รักจอมปลอม Novels & Stories

มันเป็นรูปผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียงกับเจ้าบ่าวของเธอในสภาพเปลือยท่อนบนทั้งสองโดยเจ้าบ่าวของเธอกำลังหลับอยู่พร้อมกับข้อความว่า 'ขอยืมตัวเจ้าบ่าวหน่อยนะคะคืนนี้คุณคงต้องเข้าหอคนเดียวไปก่อน' มันเจ็บยิ่งกว่าโดนมีดพัน ๆ ด้ามปักลงกลางอกหากเธอไม่ได้รักเขาก็คงไม่รู้อะไรกับ เรื่องแบบนี้เพราะการแต่งงานเป็นเรื่องจอมปลอม แต่เธอรักเขามันจึงเจ็บมาก ๆ เขารู้ทั้งรู้ว่าเธอรู้สึกยังไงแต่ก็ยังเหยียบย่ำได้ลงคอ

ไม่โกรธกันใช่ไหมคะพี่ทัพ เมื่ออารมณ์พุ่งทะยานชายหนุ่มก็กลืนกินหญิงสาวโดยลืมแม้กระทั่งการป้องกัน ความสุขที่ไม่เคยพานพบทำเอาร่างบางรู้สึกเหมือนมีพลุจุดขึ้นมันสวยงามแต่ก็แฝงไปด้วยความน่ากลัว หลงระเริงในความสุขจนกระทั่งเขาเอ่ยบอกรัก ชื่อที่ไม่ใช่ชื่อเธอ “รักปลาย ทัพรักปล าย” น้ำตาเม็ดโตไหลออกมา เธอนอนบนเตียงหันหลังให้เขาแต่ร่างสูงไม่ยอมปล่อยดึงร่างบางเข้าไปกอดด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม

แววตาดำสนิทมองใบหน้างามเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบของเขา ร่างบางอ่อนระทวยจนลืมตัวไปชั่วขณะ ชายหนุ่มครางในลำคออย่างพอใจแล้วปล่อยริมฝีปากหยักเป็นอิสระ “ฉันไม่อยากแสดงหนังรักที่นี่”เสียงแหบพร่ากระซิบบอกราวกับกำลังอดกลั้นอารมณ์บางอย่างไว้

ขนมหวานว่าเพื่อนรัก เธอไม่ได้ใสซื่อจนไม่รู้ว่าเพื่อนสาวหมายถึงอะไร “น้อยไปสินะหล่อน ไม่รู้อะไร คุณโจนี่นะ ขึ้นชื่อว่าเป็น จอมมารร้ายสายหื่น เลยนะยะ ขาเม้าท์ว่ากันว่า สาวๆ แทบคลานลงจากเตียงกันเลยทีเดียว แหม.. ฉันละอยากรู้จริงๆ ว่าลีลาจะเด็ดแค่ไหน อยากลองๆๆ อิอิ” กวินจีบ ปากจีบคอพูดอย่างสนุกปากแต่สาวๆ ทั้งสองที่ฟังเขาพูดก็พากันหน้าแดงอย่างช่วยไม่ได้

"ไฟฟ์.." "ผมเพิ่งจะรู้...ว่าไอ้คำว่ารักที่พี่พูดให้ผมฟังนั้นมันเป็นแค่รักจอมปลอม!" "ไฟฟ์.." "ทำไมครับ รู้สึกผิดเหรอครับ หรือรู้สึกสะใจ"

“โอ๋ โอ๋คนดี อย่างร้องสิ” แก้มหวานลูบปลอบน้อง ในขณะที่ในมือตัวเองถือเยลลีปีโป้สีสวยล่อสายตาทารกตัวอวบอยู่ มือป้อมๆ จึงไขว่คว้าอยากได้เยลลีสวยนั้นเข้าปากบ้าง

ปิยะวรรณเริ่มรู้สึกถึงรังสีอำมหิตของภาคภูมิ “จอม กลับไปก่อนเถอะ เปิ้ลขอร้องล่ะ!!!” “จอมยังพูดไม่จบเปิ้ล มึงด้วยไอ้ภาค ฟังกูให้จบก่อน” เจนรบตอบ “จอมรู้นะ ว่าจอมอาจเป็นผู้ชายที่น่าเบื่อเกินไป ไม่ได้โรแมนติกเข้าอกเข้าใจผู้หญิงได้มากเหมือนไอ้ภาค จอมเลยยอมเป็นคนถอ ยออกมา ให้ภาคกับเปิ้ลได้รักกัน จอมทนอยู่กับฝันร้ายมาตลอดสามสิบกว่าปี จนวันหนึ่งจอมได้เจอกับน้องปลา จอมพยายามหักห้ามใจแล้ว แต่จอมทำไม่ได้….”

หัวใจของซันในตอนนี้มันพังทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี หัวใจของเขาที่เปิดกว้างต้อรับความรักครั้งใหม่ กลับกลายเป็นว่ามันคือความรักจอมปลอมที่มีแต่ความโกหก สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดก็คือการโกหก ไม่คิดว่าตัวเองจะมาโดนหลอกให้รักเด็กมหา’ ลัยแบบนี้ ในหัวใจซันเจ็บจนพูดอะไรไม่ออก

จันทร์เจ้าส่ายศีรษะเบา ๆ ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยริมฝีปากสั่นระริก จ้องมองต่อตระกูลด้วยสายตาว่างเปล่า เขาไม่ใช่ชายคนเดิมที่เธอเคยรักอีกต่อไป ตอนนี้เธอมองเห็นเพียงความหน้าด้านไร้ยางอาย ไม่มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี และไม่มีแม้คำขอโทษหลุดออกมาจากปาก มีแต่เพียงคำแก้ต ัวที่เมื่อยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกสะอิดสะเอียนเต็มทน "เจ้าเชื่อต่อนะ ต่อรักเจ้าคนเดียว" คำบอกรักจอมปลอมของแฟนหนุ่มทำเอาฟางเส้นสุดท้ายของเธอขาดสะบั้น เธอปล่อยของในมือลงพื้น เหลือไว้เพียงกล่องเค้กวันเกิดที่เธอตั้งใจนำมาเซอร์ไพรส์ และสุดท้ายเขากลับเป็นฝ่าย

“ฉันก็รักคุณค่ะ” น้ำคำบอกรักอย่างซื่อๆ ง่ายๆ ทว่าโดนใจเป็นบ้า ทำให้จอมพลถึงกับตัวแข็งทื่อ อ้าปากค้างเติ่งไปชั่วขณะ หัวตาร้อนผ่าวอย่างสุดกลั้น ครั้นตั้งสติได้ก็พึมพำขอบคุณเธอเสียงสั่นระริก จากนั้นก็ก้มลงจูบปากอิ่มอย่างอ่อนโยนทว่าดูดดื่มเนิ่นนาน ราวกับจะผนึกคำว่าร ักให้ตราตรึงไปทุกห้วงของความรู้สึกตราบชั่วนิจนิรันดร์