Novel & Cerita รักจอมปลอม

โจวฟางเซียนพูดเสียงแผ่วเบา ก่อนจะหันหลังเดินจากไปอย่างเงียบงัน นางเดินโซซัดโซเซไปตามทางเดิน น้ำตาไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว ความรักที่นางเคยเชื่อมั่นว่าจะยั่งยืน กลับพังทลายลงอย่างง่ายดาย เพียงเพราะเล่ห์เหลี่ยมของหญิงสาวคนหนึ่ง

เธอถามขึ้นอย่างสนใจและแอบโล่งใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก ความเครียดและทุกข์ใจจากการกระทำผิดด้วยการนอกใจเขาพลันสลายไปในพริบตา “อาก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงรักเพียงดาวได้ในระยะเวลาแค่สั้น ๆ ทั้งที่อาไม่เคยคิดกับรุ้งมากเกินความเอ็นดูอย่างน้องเลยสักที” เขาสารภาพ

มจัดสีน้ำเงินที่เต็มไปด้วยความเลือดเย็น ไร้หัวใจ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะริมฝีปากสีสดบางเฉียบที่อยู่ใต้จมูกโด่งงามที่เจือความเยาะหยันไว้ตลอดเวลานั่น แต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะส่วนไหนของใบหน้าสมบูรณ์แบบ ไร้ที่ตินี้ ผู้หญิงทั้งโลกก็ไม่เคยลดความคลั่งไคล้ที่มีต่อเทพบุตรมาร นามว่า คาร์โลสลงเลย จะเห็นได้ชัดเจนจากการขึ้นอันดับสูงสุดของผู้ชายในฝันของสาวทั้งโลกมายาวนานถึงห้าปีซ้อนเลยทีเดียว

ชายหนุ่มก้มลงหยิบผ้าขนหนูที่กองอยู่บนพื้นข้างเตียงขึ้นมาพันรอบตัว ดวงตาคมกล้าเต็มไปด้วยความชิงชัง ความรักความพิศวาสที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้กลายเป็นอดีตในทันที “และก็เก็บไอ้คำว่า รัก จอมปลอมของคุณเอาไว้เถอะ...” เขาลากเสียงเย็นเยือก

ภาพรอยยิ้ม ความอ่อนโยนของมาร์ตินแว็บเข้ามาในห้วงความคิดของเธอเป็นพัก ๆ เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เธอยอมเปิดใจให้ในสถานะแฟน เขาเข้ามาในช่วงที่เธอรู้สึกโดดเดี่ยว เธอจึงมอบหัวใจให้กับเขาไปอย่างง่ายดายโดยไม่มีข้อแม้หรือข้อสงสัยใด ๆ แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือความสั มพันธ์จอมปลอม ชายหนุ่มที่ยื่นมือเข้ามาโอบกอดเธอในวันที่เธอรู้สึกว่าไม่มีใครคือคนเดียวกันกับคนที่บีบขยำหัวใจเธอให้แหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี

"อีโง่ เอ๊ย! กูหมดอารมณ์กับมึงแล้ว ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง?" "ความรักมันเป็นสิ่งที่จอมปลอมที่สุด ถ้าจะพูดเรื่องรัก กูก็รักแค่เมียกูคนเดียว มึงมันก็แค่ของเล่นแก้เหงาสำหรับกู ได้เอามึงไม่กี่ครั้งมันจะอะไรนักหนา จะบอกอะไรให้นะ ผู้หญิงแบบมึงน่ะกูเคยฟันมาไม่ต่ำก ว่าร้อยคนแล้ว มึงนี่แหละที่น่ารำคาญที่สุด"

แต่คุณก้องภพไม่รู้จักมารตีซึ่งเป็นเพียงลูกจ้างชั้นปลายแถว เขาจึงจ้องมองแต่ที่รักของเขาแบบไม่กระพริบตาทีเดียว “ใครที่รักคุณ” ฟ้าอำไพเกรี้ยวกราดใส่ก็ยังยิ้ม “คุณคือที่รักของผม ส่วนผมเป็นที่รักของคุณหรือไม่ ไม่สำคัญ แต่ตอนนี้ เชิญคุณขึ้นรถมาก่อนสิครับ ผมอยากจะพาคุณไปนั ่งรถเล่น”

“ข้ารักพี่คังเหนือสิ่งอื่นใด รักจอมโจรเยี่ยคังผู้ยิ่งใหญ่ และรักเจ้าผู้ครองแคว้นเฉินเหยียนกงไปตลอดกาล” “ข้าก็รักเจ้ามากเช่นกันเฉียนเฉียน รักเจ้าปลาอ้วนมาโดยตลอด และรักฉิงชวนฮูหยินของข้าเพียงหนึ่งเดียวชั่วนิจนันดร์”

ชายหนุ่มหยอดคำหวานไปพร้อมกับสายตาเป็นประกาย ธามได้แต่อมยิ้ม รู้ว่าเพื่อนรักเริ่มจะทอดสะพานหวานเหมือนเช่นที่เคยทำกับคนอื่นมานักต่อนักแล้ว เขารู้จักอีธานดีว่านิสัยอย่างไร รักสนุก ไม่ผูกมัดและไม่เจาะจงเพียงใครคนเดียวเท่านั้น นี่ล่ะ คืออีธาน แอนเดอร์ลีย์ ตัวจริงเสียงจริง

จิวซิน หญิงงามผู้ซึ่งไร้รัก โหยหาความรักจากบิดาและมองบุรุษแค่สิ่งมากรักที่มักจะอ้างรักเพื่อความชอบะรรมในการได้เชนชมร่างกายของหญิงงามหาได้สมัครรักใคร่เช่นรักแท้ไม่ แค่เพียงลมพัดผ่าน แต่กระนั้นเมื่อมาพบกับชงไฉ่จิวซินนางกลับรู้สึกว่าตัวนางเองไม่อาจบังคับหรือห้ามตั วเองให้ชื่นชอบให้ชงไฉ่ได้จะด้วยอะไรก็แพ้ใจตัวเองถึงจะพยายามสร้างกำแพงความเกลียดชังขึ้นมา แต่ก็ถูกพังลงด้วยคำว่ารักแท้ของชงไฉ่