มนุษย์หมาป่า Novels & Stories

เสียงตะโกนดังขึ้น พร้อมกับเงาของสัตว์สี่ขาจำนวนมาก กระโจนเข้ามารอบทิศทาง ศึกระหว่างมนุษย์กับฝูงหมาป่า ได้เริ่มขึ้นแล้ว ///

ฉันหาม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ แสงแดดลอดผ่านใบไม้ลงมาเป็นลายพรางบนหน้ากระดาษ หนังสือเล่มนั้นชื่อ ‘บทเพลงของหมาป่าใต้จันทร์สีเลือด’ หยิบมาถูกเล่มซะด้วย...หนีจากจิ้งจอกยังมาเจอหมาป่าอีก ฉันอ่านไปก็เหลือบไปเห็นเงาเสื้อเชิ้ตขาวในความคิด ภูริในชุดทำงาน

โรกันและมูร็อก คืออสูรหมาป่าและอสูรหมูป่า มีร่างกายที่แข็งแรงและคล่องแคล่วเหมาะกับการดูแลคนเจ็บในพื้นที่แคบ “โบรินกับบารัคช่วยกันดูรอยแตกตรงพื้นหิน หากพบเห็นรอยร้าวให้รีบเตือนทุกคนให้ถอยห่าง” โบรินกับบารัค คืออสูรหมีดำ สายตาของพวกเขาว่องไวเป็นพิเศษ เหมาะกับการสังเกตรอยร้า วเป็นที่สุด

“ใช่... ใกล้จะปิดฉากแล้ว” องค์ชายสามเอี้ยนซื่อจิ้นหยิบตัวหมากรูปหมาป่าจากกระดานวางแผนรบขึ้นมาเดาะเล่น หลี่เซวียนหลงหนอหลี่เซวียนหลง...เจ้าจะรู้หรือไม่ว่ามีสาวงามนางหนึ่งทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจนับสิบปีเพื่อจะไปเตะก้นเจ้า

“ใต้เท้าโปรดเมตตา! ข้าน้อยถูกปรักปรำ สมุดเล่มนั้นเป็นของปลอมที่นังมู่ตานสร้างขึ้นมาใส่ร้ายข้าน้อยขอรับ ฮูหยินเอก ช่วยข้าน้อยด้วยขอรับ!” นายบัญชีเฉินคลานเข้าไปเกาะชายกระโปรงของฮูหยินเอกด้วยความหวาดกลัวตาย หวังจะดึงผู้เป็นนายหญิงมาช่วยเป็นเกราะกำบัง

‘จากค่ำคืนสุดเร่าร้อน สู่การดีลลับที่เธอต้องใช้เรือนร่างเรียกร้องบางอย่างจากเขา’ เขาหลงใหลในเสน่ห์ของหญิงสาวที่พบกันในไนต์คลับ ซึ่งเขาพยายามโน้มน้าวเธอให้ค่ำคืนนี้ไม่จบลง แต่เธอกลับปฏิเสธ ย้ำชัดว่ามันเป็นเพียง 'One Night Stand' 'โชคชะตา' เล่นตลก เมื่อทั้งสองกลับมาพบกันอีกครั้ง ทำให้เกิด 'ดีลลับ' แลกเปลี่ยนความสัมพันธ์ลับ ๆ กับสิ่งที่เธอต้องการและเขาพร้อมให้เธอทุกอย่าง 'ดีลลับ' นี้จะพาพวกเขาไปสู่จุดไหน หรือความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนจะพัฒนาเป็นรักแท้?

นาน สัตว์ร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของป่าก็ปรากฏตัวขึ้น มันคือหมาป่าตัวใหญ่ที่มีขนสีดำสนิท ขนหยาบหนาลุกชัน ดวงตาสีแดงฉานของมันจ้องมองพวกเขาอย่างดุร้าย มันแสยะเขี้ยวขาวและส่งเสียงขู่ออกมา ทำท่าเตรียมพร้อมจะกระโจนเข้าใส่ ไรอันไม่รอช้ารีบดึงดาบออกมาทันที แต่ก็ยังช้าเกินไป เมื่อหมาป่านั้นพุ่งเข้ามาโจมตีเขาก่อนที่เขาจะทันได้เงื้อมือ

เหมียว เสียงแมวดังขึ้นจากมุมไหนสักมุมในบ้าน ดาวฤกษ์หันซ้ายหันขวามองหาที่มาของเสียง กระทั่งเห็นแมวสีส้มตัวหนึ่งเดินนวยนวดออกมาจากตรงใต้บันได “แมวของน้ำใสนะคะ” “แล้วมันมาอยู่บ้านเราได้ยังไงครับ” คำว่าบ้านเราที่ดาวฤกษ์เอ่ยมานั้นทำให้คนฟังหน้าแดงก่ำขึ้นมา นั่นเพรา ะเธอไม่ค่อยคุ้นชินกับคำหรือประโยคที่สื่อถึงความใกล้ชิดแบบพิเศษทำนองนี้เท่าไหร่

ปีแสงพูดแล้วกลั้นขำกับการแสดงออกของคนตัวเล็กที่นอนหายใจพะงาบ ๆ แล้วดิ้นศีรษะดุกดิกไปมาน่าเอ็นดู หมับ! “หมาแสนรู้ยื่นมือให้จับด้วย” เรติกาพยายามใช้มือข้างที่ไม่เจ็บตอบโต้การกระทำของเขาด้วยพละกำลังทั้งหมด แต่ก็ถูกชายหนุ่มจับเอาไว้ได้ทัน พร้อมพูดจายิ้มเยาะแกมกระแหนะกระแหน

นั่นไม่ใช่ส่วนที่เลวร้ายที่สุด สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือการที่ทิเบตัน แมสทิฟฟ์และหมาป่าสีฟ้าหลายตัวกำลังวิ่งไปมาท่ามกลางฝูงชน เขี้ยวอันแหลมคมและกรงเล็บของพวกมันก็ไม่ใช่เรื่องตลก ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งนาที ทิเบตัน แมสทิฟฟ์ตัวนั้นได้สังหารชายสองสามคนไปแล้ว คนแปลกประหลาดอย่า งแมทธิว มีอิทธิพลต่อการต่อสู้มากยิ่งขึ้น รถถังมนุษย์นี้กำลังทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า สำหรับสตีเฟน เจมี่และสมาชิกรังหมาป่า พวกเขาสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดายด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว