ทะลุมิติมาเป็นพระชายา นิยาย & เรื่องราว

ตก ตอนนี้ลี่หลินรู้ทุกอย่างแล้วว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในร่างขื่นขมของสตรีนามว่าเมิ่งซูเหยา ในเมื่อมีโอกาสที่มีชีวิตอยู่อีกครั้งเธอจะทำให้ดีที่สุดการพูดลักษณะท่าทางพวกนี้ไม่ยากนักที่เธอจะค่อย ๆ ปรับเปลี่ยนให้เข้ากับยุคสมัย เธอใช้มือโอบกอดเด็กทั้งสองปลอบประโลมให้เ

นางทะลุมิติมาเป็นตัวอะไรอีกละเนี่ย! โอย น่าปวดหัวชะมัด มันจะมีใครซวยเท่านี้อีกหรือไม่ที่ทะลุมิติซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างนาง!

“มิติคู่ขนาน คืออะไร หมายถึงประตูสวรรค์ ประตูปรโลกอย่างนั้นหรือไม่” “ไม่ใช่ค่ะ มิติคู่ขนานคือการที่เรามีตัวตนอีกคนที่เหมือนเราทุกอย่าง ทั้งหน้าตาและชื่อ แต่ใช้ชีวิตอยู่คนละช่วงเวลากัน” คำอธิบายนั้นทำให้เขาพอนึกภาพออก แต่ก็ยังคงประหลาดใจอยู่ดี

1 ทะลุมิติ ในฤดูใบไม้ผลิหญิงสาวคนหนึ่งก็ยังคงจะไปทำงานตามหน้าที่ของตนเอง แถมช่วงนี้ร่างกายของเธอก็ไม่ค่อยแข็งแรงเนื่องจากทำงานอย่างหนักเพื่อเก็บเงินไว้ใช้จ่าย ตั้งแต่เล็กจนโตเธอไม่เคยสุขสบายสักวันเพราะฐานะที่ยากจนทำให้เธอต้องขยันมากกว่าคนอื่น ๆ จนตอนนี้เธออ

[ราชวงศ์ฉินงั้นเหรอ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน] อาเฟยถึงกับพูดไม่ออก ราชวงศ์ฉินมันผ่านมาหลายร้อยปีแล้วไม่ใช่เหรอ นี่แสดงว่าเขาทะลุมิติมาอยู่ในอดีตของราชวงศ์ฉินหรือนี่ [ตายๆๆๆๆ ตายแล้วไอ้เฟย ทำยังไงดีเนี่ย ทำยังไงถึงจะกลับได้ล่ะทีนี้]

ซ่งรั่วเจินได้ยินชื่อคุ้นเคยเหล่านั้นรวมถึงฉากเบื้องหน้าแล้ว ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ว่านางที่เป็นเลิศทั้งแพทย์และพิษ เจ้าสำนักวิชาเต๋าทะลุมิติเข้ามาในนิยายแล้ว! ทะลุมิติเข้ามาในนิยายกลับชาติมาเกิดสุดฟินที่ได้อ่านเมื่อหลายวันก่อนชื่อว่า ‘เกิดใหม่ครานี้กลายเป็นภรรยาสุด โปรดของท่านโหว’ บังเอิญเหมือนกับอดีตภรรยาที่ด่วนจากไปของพระเอกเหมือนนางทุกกระเบียดนิ้ว!

“มีเรื่องหนึ่งที่คงต้องบอกไว้ก่อน ราชาปีศาจกระทิงที่เจ้าได้พบก็เป็นผู้ที่มาห้วงมิติอื่นอย่างเช่นตัวเจ้าเช่นกัน ยามนี้พวกเจ้านับเป็นคู่เสริมสร้างที่ลงตัวในห้วงมิติแห่งนี้แล้ว หากเจ้าตัดสินใจละทิ้งโลกปีศาจนี้ ข้าย่อมส่งกลับไปในร่างเดิมและใช้ชีวิตน่าเบื่อต่อไปได้

วิญญาณทะลุมิติเข้ามาสิงสถิตอยู่ในร่างของเนตรมณี สาวปราบผีแห่งพระนครคนนี้ โดยมีนายกฤษที่เป็นคนจากโลกเดียวกัน คอยติดตามเข้ามาในฐานะผู้ช่วยระบบเกมเอาชีวิตรอด ผู้กองหนุ่มส่ายหน้าไปมาอย่างเหลือเชื่อ พลางยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติ ครั้นจะคิดว่าเป็นเร ื่องเหลวไหลเพ้อเจ้อจากฤทธิ์น้ำเมาของหนุ่มแว่น

“ข้าคงขาดใจตายพอดี ขอเพียงเจ้ารอด…แม้เหลือเพียงแขนเดียว…ข้าก็ยืนยันจะปกป้องเจ้า” จบคำพูดนั้นนางนอนหลับฝันดีทั้งคืน ทั้งยังตื่นมาอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นว่าน้องชายยังไม่ตื่นนางจึงแอบเข้าไปจัดการตนเองในมิติ พร้อมทั้งหยิบอาหารและผลไม้ออกมาหลายอย่าง ก่อนจะเดินออกจากกระโจมในเวลาเช้ามืดม ีแม่บ้านบางคนออกมาหุงหาอาหาร นางใช้ฝ่ามือบางอังหน้าผากร่างหนา พบว่ามันยังอุ่นๆอยู่จึงลงมือต้มยาที่นำออกมาจากมิติให้เขาได้กิน ”ข้าดีขึ้นมากแล้ว“ คนที่ตื่นมาพบว่านางกำลังต้มยาเอ่ยบอกเบาๆ

หลังจากกลับจากวัดมานางได้อธิบายแผนการดำเนินชีวิตของนางทั้งเรื่องการจะใช้ชีวิตในฐานะพระชายาเอกของฉีหนานหวังเพียงสองปี โดยระหว่างนี้ต้องหาวิธีการปิดบังตัวตนโดยเฉพาะสีตาและสร้างตัวไว้ในอนาคต ซึ่งแน่นอนว่าเจ๋อหานก็ไม่เอ่ยแย้งอะไร แต่นางก็ไม่ค่อยได้เจอหน้าเขาบ่อย เพราะนางมีเรื่องยุ่งมากมายด้วยล่ะ ประตูไม้สลักถูกผลักเปิด เผยร่างสูงสง่าของบุรุษในชุดสีน้ำเงินเข้ม แววตาคุ้นเคยคู่นั้นแม้จะพยายามวางเฉย แต่ก็ไม่อาจปกปิดความหม่นลึกได้ทั้งหมด เจ๋อหานค้อมกายทำความเคารพ “กระหม่อมคารวะพระชายาพะยะค่ะ”