มนุษย์อสูร Novels & Stories

นใจ “อาเขต” คือข้อความที่ถูกสลักไว้บนผิวเนียนละเอียด และปลายลิ้นอุ่นชื้นกำลังไล้ไปทั่วทุกตัวอักษรก่อนจะไล่ลงมาตามล่องกลางหลัง มือกว้างเกี่ยวอันเดอร์แวร์สีขาวของเธอออก และรีบจัดการตัวเองอย่างรวดเร็ว จากนั้นมือใหญ่จึงดึงสะโพกเพรียวขึ้นประสานร่างเข้าหาอย่างรวดเร็ ว “อ๊ะ!”

ชูครีมวางเครื่องเจาะคอนกรีตลงแล้ววิ่งไปยังจุดเกิดเหตุ ปุยฝ้ายดึงมนสิชาออกมาจากบริเวณนั้นพร้อมๆกับคนอื่น ฝูงอสูรกายติดปีกบินเขามาเหนือกำแพงเมือง แล้วฟาดกำแพงจนถล่มลงมาอีกระลอก พวกมันมีสองขาและสองแขนเหมือนมนุษย์ ลำตัวหนาและสูงใหญ่เกือบสองเมตร ผิวหนังสีด ำสนิท กล้ามเนื้อแน่นเป็นมัด ดวงตาสีแดงไร้แสงสะท้อน

ตามหนังสืออสูร จิ้งจอกศักดิ์สิทธิ์ชอบดื่มเลือดมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามันมาจากบุคคลที่มีความสามารถอย่างน่าเหลือเชื่อและมีร่างกายที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี โดยไม่คำนึงถึง ตราบใดที่เจอรัลด์สามารถเอาเลือดมนุษย์มาได้และกลั่นมันให้เป็นเลือดบริสุทธิ์ สัตว์ร้ายน ั้นก็จะไม่สามารถทนต่อการล่อใจที่นะดื่มมันได้หรอก

ัตว์อสูร อัสลาน เรนาร์ ไทรัน เอลเดน และไครอส... ข้อมูลเหล่านี้ทำให้ฉันนึกถึงนิยายเรื่อง บันทึกจักรวรรดิสัตว์อสูร ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ หรือว่าวายร้ายที่ระบบพูดถึง ก็คือวายร้ายทั้งห้าที่ทำให้โลกเอเธเรียล่มสลายก่อนจะถูกมหาจักรพรรดิทั้งห้ากำจัดทิ้งอย่างรวบรัดที่ฉันเพิ่งอ่านไ ด้เพียงแค่บทนำ แต่ลูกสัตว์ผอมโซที่แค่ยืยก็ยังไม่มั่นคงตรงหน้า จะเป็นวายร้ายผู้ทำลายโลกจริง ๆ หรือ

บนหุบเขาแห่งหนึ่งที่ไม่ทราบแน่ชัดว่าคือที่ไหน บนพื้นที่เหยียบย่างได้มีมนุษย์อยู่หกคน เท่ากับจำนวนสัตว์อสูรที่ต่อสู้ห้ำหั่นกันอยู่ตอนนี้ นางเห็นหน้าพวกเขาได้ไม่ชัดเจน ดูไม่ออกว่าใครเป็นใคร หรือมีหน้าตาอย่างไร สัตว์อสูรในตำนานร้องคำราม ยามเมื่อถูกโจมตีเข้าเนื้อก็ร้องออกมาจ นสั่นสะเทือนไปทั้งหุบเขา มนุษย์ที่อยู่เบื้องล่างยกมืออุดหูด้วยไม่อาจทนไหว พวกมันไม่มีใครยอมใคร เจ้านายของพวกมันก็เช่นกัน พวกเขาต่อสู้กันอย่างดุเดือด สลับกันรุกรับไปมาจนกระทั่งเจ้านายของพวกมันพ่ายแพ้และเสียชีวิตลง

เมื่ออสูรปรากฏตัว ทุกคนในห้องโถงต่างก็หายใจอย่างยากลำบาก หัวใจพวกเขาเต้นรัวกระหน่ำ ราชาอสูรเถาอู้นั้นเป็นสัตว์เทพจริง ๆ มันอยู่คนละระดับกับภาพมังกรลวงตาที่สร้างขึ้นมาจากพลังภายในของคน เพราะยังไงตัวหนึ่งก็เป็นของจริง ขณะที่อีกตัวเป็นแต่ภาพลวง โฮก

และก็เขาเพียงเท่านั้น ผู้ชายคนนี้มีมนต์ดำ หรือคาถาอาคมอะไรนะ ทำไมถึงทำให้หล่อนหลุดหลงได้มากมายเพียงนี้ และไม่ใช่หลุดหลงอย่างเดียวนะ มันยังรวมไปถึงการคลั่งไคล้ หลงใหล และติดใจตามมาเป็นพรวน

โหยหาอสูรร้าย กระหายความเป็นซาตานในกายเขาต่างหาก และมันก็ถูกปลุกจนพลุ่งเดือดเหมือนน้ำมันในกระทะทองแดง ที่ถ้าได้จุ่มปลายนิ้วเท้าลงไปสัมผัสแล้ว ไม่มีอะไรจะฉุดกลับไปได้ นอกจากลงไปสังเวยที่ก้นกระทะ “อรจ๋า….ที่รัก” “คุณรักฉันรึเปล่า” “คุณเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในโลกใบนี ้”

ส่วนเทพอสูรนั้นไม่ต้องพูดถึง พวกเขามีรูปกายอัปลักษณ์ ดังนั้นจึงต้องหาภรรยาที่ไม่รังเกียจกัน นั่นคือสัตว์อสูร เป่ยหานจวินมีชายาเป็นอสูรนางแมวแสนซน หนันอี้จวินมีชายาเป็นอสรพิษธารา ตงหลิงจวินมีชายาเป็นอดีตมนุษย์ ทว่าตายแล้วได้เกิดใหม่เป็นอสูรกระต่ายป่าน่าทะนุถนอม

คำสั่งของผู้เป็นนายทำให้ลูกน้องถึงกับลอบกลืนน้ำลายคนละเอื้อกสองเอื้อก ไม่นานน้ำใส่น้ำแข็งแบบเย็นจับขั้วหัวใจตามคำบัญชาก็มาอยู่ในมือของอสูรร้าย เขาไม่รอช้าสาดน้ำเข้าปะทะใบหน้าของคนที่กำลังนอนคู้กายอยู่บนพื้นด้วยความแรงโดยไม่ปรานี