มนุษย์อสูร Novels & Stories

หลังจากแต่งงานกับโม่จิ่งได้ครึ่งปี ฉันก็คลอดหมาป่าขาวลูกครึ่งอสูรให้เผ่าหมาป่าได้สำเร็จ และตั้งชื่อให้เขาว่าเทียนเจ๋อ ในฐานะลูกครึ่งอสูรคนแรกที่ถือกำเนิด เทียนเจ๋อจึงได้กลายเป็นผู้กุมอำนาจสมาพันธ์มนุษย์และสัตว์อสูรคนต่อไปโดยชอบธรรม

ชูเท็นโดจิยกมือขึ้นเป็นการส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุด ลายได้กลิ่นบางอย่าง เขารีบกลายร่างทันที อิบารากิโดจิ ตั้งท่าเตรียมพร้อม ยังไม่ทันไรก็มีกลุ่มอมนุษย์กลุ่มใหญ่ปรากฏตัวขึ้นพวกมัน มีร่างกายท่อนบนเป็นมนุษย์มีรูปร่างกำยำ หน้าตาดุดัน มีเขี้ยวและร่างท่อนล่างเป็นนกมีปีกท ี่เอว มีขาแบบนกมีกรงเล็บ “พวกอสูรปักษา” ศุภมิตรพูดขึ้นมา เมื่อเห็นเหล่าอสูรปักษา ชูเท็นโดจิรู้สึกอยากจะลองต่อสู้กับพวกมันดู เขาลืมไปแล้วศุกราจารสั่งอะไรเอาไว้

ต่ไม่อ่อนแอ เพื่อนรักที่รักกันเสียยิ่งกว่าพี่น้องทำให้เธอรับรู้ทุกปัญหาของมนทิพย์ หญิงสาวเรือนร่างสูงโปร่งบอบบางใบหน้างดงามสวยหวานคล้ายรูปนางในวรรณคดีที่เคยเห็น ความงดงามอ่อนหวานที่มองเห็นแต่ภายนอกนั้น ใครจะรู้บ้างว่าเจ้าของเรือนร่างบอบบางนี้ต้องชอกช้ำและเดียวดายขนาดไ หน

“เสือสมิงคือผีหรือปีศาจที่มีรูปร่างเป็นเสือโคร่งขนาดใหญ่ อาละวาด กินคนเป็นอาหาร เชื่อกันว่าเสือสมิงเกิดจากเวทมนตร์คาถาทางไสยศาสตร์ หรือเป็นเสือที่กินคนเข้าไปมากๆ แล้ววิญญาณของคนที่ถูกกินไปสิงอยู่ ในเสือตัวนั้นจนกลายเป็นเสือสมิง” “พ่อเคยเห็นเสือสมิงไหมจ๊ะ”

เอี้ยนซ่านซี เป็นพระเอกเรื่องชายาเสวียนอู่ เอี้ยนซื่อจิ้น เป็นพระเอกเรื่องชายาหงส์ ส่วนชายากิเลน เรื่องนี้จะพิเศษหน่อย ตรงที่พระเอกเป็นตัวร้ายของทุกเรื่อง ซึ่งจะเฉลยว่าทำไมพระเอกถึงกลายเป็นคนโหดร้ายใจดำสุดๆ ฝากติดตามด้วยนะคร้าบบ

รติภัทรคำราม กดร่างบอบบางบนที่นอนด้วยความโมโห พิรวดีอยากจะหายตัวได้ เธอไม่ชอบอารมณ์แบบนี้ของเขาเลยจริงๆ มันช่างน่ากลัวนัก พี่ติคนดีของเธอกลายร่างเป็นอสูรไปแล้วเหรอนี่ “พี่ติ วดีขอโทษ วดีไม่ได้ตั้งใจ” พิรวดีขอโทษปากคอสั่น แต่อสูรร้ายที่โมโหโกรธามีหรือจะยอ มรับฟังคำขอโทษจากสาวน้อย

เธอเสร็จไปหลังจากส่งเสียงกรี๊ดออกมานั่นแหละ มือเล็กยกขึ้นมาปาดเหงื่อบนใบหน้าคมออกให้คนตัวใหญ่ที่ยังคงกระหน่ำกายเข้ามาในรูรักของเธออยู่ “อื้มมม ใกล้แล้ว มาร์…ครางชื่อฉันอีกสิ” “อู๊ววว! คะ คุณเพลิง คุณเพลิงขา”

หากพูดกันภาษาบ้าน ๆ ดอกรื่นรมย์คือตัวกระตุ้นชั้นดีในการเรียกรวมสัตว์อสูรให้เข้ามาใกล้ แล้วทำไมของอันตรายเช่นนี้ถึงได้อยู่ในตัวเขา ความหมายก็ชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่หรือ? คนที่ล่อสัตว์อสูรมาแท้จริงแล้วเป็นชายผู้นี้ หาใช่ครอบครัวเยว่!!! ตนเองสร้างเรื่องแต่กับโยนความผิดให้ผู ้อื่น!! หน้าหนายิ่งนัก

ข้ามองทางซ้ายที่มีเนินเขาเตี้ย ๆ บดบังสายตาอยู่ ในระยะเวลาสั้น ๆ ชั่วพริบตานั้นมีร่างเลื้อยยาวไต่จากขวาไปซ้ายอย่างว่องไว ร่างนั้นเต็มไปด้วยขามากมายราวกับตะขาบ ทว่ามันกลับเป็นแขนขาของมนุษย์แทน กระทั่งที่ส่วนหน้ายังมีหัวมากมายที่ซ้อนเรียงกันราวกับสร้อยลูกปัด. “ทารีรีถอ ยไป” ข้าสั่งลูกสาวที่ติดตามมาจากนั้นก็ตวัดมือไปด้านหน้า ใช้เวทมนตร์สร้างหอกหินพุ่งไปจัดการเจ้าอสูรแปลกตาตนนี้ทันที

ซัดไปถึงสามครั้งจึงทำให้ ซิงอีและมู๋จินเป่าตื่นจากพวังและรู้สึกตัว เมื่อเห็นว่าตัวเองอยู่ในน้ำก็ตะเกียดตะกายขึ้นจากน้ำด้วยเนื้อตัวที่เปียกปอน ทันใดนั้นก็มีบุรุษผู้หนึ่งใส่ชุดสีแดงยืนอยู่ขอบบึง "ฝีมือไม่เลวนิ เจ้าเป็นสัตว์อสูรระดับขั้นจิตตราแต่กลับร่วมเดินท างกับมนุษย์ผู้ต่ำต้อย ไม่มีแม้แต่วรยุทธ กับอีกผู้หนึ่งมีวรยุทธเพียงขั้นศิลาเจ้าไม่กลัวขายหน้าเลยหรอ"