มนุษย์อสูร Novels & Stories

ไป๋ซีหลางชี้ไปยังผู้บำเพ็ญเพียรที่จูงสัตว์อสูรรูปร่างเหมือนหมาป่าตัวหนึ่งเดินผ่านไป "ข้าเป็นสัตว์อสูรของท่าน ย่อมต้องเอามาให้ท่านจูงข้า" แต่เจ้ามีร่างกายมนุษย์! แถมยังสูงกว่าข้าถึงหนึ่งช่วงหัว ให้ข้าจูงเจ้า เห็นข้าเป็นพวกค้ามนุษย์รึไง! คนยิ่งได้มองมากกว่าเดิม แล้วท ี่ลำบากใช้มนตราเปลี่ยนสีผมสีตาจะไปมีความหมายอะไร แล้วนี่เจ้าจะหน้าแดงทำซากอะไร?!

ต้นไม้จำนวนมากถูกทำลายลงสัตว์อสูรขนาดมหึมากำลังเดินออกมาจากป่า มันมีร่างคล้ายหมาป่า แต่มีเกล็ดสีดำปกคลุมทั่วลำตัวดวงตาสีแดงจับจ้องมนุษย์ทั้งหมด“หนี!”ใครบางคนตะโกน แต่ช้าเกินไปสัตว์อสูรกระโจนเข้าใส่ทันที

ต่ไม่อ่อนแอ เพื่อนรักที่รักกันเสียยิ่งกว่าพี่น้องทำให้เธอรับรู้ทุกปัญหาของมนทิพย์ หญิงสาวเรือนร่างสูงโปร่งบอบบางใบหน้างดงามสวยหวานคล้ายรูปนางในวรรณคดีที่เคยเห็น ความงดงามอ่อนหวานที่มองเห็นแต่ภายนอกนั้น ใครจะรู้บ้างว่าเจ้าของเรือนร่างบอบบางนี้ต้องชอกช้ำและเดียวดายขนาดไ หน

เพียงไม่กี่อึดใจ สิ่งที่ตู๋เสอว่าก็มาถึง “กลิ่นมนุษย์! มีมนุษย์หน้าเหม็นคนไหนกล้าบุกป่าที่ข้าฉยงฉีผู้ยิ่งใหญ่ปกครองกัน ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!” ฉับพลันนั้นปรากฏสัตว์อสูรตัวใหญ่ยักษ์ ร่างกายคล้ายพยัคฆ์มีปีก มันคือฉยงฉี สัตว์ร้ายบรรพกาล หรือสัตว์ปีศาจแห่งควา มยุยง ตำนานเล่าขานถึงฉยงฉีที่ชอบกินมนุษย์ กินผู้ที่มีสติปัญญา

“ข้าก็คิดเช่นนั้นขอรับ” กึ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ในขณะที่คนทั้งคู่กำลังสนทนามีเสียงร้องแปลกประหลาดดังเข้ามาปะทะโสตประสาทหูจากทางหน้าถ้ำทั้งสองจึงมองหน้ากันก่อนที่จะหันไปยังต้นเสียง พบกับอสูรกายหน้าตาน่าเกลียดคลานสี่ขาร่างกายผิดรูปผิวหนังตะปุ่มตะป่ำเหมือนคางคกเพลินพาร ีบเอาตัวเข้ากำบังด้านหน้าชลทิตย์ไว้ทันทีเพราะมาอยากให้อีกฝ่ายหวาดกลัวมากเกินไปไม่ว่ามนุษย์คนใดพบเจออะไรแบบนี้ย่อมต้องตกใจจนขวัญหนีเป็นธรรมดาไม่สลบทันทีก็ดีเท่าไหร่แล้ว

“เสือสมิงคือผีหรือปีศาจที่มีรูปร่างเป็นเสือโคร่งขนาดใหญ่ อาละวาด กินคนเป็นอาหาร เชื่อกันว่าเสือสมิงเกิดจากเวทมนตร์คาถาทางไสยศาสตร์ หรือเป็นเสือที่กินคนเข้าไปมากๆ แล้ววิญญาณของคนที่ถูกกินไปสิงอยู่ ในเสือตัวนั้นจนกลายเป็นเสือสมิง” “พ่อเคยเห็นเสือสมิงไหมจ๊ะ”

เอี้ยนซ่านซี เป็นพระเอกเรื่องชายาเสวียนอู่ เอี้ยนซื่อจิ้น เป็นพระเอกเรื่องชายาหงส์ ส่วนชายากิเลน เรื่องนี้จะพิเศษหน่อย ตรงที่พระเอกเป็นตัวร้ายของทุกเรื่อง ซึ่งจะเฉลยว่าทำไมพระเอกถึงกลายเป็นคนโหดร้ายใจดำสุดๆ ฝากติดตามด้วยนะคร้าบบ

ชายหนุ่มดึงใบหน้าของอนงค์ออกห่าง กดให้เธอนอนลงบนโซฟาตัวยาว แล้วขึ้นคร่อมทับด้วยอารมณ์ที่งวดขึ้นมา มือหนาหยาบกร้านถอดอาภรณ์ของเธอออกจากกาย อนงค์ยังเต่งตึงและไร้ไขมันส่วนเกิน ยิ่งทรวงอกอวบอัดเต็มไม้เต็มมือทำให้เขาหลงใหลอย่างบ้าคลั่งทุกครั้ง ใบหน้าของสุรเดชเ กลือกกลิ้งกับยอดอกอวบอัด แม้จะหย่อนคล้อยไปบ้างแต่ก็ยังให้ความรู้สึกดีเมื่อได้แนบชิด นิ้วมือยาวโจนจ้วงเข้าสู่กระดังงาฉ่ำชื้นไปด้วยน้ำหวานที่ไหลรินออกมาจากเพลิงราคะของคนใต้ร่าง

เธอเสร็จไปหลังจากส่งเสียงกรี๊ดออกมานั่นแหละ มือเล็กยกขึ้นมาปาดเหงื่อบนใบหน้าคมออกให้คนตัวใหญ่ที่ยังคงกระหน่ำกายเข้ามาในรูรักของเธออยู่ “อื้มมม ใกล้แล้ว มาร์…ครางชื่อฉันอีกสิ” “อู๊ววว! คะ คุณเพลิง คุณเพลิงขา”

หากพูดกันภาษาบ้าน ๆ ดอกรื่นรมย์คือตัวกระตุ้นชั้นดีในการเรียกรวมสัตว์อสูรให้เข้ามาใกล้ แล้วทำไมของอันตรายเช่นนี้ถึงได้อยู่ในตัวเขา ความหมายก็ชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่หรือ? คนที่ล่อสัตว์อสูรมาแท้จริงแล้วเป็นชายผู้นี้ หาใช่ครอบครัวเยว่!!! ตนเองสร้างเรื่องแต่กับโยนความผิดให้ผู ้อื่น!! หน้าหนายิ่งนัก