ตามหาภรรยา Novels & Stories

บทที่ 4 ภาพเลือนรางในกระจกเงาตรงหน้าค่อยๆ จางหายไปเมื่อมือหนาพยายามจะคว้าเอาไว้ มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น หัวใจทุกข์ทรมานกับการทรยศของผู้หญิงที่เคยบอกว่ารักกันจนหมดหัวใจ ขวัญตา แอนเดอร์สัน ภรรยาสาวลูกครึ่งไทย-อเมริกันที่เลือกจะทิ้งเขาไปเพียงเพราะว่า หล่อนต้องการอยู่ในความศิวิไลย์มากกว่าจมปลักอยู่ในไร่ชาที่เต็มไปด้วยสีเขียวกับเขา

“คืนนี้เราจะหาสามีให้แม่นางทั้งสองเช่นไรล่ะ และจะหาอนุภรรยาให้นายท่านซ่งด้วยดูสิเขาจะรับมือภรรยาเขาอย่างไร” “โอ้ว พี่ใหญ่ท่านร้ายกาจมาก แล้วจะไปหาชายหนุ่มหญิงสาวมาจากที่ใด”

เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วแทนไทก็เดินลงมาข้างล่าง ก่อนจะมองหาหญิงสาวแต่ก็ไม่พบ “คุณแทนหาคุณดาอยู่เหรอคะ” ป้านีที่เดินผ่านมาเห็นเจ้านายที่กำลังมองหาใครสักคนจึงถามขึ้น “ครับ” แทนไทตอบไปนิ่ง ๆ

หญิงสาวพูดเสียงสั่นนึกไปถึงหญิงสาวอีกคนหนึ่งที่อยู่ไกลแสนไกล เธอต้องร้องไห้ทุกข์ทรมานมากแค่ไหนที่รู้ว่าคนรักของตนมาหาความสุขอยู่กับผู้หญิงอื่นเป็นเดือนแบบนี้ “เอาล่ะ ฉันจะบอกความจริงอะไรให้เธอรู้อีกอย่างหนึ่งนะ” “ความจริงอะไรอีกคะหรือความจริงที่ว่าคุณมีลูก มีเมียแล้ว มีนว่ามีนชักจะรับไม่ได้แล้วนะคะ”

โจรใจทรามถึงกับสะดุ้ง กวียิ้มแหยให้ภรรยา แล้วยอมเดินตามเธอไปหากางเกงในเจ้าปัญหาแต่โดยดี “เจอไหมคะ” พรรณดาราแทบจะพลิกห้องหาแล้ว แต่ก็ไม่เจอ กวีเองก็พยายามอย่างเต็มที่ เพราะกลัวเมียรักจะงอน หากมีคนอื่นมาเจอก่อน เธอคงงอนเขาไปอีกนาน กวีสั่นผ้าม่านริมระเบียง เอียงคอ มองตามซอกตามมุมระเบียงก็ไม่เจอ

ในที่สุดภารกิจหาแม่ให้ลูกก็จบลง บนความสำเร็จอย่างยิ่งยวด ได้ชะเอมมาเป็นคู่คิด ได้เมียที่มีความพร้อมในการเป็นแม่ ใครจะกระแหนะกระแหนอย่างไรก็ช่าง... ในเมื่อเขามีความสุข หากจะต้องทนฟังพวกปากหอยปากปูจิกกัด ก็ต้องทนไป!! จบบริบูรณ์

ธีภพเปิดประตูบ้านออกมาตามหาภรรยาเพราะตื่นมาแล้วไม่เห็นเธอ สองคนนั้นยังไม่ไป หญิงสาวได้แต่ภาวนาอย่าให้ ชายหนุ่มเดินมาตรงนี้แต่มันก็ไม่เป็นผล “ธิชา เกิดอะไรขึ้น ใครอยู่แถวนี้มีโจรเข้าบ้าน” ธีภพรีบแกะเชือกที่มัดแขนของภรรยาและตะโกนให้คนสวนได้ยินเพื่อให้ช่ว ยกันออกมาจับขโมย

มาหาฉัน? ฉันใกล้จะหย่าเป็นอดีตภรรยาเขาแล้ว มาหาฉันมีประโยชน์อะไร ฉันปวดหัว "งั้นติดต่อแพทย์ประจำตระกูลรึยัง?"

การตกหลุมรักกู้ว่างเชินเป็นสิ่งที่เจ็บปวดมาก หากเป็นไปได้ เธอก็หวังว่าจะไม่เคยพบกับกู้ว่างเชินมาก่อน “อาเหรา...ฉันไม่คู่ควรที่จะถูกรักเหรอ?”

เมื่อเริ่มควบคุมสถานการณ์ได้ หยางเฟิง ก็ออกตามหาคู่หมั้นสาวด้วยความเป็นห่วงทันที เขาตระเวนหาไปทั่วค่ายกบฏแต่ไม่เจอกับคนร่างบาง หยางเฟิงตะโกนเรียกชื่อคู่หมั้นสาวไปทั่วค่ายกบฏที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังและร่องรอยการต่อสู้ แต่ก็ไร้วี่แววของหญิงสาว ใจของเขากระวนกระว ายราวกับถูกไฟเผา เขาไม่รู้ว่าหลินเสี่ยวเหยาจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร