มนุษย์หมาป่า Novels & Stories

ธามเอ่ยด้วยรอยยิ้มได้เวลาเขาเอาคืนเจ้าเด็กนี่แล้ว “เป็นหมา...แต่เหมือนยังขาดอะไรไปนะ” ธามหยิบหางหมาขึ้นมาโชว์ ทำให้สายตาริวที่เห็นเบิกกว้าง มันคือแท่งซิลิโคนรูปแก่นกายขนาด 49 ที่มีส่วนปลายเป็นหางหมาสีดำขนนุ่มฟู เขาใช้ลิ้นตวัดเลียแท่งสิริโคนโชว์ต่อหน้าริว

‘แค่กๆ’ หมาป่าสีน้ำตาลถึงกับสำลักขนม กลายร่างเป็นร่างมนุษย์ไม่ได้ก็น่าอนาถพออยู่แล้ว แต่นี่...ร่างสัตว์อสูรกลับเป็นร่างลูกหมาป่าเสียนี่ น่าอับอายยิ่งนัก

‘ได้พบกันอีกแล้วสินะ’ เพลิงที่หันไปเห็นรูปลักษณ์ที่สะดุดตาและรอยสักรูปมังกรที่คออันเป็นเอกลักษณ์ของคนที่พึ่งมาถึงก็จำเขาได้ทันทีว่าคือ คนที่เธอพึ่งไปนอนด้วยมาเมื่อคืนเธอถึงกับประหลาดใจจนต้องสบถขึ้นมาในความคิด ‘วันนี้มันวันบ้าอะไรวะเนี่ย เรื่องวิ่งเข้ามาหาไม่หยุดสักที ’ แต่ก่อนที่เธอจะสติแตกกับพรหมลิขิตที่ชักนำให้เธอได้มาเจอคนที่ไม่อยากเจอที่สุดอีกครั้ง สัญชาตญาณการเอาตัวรอดก็สั่งให้เธอคว้าโอกาสนี้ไว้ก่อนเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่ไม่ยอมจบสักที

อีกฝั่งของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ชายร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อช็อปวิศวะ กำลังดูคลิปพี่ชายหักหน้าหญิงสาวผมสั้นในคลิป ทว่าแทนที่เขาจะหัวเราะชอบใจตามเพื่อนๆที่กำลังดูคลิป เขากลับสนใจสาวแว่นหนาผมสั้นคนนั้น เพราะคิดว่าเธอหน้าเหมือนเดซี่หมาพันธุ์ชิสุห์ที่ตัวเองเลี้ยงไว้อย่าง ไรอย่างนั้น

ดวงตาของมันวาวโรจน์ส่งเสียงคำรามพร้อมกับตะกุยเท้ามาทางกลุ่มของมนุษย์ตัวจ้อยที่อาจหาญเล่นมันตอนเผลอ ว่ากันว่าหมาป่าเป็นสัตว์ดุร้ายและอาฆาตซึ่งเรื่องนี้ไม่เกินจริงเพราะในตอนนี้พวกมันได้หอนยาวเรียกหมาป่ามากันอีกฝูงใหญ่

ขณะที่เยว่เอ๋อร์ใกล้จะประสานปราณในกายและปราณธาตุสำเร็จ เบื้องหน้าถ้ำกลับปรากฏหมาป่ากลุ่มใหญ่ จ่าฝูงของมันตัวใหญ่มิแพ้ค้างคาวทมิฬ มันแยกเขี้ยวจ้องมองมาที่วิหคเพลิงและเด็กน้อยด้านหลัง “สุนัขจรจัดหากมิอยากตายยกฝูงจงไปเสีย” วิหคเพลิงกล่าวเสียงเย้ยหยันจ้องไปที่จ่าฝูง

[1] หมาป่าห่มหนังแกะ หมายถึง คนเลวที่แสร้งทำใจดี ***********

"ใช่เลยล่ะค่ะคุณป้า เฮียซานน่ะเจ้าพ่อคาเฟอีนของแท้ แต่จำได้นะคะว่าชอบอเมริกาโน่เย็นหรือไม่ก็เอสเปรสโซ่ช็อตไปเลย เพราะเฮียซานไม่ชอบนมวัว อันนี้ปรางจำได้ค่ะ" โถ่ แม่คุณ ...ถ้าจะจำแม่นขนาดนี้ ไม่มาเป็นแฟนเขาแทนเลยล่ะ แต่ก็ว่าไม่ได้นะ วัวเคยค้าม้าเคยขี่ ย่อมรู้ดีกว่า คนใหม่อยู่แล้ว

รถตู้คันเก่าขับมายังภูเขาแห่งหนึ่งจากนั้นแบกหญิงสาวพาดบ่าต่างเดินเข้าไปในป่าทึบ นอกจากสัตว์ร้ายที่น่ากลัวแล้วสิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงมากกว่านั้นก็คือโจรป่า กลุ่มโจรที่มีชื่อเสียงและควรระวังในแถบนี้คือกลุ่มโจรทมิฬที่มีหัวหน้าอย่าง ‘ปืนผา’ มันเป็นโจรที่ปล้นคนรวยให้คนจน ฟั งแล้วดูดีแต่มันก็ไม่ใช่พวกมีคุณธรรมอะไร เพราะจิตใจของหัวหน้าโจรผู้นี้ช่างยากแท้หยั่งถึง แม้แต่โจรด้วยกันยังไม่เข้าใจ บางครั้งทำตามคำสั่งไม่ได้ก็จะถูกซ้อมจนสลบ

คำลือตัวสั่นเมื่อเห็นเจ้านายเกรี้ยวกราด “แต่น้ำตกสูงขนาดนี้... ไอ้หน้าจืดคงรอดยาก... นอกจากมันเป็นแมวเก้าชีวิตเท่านั้นแหละ” จากความเกรี้ยวกราดเปลี่ยนเป็นความสะใจ เมื่อคิดถึงความสูงของน้ำตกที่ทวิภาคถูกเขาผลักตกลงไป “แต่ว่า...”