ฤทธิ์รักแม่ม่าย Novels & Stories

“เชิญเลยค่ะ จะไปไหนก็ไป” ในมุมมองของคนเป็นมารดา ก็มักจะขัดแย้งกับความรู้สึก และสิ่งที่ลูกกำลังกระทำอยู่ ความหวังดีของแม่มันมักจะมองข้ามสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก เพราะความรักไม่มีนิยามตายตัวรักไม่สามารถออกแบบได้ รักก็คือรักสั้นๆ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับเข็มทิศ

วชิราภรณ์กระชับอ้อมแขนรัดร่างมารดามากยิ่งขึ้น เธอรักมารดามากที่สุด จะไม่มีใครสำคัญเท่ากับกัญญาแม้แต่ธัญญ์ก็ตาม “แม่รักผึ้งน้อยของแม่จ้ะ รักมากที่สุดเช่นกัน ใครทำร้ายแม่ให้เจ็บช้ำแม่ยอม แต่ถ้าใครทำร้ายลูกแม่ แม่ไม่มีวันยอมเด็ดขาด” คนเป็นแม่ทุกคนต่างไม่อยากเห็นควา มทุกข์ ความเจ็บช้ำของลูก วชิราภรณ์เจ็บเท่าไหร่ นางจะเจ็บยิ่งกว่า

แล้วแอนโทนี่นอนหลับไปด้วยรูปของเธอจริง ๆ เหรอ? เธอลูบหัวของเด็กชายด้วยความเอ็นดูและพูดขึ้น “โมโม่ หนูยังเด็กนะครับ อย่าเป็นเหมือนคุณพ่อนะ ความรักน่ะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์นะ แต่ไม่มีอะไรเป็นรักแรกพบไปได้หรอกจ้ะ” เธออธิบาย “รักแรกพบไม่ใช่ความรัก มันเป็นแค่ ‘การมองเห็น’ เท่านั้น พูดง่าย ๆ ก็คือ มันถูกดึงดูดได้ง่าย ๆ ด้วยรูปลักษณ์หน้าตา เหมือนกับคนไม่ดีที่ทำร้ายผู้หญิงสวย ๆ และเป็นการทำผิดกฎหมาย เป็นเรื่องไม่ดี!”

แมทธิวทำใจเรื่องรณฤทธิ์มาพอสมควร มันสะกิดใจตั้งแต่ครั้งแรก ความผูกพันบางอย่างทำให้เขานึก ‘เอ็นดู’ จนไม่รังเกียจที่จะต้องอุ้มชู ในเมื่อจ้องจะงาบแม่ ได้ของแถมเป็นเด็กชายสุขภาพดีก็ไม่เลว แต่หลังจากนั้น แมทธิวยอมรับแบบไม่อายปาก เขาผูกพันแน่นแฟ้น และปรารถนาอยากได้ร ณฤทธิ์มาเป็นสายเลือดตนเองจริงๆ “ผมมันคนมีปม...โดนทิ้งตั้งแต่เด็ก มันอดไม่ได้ที่จะระแวง ของแบบนี้ผมคงต้องใช้เวลา”

เมื่อโดนด้านมืดเข้าครอบงำจิตใจ อะไรก็ฉุดความเร่าร้อนของเเม่เลี้ยงเพียงฟ้าไม่ได้ เธอขย่มขึ้นลงรูดรั้งลำเอ็นที่เเข็งกร้าวขณะที่ปากเปล่งเรียกผัวรักไม่ขาดสาย "เมียพี่ร้อนเเรงมาก อ่าส์~ ผัวจะเด้าจนน้ำเเตกเต็มรูหอยเลย" ตั่บบ!! ตั่บบ!! ตั่บบ!! พ่อเลี้ยงภูผาไม่เคยพูดเล่น เขาใช้เ เรงมหาศาลที่มีเสยงัดมังกรยักษ์พุ่งเข้าไปข้างในรูหอยของเมียอย่างดิบเถื่อนส่งผลให้ร่างบอบบางสั่นสะเทือนรุนเเรง

ฤทธิ์ซุปไก่ดำยาจีนของคุณนายแม่มันรุนแรงจนน้ำอิงทิ้งความยางอายไปจนหมด ตอนนี้เธอต้องการแค่การเติมเต็มที่ลึกซึ้งและกระแทกกระทั้นที่สุดเท่านั้น "ซี๊ดดด อิง ขย่มแรงๆ เลยเมียจ๋า โคตรตอดเลย อ่าส์" "ขย่มนี่ไงค้า ผัวขา โอ๊ยย จะบ้าตายเสียวอ่า"

ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าของเธอ คงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์กระมัง ทำให้เขามองใบหน้าที่สวยผุดผาดของเธอแล้วหลงใหลราวกับต้องมนตร์สะกด หรือว่าเธอคือนางแม่มดชั่วร้าย ใช่แล้วเธอคือแม่มดต่ำช้าตนนั้น ปรศุคิดเพ้อเจ้อจนอยากจะดึงทึ้งหัวตัวเอง ที่เข้ามาก็เพื่อต้องการระบายความกำหนัด ไม่ได้มามัวชื่นชมความงามของผู้หญิง ถึงเธอจะไม่รู้สึกตัวแต่เขามีสิทธิ์ที่จะกระทำในฐานะ

“เสด็จแม่ ความรักที่ท่านมีต่อลูกและท่านพี่นั้นยิ่งใหญ่ยากจะหาสิ่งใดมาเทียบ ท่านพี่แม้จะอาภัพ แต่ท่านพี่ไม่เคยอาภัพความรักจากท่านแม่” จางเฟยร่ำไห้นางไม่อาจพลิกชะตาหยางต้าหลงได้ นางไม่เข้าใจเหตุใดฮ่องเต้เจิ้งถึงพระทัยร้ายนัก แม่แต่เลือดในอกกลับสั่งฆ่าได้ลงคอ นางเอง ก็เพียงหมากกระดานตัวหนึ่งซึ่งเคยถูกส่งมาเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี แต่โชคดีที่ได้รับความรักจากบุรุษที่อยู่เหนือคนนับหมื่นในใต้หล้า

อ้อมแขนผอมแห้งแต่เต็มไปด้วยไออุ่นของมารดาทำให้เส้าหนิงร้องไห้หนักยิ่งกว่าเดิม อย่างน้อย ๆ ในเวลานี้มารดาของนางก็มีสติได้ทันเวลา ใช่แล้ว เพราะนางคือนางเอกของโลกใบนี้ ถึงพระเอกจะไม่สนใจไยดีนางอีกต่อไป แต่อย่างไรนางก็คือนางเอกของเรื่องนี้ ร่างกายไม่แข็งแรงแล้วอย่างไร ท ่านแม่ของนางเป็นนางเอกที่สุดแสนจะฉลาดเฉลียว “ท่านแม่ ข้ารักท่านที่สุด”

เท่านั้นแหละ คนฟังถึงกับฉีกยิ้มกว้าง “ถ้ารักกัน งั้นให้อภัยผมด้วยได้ไหมทูนหัว” ได้ทีมหรรณพก็วอนขอ เพราะอยากขจัดทุกเรื่องที่ค้างคาใจระหว่างทั้งคู่ให้หมดไป และดูเหมือนคำว่า ‘รัก’ จะมีอานุภาพ เปลี่ยนให้แม่สาวจอมพยศว่าง่ายขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ “ได้สิคะ ฉันให้อภัยคุณค่ ะ”