Novel & Cerita รักนี้ อย่าหวนคืน

ตอบกลับมาเสียงเรียบ “พี่เอริค อย่ามาให้ความหวังเพื่อนฉันนะคะ ยัยลูกแก้วคิดจริงนะคะ”เรเน่ต้องเอ่ยปากห้ามปรามคนรักของตัวเอง

หวนคืน “กงล้ง เจ้ากับข้าสิ้นวาสนาต่อกันแล้ว อย่าได้คิดพลิกชะตา เปลี่ยนวาสนาเลย” “ฟูเหยี่ยนหยางหว่าน เจ้าเป็นของข้าและจะต้องเป็นของข้าตลอดไปเห็นแก่ความรักของเราในครั้งก่อน เจ้ากับข้าเป็นผัวเมียกันแล้ว แต่เจ้ากลับมอบร่างทอดกายให้กับฉูฉางได้อีกอย่างนั้นหรือ”

ยาหยีตะคอกเสียงดัง ส่งผลให้โทคิยะชะงัก เขาไม่เคยเห็นเธอในมุมนี้ “...” “...” หญิงสาวเบือนหน้าหนีครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆหันกลับมา ยาหยีหลับตาแน่นก่อนจะกลั้นใจเอ่ยปากพูดคำนี้ออกไป มันเป็นคำที่เธอไม่อยากพูดเลย แต่ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว “คำว่ารักที่ฉันเคยพูดไป ฉันขอคืนนะคะ”

เฉกเช่นความรัก หากรักแล้วจงรักษาเอาไว้ให้ดี อย่าปล่อยให้มีช่องหว่างระหว่างกัน เอ่ยวาจาบอกรักและไม่ลืมภาษากายแสดงออกว่ารัก สวรรค์ใช่ว่าจะให้โอกาสทุกคนได้ย้อนเวลากลับไปแก้ไขสิ่งที่ทำพลาด จงใช้ทุกวันนี้ให้ดีที่สุด จบบริบูรณ์

เธอไม่ต้องการแล้ว “จะกลับไปคืนดีกันเหรอ” เอ่ยถามต่อเพื่อตอกย้ำความเจ็บในใจ ‘คนมันไม่ใช่พยายามแค่ไหนก็ไม่ใช่’

เรื่องทุกอย่างมันคงจะดีกว่านี้ อย่ารักฉันเลย….. คารีน่า

หว่านหนิงเอ่ยกลับไป “หากเจ้าคิดเผื่อข้าจริงก็อย่าได้ผลักไสกันเลยนะ ข้ามีใจรักมั่นคงต่อเจ้าเสมอมา ไม่สนใจเรื่องราวในอดีตแม้นแต่น้อย”

และจะทำให้เจ้าหลงใหลในตัวข้าแต่เพียงผู้เดียว “ข้ายังไม่ได้ทำใจเรื่องนั้น” เรณูเว้นวรรคกล่าวต่ออีกว่า “ข้ายังไม่พร้อมที่จะใช้ของร่วมกับคนอื่น และข้าคงรับไม่ได้หากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ”

ธันย์~หมอผมถามดีๆอย่ามาย้อนผม หมอหมอก~ลุกขึ้นแล้วจิ้มไปที่หน้าอกธันย์ต่อให้ผมรู้ผมก็ไม่บอกคุณเมียคนเดียวยังรักษาไว้ไม่ได้ยังจะมาหวงทำไม

ตอนแรกฉันจะบอกลานายวันที่ฉันไป แต่ฉันประเมินตัวเองสูงไป ฉันไม่สามารถรอถึงวันนั้นแล้ว ที่เขียนจดหมายฉบับนี้ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรอก แค่อยากบอกลาชีวิตสมรสที่พังพินาศ ลู่เผยโจว ฉันแค้นนายจริงๆ