ฤทธิ์รักแม่ม่าย Novels & Stories

เท่านั้นแหละ คนฟังถึงกับฉีกยิ้มกว้าง “ถ้ารักกัน งั้นให้อภัยผมด้วยได้ไหมทูนหัว” ได้ทีมหรรณพก็วอนขอ เพราะอยากขจัดทุกเรื่องที่ค้างคาใจระหว่างทั้งคู่ให้หมดไป และดูเหมือนคำว่า ‘รัก’ จะมีอานุภาพ เปลี่ยนให้แม่สาวจอมพยศว่าง่ายขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ “ได้สิคะ ฉันให้อภัยคุณค่ ะ”

ความหอมหวานยั่วยวนของภรรยาทำให้คนเป็นสามียิ่งจมดิ่งเพื่อดื่มด่ำไม่จบไม่สิ้น ยิ่งนางครางในลำคอบ่งบอกว่าพึงพอใจ มีหรือสามีจะยอมรามือง่ายๆ มีเพียงกระตุ้นความหื่นกระหายให้ความปรารถนาแผ่ขยาย ร่างกายถูกแผดเผาด้วยไฟกระสัน พละกำลังแห่งบุรุษเพศที่ฮึกเหิมในการปรนเปรอสตรี ของตนยิ่งพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุดครั้งแล้วครั้งเล่า โจวอวี่กระซิบเสียงทุ้มนุ่มมิเคยหน่าย

"ลี่เอ๋อ พี่บอกแล้วอย่างไรว่าน้ำตาไม่เหมาะกับเจ้า แล้วใครกันบอกว่าเจ้าไม่เอาไหน เจ้าหนะร้ายกาจนัก" " หากเจ้าร้องไห้เจ้าก้อนแป้งจะโทษบิดาได้ว่ารังแกมารดาแล้วพาลไม่รักบิดาขึ้นมา เจ้าไม่สงสารพี่หรือ"

หญิงสาวชะงักลงเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยหลุบมองแป้นพิมพ์ หล่อนไม่ใช่สาวใสไร้เดียงสา ที่จะไม่รู้ว่าคนตรงหน้ากำลังสื่อความหมายแบบไหนออกมา แต่หล่อนคือคุณแม่ลูกหนึ่ง ที่ผ่านเรื่องรักใคร่หนักๆ มาไม่น้อยทีเดียว และเป็นรักที่ผิดหวังเสียด้วย “พี่ไม่ได้มารบกวนจันทร์ใช่ไหม” ชายหนุ่มม องดวงหน้างามของจันทร์กระจ่าง รู้สึกได้ว่าหญิงสาวกลับมามีรูปร่างอ้อนแอ้น หน้าตาน่ารักสดใส ราวกับไม่ใช่คุณแม่ลูกหนึ่งอย่างที่รู้

อัศราพูดเสียงเรียบ แต่คำพูดนั้นกลับทรงพลังและแฝงไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง แสดงถึงอำนาจและความสามารถที่เขามี ที่จะปกป้องคนที่เขารักได้อย่างแท้จริง “แม่ไม่ต้องกลัวอีกแล้วนะครับ ไม่มีใครหน้าไหนจะมาทำร้ายแม่หรือลูกๆ ของแม่ได้อีกแล้วครับ”

เตชิลายิ้มกว้าง เธอเดินเข้าไปทรุดนั่งใกล้ๆ ขอบอ่างน้ำ จุมพิตปลายคางของอีธานด้วยความรัก ถึงสามีจะลำบากใจแต่ก็ไม่เคยขัดความต้องการของลูกและเมีย “ขอบคุณค่ะ อีธาน จันทร์เจ้ารักคุณ” “อ้าย…” เด็กน้อยทั้งสองปิดตาปี๋ เมื่อปะป๊ากอดคุณแม่คนสวย บรรจงมอบจุมพิตหวานฉ่ำให้ภรร ยาเป็นการเรียกขวัญและกำลังใจให้ตัวเอง ภาพการแสดงความรักเปิดเผยของบิดา มารดา สองเด็กน้อยเห็นจนเป็นเรื่องปกติ บิดาของเขามักจะแสดงความรักโจ่งแจ้ง ให้ทุกๆ คนได้รับรู้อยู่บ่อยๆ จนเด็กแฝดทั้งคู่คุ้นชิน

เธอตอบกลับไป จางเพ่ยอันเขย่งปลายเท้าจนสุด พลางประทับจุมพิตปลายคางสากเขียวครึ้มของพระสวามีด้วยความรักที่มอบให้อย่างท่วมท้น ก่อนจะพิงศีรษะทุยเอนซบไปบนอ้อมอกกว้างทอดสายตามองพระโอรสทั้งเจ็ด กำลังวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนานท่ามกลางสายตาของฉินเหลียงกงอดีตแม่ทัพปีศาจผ ู้เลื่องลือ ผู้ได้รับความรักจากจางเพ่ยอันมาเติมเต็มซึ่งพระองค์เฝ้าโหยหามาโดยตลอด “ข้ารักเจ้าเหลือเกินอันอันของข้า” รับสั่งบอกรักคนงามหนึ่งเดียวในหัวใจ

พายุละมือจากกระดุมเสื้อ จ้องมองสาวสวยอย่างไม่พอใจ กับคำว่า ‘เมีย’ ที่เธอใช้ “คุณว่าไงนะ เราเคยตกลงกันว่าไง คุณไม่มีสิทธิ์ใช้คำว่าเมียกับผมนะ” “ทำไมจะใช้ไม่ได้ ก็ขวัญข้าวเป็นเมียพายุนี่” “คู่นอนมากกว่ามั้ง...” เขาพูดอย่างไร้เยื่อใยอีกครั้ง คนฟังได้แต่กัดริมฝีปากจนรู้สึกเจ็บ “ค นที่ใช้คำว่า ‘เมีย’ กับผมได้ คือเตชินเท่านั้น”

“ น้ำอิงแม่ฝากวอร์มด้วยนะลูกถึงแม้ว่าพี่เขาจะเป็นคนอารมณ์ร้อน ความอดทนไม่ค่อยมีแต่แม่อยากให้ลูกรู้ไว้ว่าถ้าพี่เขารักใครเขารักจริง “ เป็นเสียงมารดาของวอร์มเอ่ยเพราะเธอนั้นรู้จักลูกชายดีขนาดไหน เธอรู้ว่าลูกไม่เคยรักใครแต่ถ้าได้รักแล้วก็จะรักมาก