปตามหาอดีตภรรยากลับไม่พบ

ส่วนเรื่องที่นัดก็อย่างที่บอกตอนแรกนั่นล่ะครับ ผมต้องไปจัดการธุระให้อาแท้ ๆ ที่เป็นน้องชายฝาแฝดของพ่อ ท่านขอร้องให้ผมช่วยตามหาภรรยาของท่านมานานแล้ว และวันนี้ผมก็ตามหาได้สำเร็จแต่ไม่ใช่แค่อาสะใภ้ที่ผมเจอแต่ผมดันเจอน้องสาวที่ไม่เคยรู้ว่ามีตัวอยู่อีกคน และน้องสาวของผมก็

เพียงแพรตกใจในอาการของพี่ชาย “กับข้าวรสชาติเหมือนน้ำล้างจาน อรหายไปไหน ไอ้ผามันกลับมาหรือยัง ได้ข่าวเมียฉันบ้างหรือเปล่า” ภวัตที่ให้ลูกน้องออกตามหาภรรยาก็จนปัญญา ถามใครๆ ก็ไม่มีใครรู้ จนเขาหมองเศร้าลงทุกวัน “นี่ฝีมือพี่มาลัยนะคะ อร่อยอยู่...”

อุตส่าห์ได้ปรับความเข้าใจเกี่ยวกับการแต่งงานแล้ว ได้กลายเป็นสามีภรรยากันจริง ๆ แล้ว เขาไม่อยากให้เกิดความผิดพลาดใดขึ้น กว่าจะตามหาสตรีที่ไม่นึกรังเกียจหรือหวาดกลัวเขาเจอไม่ง่ายเลย แถมอีกฝ่ายยังนิสัยดีไม่ฝักใฝ่หรือหลงใหลในอำนาจอีก ภรรยาเช่นนี้เขาไม่อยากปล่อยมือไป

“ท่านหวงจริง ข้าก็ได้แค่มองแล้วก็จดจำไว้ว่า ต้องหาภรรยาให้สวยได้เหมือนนางแค่นั้นเอง แต่ท่านสิได้มองทั้งนอกและในแล้ว ยังจะทำตัวแบกไหน้ำส้มอยู่ได้” “อืม....เจ้าอิจฉานักก็เริ่มมองหาคู่ครองได้แล้ว ในงานนี้มีให้เลือกละลานตาเทียว” อ๋องเก้าเห็นน้องชายยังไม่วางตาจากพี่สะใ ภ้ก็เริ่มกระเซ้า “จริงสิ อ๋องเก้า ภรรยาเจ้าเล่า ”

ทัศกรเองก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก บางทีเขาก็คิดว่ารักแขนภา แต่บางทีเขาก็เฉยๆ หรือรำคาญเธอเสียมากกว่า “ย่าไม่อยากยุ่งเรื่องส่วนตัวของภูเขามากนักหรอกนะลูก แต่ถ้าจะหาภรรยาให้ดีนั้นมันก็ต้องเฟ้นหากันหน่อย เฟ้นหาไม่ใช่ที่ฐานะหน้าตาทางสังคมหรือมีทรัพย์สินเงินทองหรอกนะ แต่ท ี่จิตใจ ย่าน่ะเคยผิดมามากแล้ว”

อาหานรีบตอบรับเพราะตั้งใจว่าจะหาภรรยาเป็นที่เป็นคนในพื้นที่ดูชำนาญการดีอีกด้วย "เจ้านี่ดูท่าจะเจ้าชู้" "ข้าชื่อว่าอาหานขอรับท่านลุงโจว" "ถ้าอยากมีภรรยาข้าจะช่วยหาให้ดีหรือไม่อาหานเจ้าดูเป็นคนขี้เล่น ต้องมีภรรยาสวย ๆ มีเสน่ห์และที่สำคัญจะต้องโหดถึงจะควบคุมสามีเช่นเจ้า อยู่"