ระทึกขวัญ Novels & Stories

ขวัญข้าว --The end-- อ่านนิยายจบแล้วอย่าลืมติดตามนามปากไว้นะคะ ถ้าไรท์เปิดเรื่องใหม่แล้วจะได้มีข้อความแจ้งเตือน

แชต: ขวัญใจ ขวัญใจ: แกเป็นอะไรหรือเปล่าฌา แชตกลุ่มก็ไม่อ่าน ตอนนั่งรถกลับดูเหม่อ มีอะไรพูดกับฉันได้นะ หรือพี่คลื่นทำอะไรให้ไม่สบายใจอีกแล้ว ฌานิน: ไม่รู้เลยขวัญ จู่ ๆ มันก็มืดไปหมด ขวัญใจ: เป็นอะไร ฌานิน: พรุ่งนี้ ขวัญมาที่คอนโดได้ไหม ฌาไม่รู้ว่าจะเริ่มเล่าย ังไงดี

ผมชะงักมือเมื่อคนที่นอนอยู่ละเมอขึ้นมาอีกครั้ง "อย่าขังขวัญไว้ในนี้ ฮือออขวัญกลัวแล้วฮือออ ฮือออ คุณอุษาปล่อยขวัญออกไป ฮือออ ฮืออออ" "คุณเอมอย่าตีขวัญขวัญเจ็บ ฮืออออ ขวัญเจ็บ ฮืออออ"

"ไม่ได้นะฝัน ดึกแล้วมันอันตราย" "แล้วกล้าจะให้ขวัญทำยังไง ตอนนี้ฝันเครียดจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว"วาดฝันโวยวายยกใหญ่ร้องเรียกหาแต่ต้นกล้า ในความฝันมันทำให้เธอรู้สึกกลัวภาพที่แฟนหนุ่มกำลังถูกไล่ฆ่ายังคงติดตา "โอเค ฝันใจเย็น ๆ นะ เดี๋ยวกล้าจะไปหาขวัญ"

ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะความต้องการที่มากล้น กึก! เพทายถอดถอนกายแกร่งออกมาจนสุด จากนั้นก็กระแทกเข้าไปใหม่จนสุดลำ ทำเอามานิตาร้องซี้ดซ้าดด้วยความเสียวซ่าน เหงื่อของคู่ไหลออกมาเต็มไปหมด

เธอขู่ ถือปืนเล็งเป้า “หนึ่ง!” เธอเริ่มนับ วาคิมยังนิ่งเฉย ดวงตาอันปวดร้าวจ้องกลับมาที่เธอ “ผมไม่ไป” “สอง!” เธอนับอีก ปืนที่ถืออยู่ขึ้นนกพร้อมยิง

อกมาไม่ขาดสาย คนตัวโตสูดปากเพราะความแน่นที่บีบรัดมองร่างเล็กที่สั่นคลอนรับแรงกระแทกจากเขา “คุณ อื้อ~ หนู...” ขวัญบูชาร้องเรียกเสียงหลงเมื่อใกล้ถึงขีดสุดของห้วงอารมณ์ คนถูกเรียกทาบทับลงไปหาร่างบาง มอบจูบดูดดื่มให้อีกครั้ง สะโพกสอบที่เร่งจังหวะถี่รัวขึ้น ขวัญบูชาผละออ

คำเตือน นิยายเรื่องนี้ไม่อ้างอิงประวัติศาสตร์ชาติใด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง ทุกตัวอักษรเกิดจากจินตนาการทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขอให้ทุกท่านมีความสุขและสนุกกับจินตนาการ ด้วยรัก หลี่หง

บริตทานีชะงักก่อนจะหันไปหาวอลทซ์ สปาร์คหัวเราะคิกคัก “นี่ป้าบริตทานี่ ไม่รู้จริง ๆ เหรอ? เป็นแม่ที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ลูกชายเสียชีวิตทั้งคน แต่นี่ป้ากลับแต่งตัวซะสวยเลยต่างจากพวกเรา เราเสียใจมาก ๆ ที่เขาตาย ดูนี่สิ มาเร็ว เรามามอบของขวัญนี้ให้กับป้าเลยนะครับ!” “ของขวัญอ ะไร?” สปาร์คกำลังรอเวลานี้อยู่เลย เขาตะโกนทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น "เกร็ก เปิดหลังรถบรรทุก ถึงเวลาของขวัญแล้ว!”

ขวัญฤทัยเร่งสะโพกขยับโยกตอกบั้นท้ายเสียงดัง ตับ ตับ ตับ อารมณ์วาบหวามกระเจิดกระเจิง ใจเต้นตึกตักทุกครั้งที่เขาจ้วงแทงนิ้วมือสวนกลับเข้ามา “อร๊าย...ขวัญแตกอีกแล้วค่ะ เจ้านาย”