พ่อมด 소설 & 이야기

พิศยิ้มอ่อนโยนและเดินเข้ามาใกล้ “ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันเจอคุณในป่าและพาคุณกลับมาที่นี่ กระท่อมนี้เป็นเป็นของพ่อพรายรพี มีนาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย “พรายรพี... เขาคือใคร?” พิศนั่งลงข้างๆ มีนาและพูดด้วยความสงบ “พ่อพรายรพีเป็นผู้มีอิทธิพลในแถบนี้ เขาเป็นคนที่มีความเข้ม งวด แต่ก็ใจดีในบางครั้ง เขาให้ฉันดูแลคุณเพราะคุณบาดเจ็บที่ข้อเท้า”

หลวงสรเดชฯ ในวัย 55 ปี ได้เลื่อนยศเป็น ‘พระสรเดชมนตรี’ ด้วยตำแหน่งที่เลื่อนขึ้นจึงทำให้ภาระหน้าที่ก็มากขึ้นตามมาด้วย แลเมื่อเห็นเพื่อนฝูงมีบุตรธิดาไว้เชยชมและเป็นขวัญกำลังใจยามกลับจากทำงาน คุณพระจึงเริ่มคิดว่าเหตุใดตนเองนั้นจึงไม่มีบุตรหรือธิดากับแม่พิ� �เลยสักคน ทั้งที่ท่านกับแม่พิศก็เสพสังวาสกันแทบทุกคืน เดือดร้อนถึงเจ้าเข้มต้องหาหยูกยามาให้คุณพระและแม่พิศได้ดื่มกินกันอีก

พ่อมดเอ่ยปากถามนามซีอิน “เจ้าทำคนของข้า สมควรตายนัก” ซีอินยังไม่หายโกรธ ซีอินจึงปล่อยพลังเทพลำแสงสีฟ้าพุ่งออกจากหน้าผาก เมื่อในยามโกรธซีอินจึงไม่สามารถควบคุมพลังเทพของตนได้ ลำแสงฟ้ายิงไปที่ร่างของพ่อมดทันที ทำให้พ่อมดทรุดลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด

ผู้อาวุโสหวังใช้ไม้เท้าค้ำยันลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้จันทน์ “หมิงป๋อ ยังคงเป็นคำเดิม ท่านเป็นทั้งบิดาและประมุขสูงสุด บางสิ่งบางอย่างก็ต้องมีจุดยืน”

นัยน์ตาคมมองเธอนิ่งๆ ก่อนจะค่อยๆยิ้มอบอุ่น "สวัสดีนะหนูพริกแกง ฉันไซม่อนเป็นพ่อของวาดฝัน" พริกแกงกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่จนริมฝีปากหนายกยิ้มเล็กน้อย มือเล็กประนมไหว้คนตัวโตตรงหน้า นัยน์ตาของเธอก็หลีกหนีนัยน์ตาคมอย่างไม่สู้ดีกับสถานการณ์ตรงหน้านัก

จริง ๆ เลย ฉันถอนหายใจออกมาก่อนจะสอนเขาเรียกให้ถูกต้อง “เขาเรียกว่ากำลัง ตั้งครรภ์ อยู่ย่ะ!” “เออมันก็เหมือนกันนั่นแหละน่า” ยอมใจเขาเลยจ้า สรรหาคำได้ดีเยี่ยม! เวลาผ่านไปสักพัก หลังจากที่เราไปไหว้คุณพ่อคุณแม่พี่เคียร์เสร็จฉันเลยถือโอกาสแวะทำบุญนิดหน่อย

นะเลิศอันดับที่ 1 ไม่รู้กี่ถ้วย และคนสุดท้าย เคียร์ คนนี้เป็นประเภทปากหมา ปากหาเรื่อง ชอบออกคำสั่งเป็นที่สุด ไม่สน ไม่แคร์ใคร ไม่เคยสงสารใครไม่ว่าจะเป็น คน สัตว์ สิ่งของ เด็ดเดี่ยว คำไหนคำนั้น ฉายาเขาคือ เจ้าพ่ออิทธิพล คนนี้ไม่ว่าจะเป็น พริตตี้ ดารา นางแบบ ลูกคุณ เขาควงม

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น พ่อผัวในตำนาน “ดาจ๊ะ… นี่พ่อรัมภ์… คุณพ่อของผม” ‘พีรพงษ์’ และนำ ‘ดาลัน’ กับ ‘ชรัมภ์’ ผู้เป็นบิดา ในวันที่พาดาลันเข้ามาอยู่ร่วมบ้าน ในฐานะ ‘เมีย’ ที่จะใช้ชีวิตคู่อยู่ร่วมกันต่อไปในอนาคต

เสนออย่างกระตือรือร้น “แนะนำอะไรเหรอครับ” ปนัดดาจิกสายตามองพ่อม่ายทรงเครื่องที่ตนหมายตา เธอเคยคิดจะสานสัมพันธ์กับเขาตอนที่เลิกกับสามี แต่เขาก็ดันไปมีภรรยาเสียก่อน แต่ตอนนี้หล่อนคนนั้นก็ลาโลกนี้ไปแล้ว โอกาสจึงตกเป็นของเธออีกครั้ง และเธอก็อยากจะคว้ามันเอาไว้ให้ไ ด้ “หาแม่บ้านใหม่สักคนสิคะ จะได้มีคนช่วยดูแลทั้งคุณและลูกชาย”

“คุณเทือกดูลูกหน่อยค่ะ ไม่รู้อึรึเปล่า ถ้าอึเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูกด้วยนะคะ อินทร์กำลังช่วยแม่ทำกับข้าวมื้อเย็นค่ะ” “ได้ครับผม” ราชาแห่งจอมบาปแห่งสเปน เจ้าพ่อกาสิโนผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าของผับ ซ่อง และพ่อค้าอาวุธอย่างเขาหมดสภาพความองอาจตั้งแต่มีลูกและภรรยาเด็กนั่นแหละ เพร าะทุกอย่างขึ้นอยู่กับเมีย เขาเยาะเย้ยแต่ไอ้เทวาตอนนี้เขากับไอ้เทวามันต่างกันที่ไหน และถ้าใครมาเห็นเขาตอนนี้เนี่ยนะคงขำ เพราะเขาก็ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาทำอะไรแบบนี้