รักจอมปลอม นิยาย & เรื่องราว

“โอ๋ โอ๋คนดี อย่างร้องสิ” แก้มหวานลูบปลอบน้อง ในขณะที่ในมือตัวเองถือเยลลีปีโป้สีสวยล่อสายตาทารกตัวอวบอยู่ มือป้อมๆ จึงไขว่คว้าอยากได้เยลลีสวยนั้นเข้าปากบ้าง

ปิยะวรรณเริ่มรู้สึกถึงรังสีอำมหิตของภาคภูมิ “จอม กลับไปก่อนเถอะ เปิ้ลขอร้องล่ะ!!!” “จอมยังพูดไม่จบเปิ้ล มึงด้วยไอ้ภาค ฟังกูให้จบก่อน” เจนรบตอบ “จอมรู้นะ ว่าจอมอาจเป็นผู้ชายที่น่าเบื่อเกินไป ไม่ได้โรแมนติกเข้าอกเข้าใจผู้หญิงได้มากเหมือนไอ้ภาค จอมเลยยอมเป็นคนถอ ยออกมา ให้ภาคกับเปิ้ลได้รักกัน จอมทนอยู่กับฝันร้ายมาตลอดสามสิบกว่าปี จนวันหนึ่งจอมได้เจอกับน้องปลา จอมพยายามหักห้ามใจแล้ว แต่จอมทำไม่ได้….”

หัวใจของซันในตอนนี้มันพังทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี หัวใจของเขาที่เปิดกว้างต้อรับความรักครั้งใหม่ กลับกลายเป็นว่ามันคือความรักจอมปลอมที่มีแต่ความโกหก สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดก็คือการโกหก ไม่คิดว่าตัวเองจะมาโดนหลอกให้รักเด็กมหา’ ลัยแบบนี้ ในหัวใจซันเจ็บจนพูดอะไรไม่ออก

จันทร์เจ้าส่ายศีรษะเบา ๆ ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยริมฝีปากสั่นระริก จ้องมองต่อตระกูลด้วยสายตาว่างเปล่า เขาไม่ใช่ชายคนเดิมที่เธอเคยรักอีกต่อไป ตอนนี้เธอมองเห็นเพียงความหน้าด้านไร้ยางอาย ไม่มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี และไม่มีแม้คำขอโทษหลุดออกมาจากปาก มีแต่เพียงคำแก้ต ัวที่เมื่อยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกสะอิดสะเอียนเต็มทน "เจ้าเชื่อต่อนะ ต่อรักเจ้าคนเดียว" คำบอกรักจอมปลอมของแฟนหนุ่มทำเอาฟางเส้นสุดท้ายของเธอขาดสะบั้น เธอปล่อยของในมือลงพื้น เหลือไว้เพียงกล่องเค้กวันเกิดที่เธอตั้งใจนำมาเซอร์ไพรส์ และสุดท้ายเขากลับเป็นฝ่าย

“ฉันก็รักคุณค่ะ” น้ำคำบอกรักอย่างซื่อๆ ง่ายๆ ทว่าโดนใจเป็นบ้า ทำให้จอมพลถึงกับตัวแข็งทื่อ อ้าปากค้างเติ่งไปชั่วขณะ หัวตาร้อนผ่าวอย่างสุดกลั้น ครั้นตั้งสติได้ก็พึมพำขอบคุณเธอเสียงสั่นระริก จากนั้นก็ก้มลงจูบปากอิ่มอย่างอ่อนโยนทว่าดูดดื่มเนิ่นนาน ราวกับจะผนึกคำว่าร ักให้ตราตรึงไปทุกห้วงของความรู้สึกตราบชั่วนิจนิรันดร์

“เจ้ารู้มาตลอด!” "หากข้ามีสิ่งใดที่ผิดพลาด สิ่งนั้นคงเป็นการที่ข้ามิได้บอกความจริงกับเขาตั้งแต่แรก ปล่อยให้คนที่ข้ารักต้องหลงผิดไปกับความรักจอมปลอมของพระองค์"

มีเพียง 'ความรักและความเชื่อใจ' เท่านั้นที่จะทำลายภาพลวงตานี้ลงได้! ‘ไอ้แฮกเกอร์สารเลว! แกเล่นกับจิตใจคนที่บอบช้ำแบบนี้ได้ยังไง!’ ข้าวหอมกัดฟันกรอด น้ำตาแห่งความสงสารเอ่อล้น นางไม่ยอมปล่อยให้ผู้ชายที่รักนางสุดหัวใจต้องมาทนทุกข์กับอดีตจอมปลอมพวกนี้อีกแล้ว!

นางถาม หลังจากริมฝีปากเป็นอิสระแล้ว “เจ้าเป็นคนจูบข้าก่อนเอง ข้าแค่จูบตอบเท่านั้น” “แต่ข้า...” “ใครจะนึกว่าคุณหนูอี้ผู้สูงส่งจะลอบมาพลอดรักกลางค่ำกลางคืนเช่นนี้” อนุเมิ่งบังเอิญผ่านมาเห็นทั้งคู่เข้าพอดีเอ่ยทัก

ลู่โยวจู่ๆ ก็หัวเราะ หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ทำไมเธอต้องปลอมเป็นพี่สะใภ้ของเธอส่งข้อความที่ทำให้ฉันเข้าใจผิด"

และเรียกมันว่าความรัก ฮึ จอมภูเข้าใจดีโธ่เอ๋ย ไอ้น้องชายนายมันชั่วโมงบินน้อยกว่าฉันเพราะจอมภูเคยผ่านความรักมาแล้วหลายรูปแบบ และสิ่งที่ทำให้เขาเจ็บปวดมากที่สุด คือผู้หญิงที่ชื่อ อาภาพิไล ถึงอย่างไรเขาก็ไม่เคยลืมชื่อนี้ มันฝังอยู่ทุกส่วนของร่างกาย เมื่อนึกแล้ วรู้สึกเจ็บ จนชาไปหมด ในเรื่องที่หล่อนสอนสั่งเขาเรื่องความรัก หล่อนผละไปจากเขา และไปหาชายหนุ่มที่เพอร์เฟกต์ทั้งฐานะชื่อเสียงในสังคมในตระกูลภูฐาบริรักษ์นั่น