รักจอมปลอม 소설 & 이야기

ซันจับ‍มือลม‍หนาวขึ้นมาคลึงเบา ‍ๆ‍ “ครับ ตกลงครับ” ลม‍หนาวพยักหน้า ดีใจจนน้ำตาไหล ความรักที่เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ แค่ได้แอบชอบเขาก็ดีใจแล้ว แต่ตอนนี้ รักครั้งนี้มันกลายเป็นจริง จนเหมือนเขาฝันไป “ร้องไห้ทำไมครับ” ซันเช็ดน้ำตาให้คน‍น้องอย่างเร็ว

คุณหนูในห้องหอเช่นนางมิอาจมีความรักได้ตามใจชอบ แม้จะมีคู่หมายที่บิดาจัดแจงให้แล้ว แต่นางก็ยังคงเฝ้าถามดวงดาวถามหารักคืออะไร กระทั่งนางแอ่นน้อยเช่นนางปลอมตัวเป็นชาย นามว่า จางหลิงกง แสร้งทำตัวเป็นบัณฑิตตกอับ ยามราตรีเป็นบุรุษ ยามทิวาเป็นสตรีอย่างแนบเนียน โ� �บเฉี่ยวฉวัดเฉวียน ทว่าตัวตนของนางกลับไปสะดุดตาแม่ทัพประจำทิศทักษิณ ถูกเขาดักจับเข้าเต็มเปาเสียนี่

ือความจอมปลอม วันคืนเก่าๆ ทยอยย้อนกลับมาหลอกหลอนเธอ ความจริงใจของชายหนุ่มไม่เคยมี คำหวานที่พร่ำพูดก็เคลือบอาบไว้ด้วยยาพิษ ปนเปไปด้วยความหลอกลวง เตชิลาสะอื้นไห้ออกมาเบาๆ เธอกอดตัวเองจนแน่น พยายามลืมทุกอย่าง แม้จะเจ็บปวดจนแทบขาดใจก็ต้องทน เมื่อพื้นที่ข้างกายของอี� �านคือหนามแหลมๆ ของความหลอกลวง ที่เขาตั้งใจทิ่มแทงเธอตั้งแต่แรก ตึกสำนักงานอาคาร Thai port

ชายหนุ่มเดินมาหยุดอยู่ข้างหลังของคนรัก ก่อนจะรวบกอดเอจากด้านหลัง ทว่าใบหน้าของเขา มันไม่มีแล้วความรัก มีแค่ความเหี้ยมเกรียมในสายตาเท่านั้น เช่นเดียวกับแรงที่เขารัดร่างเธอเอาไว้แน่น ในแบบที่ไม่ใช่คนรักกันทำ “ฉันจะไม่กลับมาอีกค่ะ ปล่อยฉันเถอะ” หญิงสาวเข้าใจดีในความหมายของเ ขา เธอพยายามที่จะดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดจอมปลอมของคนรัก แต่มันดูไม่ง่ายอย่างที่คิด

44 POISON LOVE พิษรัก 🖤 ตอน ผมขอนะ (มีภาพประกอบที่ไม่เหมาะสม) ปลายจมูกสูดดมกลิ่นหอมหวานจากเรือนร่างเธอไปทั้งตัว ปลายลิ้นสากเลียซ้ำรอยแดงพวกนั้นก่อนที่จะเม้มปากดูดซ้ำ ๆ ทับรอยของพวกมัน และขบเม้มซ้ำ ๆ คิสมาร์กแสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน ไทม์ปลดเชือกที่มัดเอวบางของ ชุดคลุมนอนสีขาวนวลออก ก่อนจะเปิดเพื่อไซร้ไปตามเนินอกของเธอตามเก็บร่องรอยต่าง ๆ ที่มีคนทำร้ายเธอเอาไว้

“คำว่าเหนือกว่าของพระองค์ มันมิได้เหนือกว่าในสายตาของหม่อมฉันเลยเพคะ อีกทั้งเพราะครั้งหนึ่งในคราที่หม่อมฉันเป็นเพียงเซียนน้อยที่ชอบหลบหนีลงไปเที่ยวที่เมืองมนุษย์ หม่อมฉันเกือบจะเสียปราณเซียนทั้งหมดไปให้ปีศาจงู แต่ได้ท่านจอมมารยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเอาไว้ ความรักของหม่ อมฉันที่มีต่อท่านจอมมารมิได้เริ่มต้นเพียงแค่หนึ่งหรือสองปี แต่มันเนิ่นนานมานับร้อยปีแล้วที่ดวงใจของหม่อมฉันคำนึงถึงบุรุษเพียงผู้เดียวมาโดยตลอด” แววตาของนางแปรเปลี่ยน เมื่อนางกล่าวถึงชื่อของจอมมารขึ้นมา หลงรักมานับร้อยปีอย่างนั้นหรือ?

หน้าตาของจอมมารเป็นที่รู้จักกันทั่วเมือง หลังจากวันนั้นเขาถึงได้เปลี่ยนชุดที่สวมจากดำเป็นขาวและสวมหน้ากากเพื่อเข้าหานาง “ท่านเลยปลอมตัวเพื่อเข้าหาข้า ท่านตกหลุมรักข้าตั้งแต่แรกพบ” “ใช่” ชุนหรงไม่ยอมรับเด็ดขาดว่าเป็นเพราะนึกสนุกขึ้นมา แต่หลังจากนั้นเขาก็รู้ตัวว่ามันคือการตก หลุมรักจริง ๆ เพียงแต่ยังไม่รู้ใจตัวเองเท่านั้น

“เจ้าจะแลกชีวิตของทุกคนรวมทั้งตนเอง เพียงเพื่อความรักจอมปลอมอย่างนั้นหรือ” น้ำตาไหลอาบสองแก้มซีดเซียว แววตาเศร้าหมอง ไหล่บางสั่นไหวอย่างน่าสงสาร นางผิดหรือไรที่เพียงต้องการครอบครองความรักครั้งนี้ “พวกเจ้าพล่ามอะไร ออกไปให้หมด ทหารเอาคนพวกนี้ออกไปตัดหัวให้หมด”

สมองของฉันราวกับมีใครมากดปุ่มพอส เอาไว้ทำให้ หลบสายตาอิซามูเพราะเขาไม่ได้รักฉันแม้แต่นิดเดียวเขาแค่กำลังหลอกฉันอยู่ ทำให้ฉันนั้นตอบไป. "รักสิ...เขาบอกว่ารักฉัน" "ค่อยโล่งอกหน่อย แกควรได้รับความรักดีๆ สักที แกทำเพื่อคนอื่นมามากพอแล้วไหนจะทนแม่พี่เรียวจิอีกทั้งที่ พวกเขาไม่ใช่ครอบครัวจริงๆ ชอบตบตีแกสั่งนั้นนี่ใช่อย่างทาส"

กได้รูปกับจมูกดอมดมพร้อมจูบอกอิ่มผ่านเนื้อผ้า ขณะมือหนาลูบไล้ไปตามลำแขน เอวบาง สะโพกสวย ขาเรียวขาวจนถึงชายกระโปรงแล้วสอดเข้าไปจากนั้นก็ไล้กลับขึ้นมาช้าๆ ถึงจะมีมือบางรั้งไว้แต่แรงก็บางเบาเกินกว่าจะห้ามเขาได้ ในที่สุดมือหนาก็เกาะกุมอกอิ่มข้างหนึ่ง ความอิ่มล้นมือนิ ดๆ ที่ได้สัมผัสถึงกับทำให้ปิลันธ์ครางเบาๆ อย่างพออกพอใจ