ตามหาภรรยา Novels & Stories

ผู้ใต้บังคับบัญชาการของโดน็อกได้แยกย้ายกันค้นหาเชนเทล่าทั่วทุกมุมภายในสุสานโบราณ แต่ก็ไม่พบเชนเทล่าภรรยาของเขาเลย! ผ่านไปหลายชั่วโมง โดน็อกก็ยังไม่พบภรรยาของเขา ดังนั้น เขาจึงออกมาจากสุสานโบราณและหวังว่าภรรยาของเขาจะรอเขาอยู่ข้างนอก พรึบ!

ผมเริ่มหงุดหงิดใจที่ติดต่อใบเฟิร์นไม่ได้ ที่สำคัญคือไม่รู้ว่าเธอหายไปไหน ก่อนจะนึกขึ้นได้แล้วกดค้นหน้าตำแหน่งจีพีเอสในมือถือเพื่อบอกตำแหน่งเธอ และเอาจริง...ต่อให้ไม่เห็นหลักฐานจากกล้องวงจรปิด ยังไงเสียผมก็ต้องไปตามหาภรรยาของผมอยู่ดี

ทุกคืนฝันถึงเสียงกรีดร้องของคนบนรถ' '...' 'แต่ยังดีนะคะ สวรรค์เหมือนยังมีตาพอรู้ว่าท่านเจ้าสัว กับคุณหญิงต้องการหาภรรยาเพื่อผลิตหลานให้กับครอบครัว ทำไมฉันจะไม่ทำละ ได้ทั้งเงินได้ทั้งแก้แค้น'

“ข้ามาตามหาภรรยา ไม่ทราบว่าน้องชายพอจะผ่อนปรน ยอมให้ข้าพบนางได้หรือไม่”

“เหตุผลที่ท่านอยากมีภรรยาเพราะเหตุใด ท่านน่าจะหาภรรยาได้ไม่ยาก เพราะท่านหาเงินได้มาก” “ข้าแค่พอใจเจ้าก็แค่นั้น เจ้ามีหน้าที่กันผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาหาข้า และเจ้าต้องแกล้งทำเป็นภรรยาของข้าให้ดี อย่าให้ผู้อื่นจับได้”

"นั่นคือภรรยาของฉัน ฉันต้องหาเธอให้เจอ” ฌอน สจ๊วตจะไม่ถอยหลังกลับไปเมื่อต้องตามหาเจน!

พริมาฟังด้วยความสับสนอลหม่านในหัวใจ เรื่องราวเช่นนี้เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน ถ้อยคำของภาสกรดูเหมือนจะสมเหตุสมผลในตรรกะที่บิดเบี้ยว “อย่าคิดมากสิ...พริมา คุณทั้งสวย ทั้งเก่ง ผมไม่มีวันทิ้งคุณหรอก...ผมอยากดูแลคุณจริงๆ นะครับ... แล้วผมก็ไม่ได้ต้องการแค่ความสัมพันธ์ฉาบฉวย... ผ มอยากให้คุณเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของผมจริง ๆ ... เป็นภรรยาอีกคน... ในแบบที่มนต์ตรายินยอม” ภาสกรย้ำคำว่า 'ภรรยาอีกคน' ราวกับต้องการสร้างความชอบธรรมให้กับสิ่งที่เขากำลังเสนอ

“ข้าจะจัดการศึกครานี้ให้เร็วที่สุด เจ้าคงคิดถึงภรรยาของเจ้าเต็มทีกระมัง” ชิงไฉได้ยินพลันคลี่ยิ้มออกมาใบหูขึ้นริ้วสีชาดอย่างน่าขัน จากความช่วยเหลือของเฟยหมิงทำให้เขาได้ภรรยาผู้เพียบพร้อมทั้งกายใจนางนี้จากสมรสพระราชทานและเขารักนางจนหมดใจ หากมิได้นายเหนือหัวผู้นี้เข าคงเสียสตรีอันเป็นที่รักไปให้ชายอื่นเป็นแน่แท้

บุญเพิ่มรำพันกับภรรยา ทอดสายตามองตามสองหนุ่มสาวที่ขี่มอเตอร์ไซค์ออกไป “ในเมื่อเราไม่มีลูกสาว เราก็ต้องหาลูกสะใภ้สิพ่อมึง แกว่าหนูเกลเหมาะกับตำแหน่งนี้ไหม” ละม่อมมองสามีด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความหวัง

เมื่อแต่งกายจนเรียบร้อยแล้วเดินมาที่หน้าเรือนจึงเห็นบุรุษผู้คลุ้มคลั่งในรักตามหาภรรยาอยู่คนหนึ่ง “ท่านพ่อตา...” เสิ่นหยวนหันมาตามเสียง “ซื่อจื่อ เห็นภรรยาข้าหรือไม่? นางกำลังตั้งครรภ์ มิอาจปล่อยห่างกายได้”