Romans & histoires ลูกเขยแต่งเข้าบ้าน

“สำหรับเรื่องการแต่งเขยเข้ามานั้น ย่ากับพ่อของเจ้าตัดสินใจแล้วว่าจะให้เฟิ่งเจียวแต่งเข้า!” เก๋อเฟิ่งเจียวยิ้มออกมาทันทีพร้อมทั้งเอ่ย “พี่หญิงใหญ่ ท่านแต่งงานเข้าจวนเจ้าแห่งทะเลให้สบายใจเถิด! น้องหญิงจะดูแลตระกูลเก๋อแทนท่านให้ดีเอง!"

"พวกเจ้าหยุดพูดพร่ำไร้สาระได้แล้ว ถึงคนอย่างข้าจะไม่มีทางสู้ก็เถอะ แต่ก็ไม่มีทางยอมรับหรอกว่าลูกชายตัวเองจะไปเป็นเขยแต่งเข้าบ้าน!" "ท่านแม่เฒ่า นี่ท่านพูดอะไรของท่านน่ะ? เขยแต่งเข้าบ้านอะไรกันเล่า ท่านเป็นแม่ของลูกเขยข้า ก็ถือว่าเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว"

คำตอบของว่าที่ลูกเขยทำให้พ่อตาได้แต่อมยิ้มด้วยความชอบใจส่วนแม่ยายนั้นส่งค้อนวงใหญ่ให้ลูกเขยด้วยความหมั่นไส้มีที่ไหนเจ้าบ่าววิ่งมากอดเจ้าสาวกลางงานแต่งตั้งแต่เกิดมาจนอายุปูนนี้แพรวพรรณก็เพิ่งจะเคยเห็นที่งานแต่งของลูกสาวตัวเองครั้งแรกนี่แหละ “ไม่เป็นไรๆพ่อตาไม่

ต้าเว่ยที่จุดธูปและวางเครื่องไหว้เสร็จแล้วเดินมานั่งข้าง ๆ เธอ “คุณพ่อครับ วันนี้ผมเป็นลูกเขยคุณพ่อเต็มตัวแล้ว ผมอยากจะบอกว่าผมดีใจที่สุดในชีวิตที่ได้อาหลินเป็นภรรยาและเรากำลังจะมีลูกด้วยกัน ปีหน้าคุณพ่อคงจะต้องหนวกหูสักหน่อยเพราะคงจะมีเด็ก ๆ มาเยี่ยมเยอะเลยครับ

สุวิทย์ตบบ่าว่าที่ลูกเขย “ก็อย่างที่เห็น ตอนนี้บ้านฉันไม่มีอะไรจะช่วยซัพพอร์ตให้ได้ ขยันทำมาหากินเข้า ฉันฝากภัทรด้วย รักกันให้มากๆ ส่วนเรื่องงานแต่ง ถ้าจะจัดก็จัดงานเล็กๆ แค่คนในครอบครัวก็พอ จัดใหญ่ไปเชิญใครก็ไม่มีใครมาแน่ คุณไม่ติดขัดอะไรใช่มั้ย” “ไม่ ไม่เลยครับ ผม ความเห็นของคุณพ่อตรงกับที่เราสองคนคิดเช่นกันครับผม” “อืม ค่าสินสอดฉันไม่คิด เก็บเงินเก็บทองเอาไว้ตั้งตัวก็แล้วกัน”

เมื่อพี่ชายเมีย พูดออกมาแล้ว คนที่ยอมรับว่า อยากจะได้ตำแหน่งน้องเขย จึงทำจริง "ดีมากน้อง " มือหนาที่ตบบ่าเบาๆ แล้วสองหนุ่มก็เดินกอดคอกัน เข้ามาในบ้าน เสียงพูดคุยทักทายกัน ดังออกมาอีกรอบ "เป็นไงบ้างมึง กำลังจะแต่งงาน รู้สึกยังไง "

"เรียบร้อยแล้วค่ะ แล้วพ่อล่ะคะแม่?" "รออยู่ข้างในน่ะ ปะ ตาทิ เข้าบ้านกันลูก" นางหันไปยิ้มให้กับลูกเขยอีกครั้ง

งานแต่งงานที่ฉันแทบจะไม่รู้หรือเตรียมตัวเลยแต่อย่างใดเพราะจัดเป็นคนจัดการให้ทุกอย่าง และเป็นงานแต่งที่ฉันเคยเล่าให้เขาฟังฉันไม่รู้เลยว่าเขาจะจำรายละเอียดบ้าๆ บอๆ แบบนี้ได้ และก่อนที่จะส่งตัวเจ้าบ่าวสาวเข้าเรือนหอฉันก็ขอเดินไปอุ้มลูกน้อยที่ห่างมือมาตลอดทั้งเช้าด้วยคิดถึงแ ละความเป็นห่วง ใบหน้าที่ยิ้มร่าออกมาไม่ต่างจากฉันและนี้แหละที่ลูกเหมือนฉันก็คือรอยยิ้มและเจ้ารอยยิ้มของครอบครัว

แม่พูดตอบว่าที่ลูกเขยไปตามตรง "งานแต่ง เราค่อยบอกล่วงหน้าให้นานกว่านี้ก็ได้ครับ ยังไงป๊าของพลอยก็ต้องเดินส่งตัวลูกสาวในงานแต่งอยู่แล้วครับ" พี่เฟยเจินหาเหตุผล เพื่อให้แม่ใจอ่อนยอมให้ฉันหมั้นกับเขาให้ได้

ตอนนี้เขาพาเอื้องฟ้ากับลูกมาอยู่บ้านที่เคยอยู่ จากนี้ไปบ้านหลังนั้นจะเป็นของเธอ ทรัพย์สินทุกอย่าง เขาก็ให้เธอเป็นคนเก็บให้ เรียกได้ว่าได้เงินมาเท่าไหร่ก็จะยัดใส่มือภรรยาหมด จนพี่ชายเขาแซวว่าคลั่งรักเมียมาก ทั้งที่ตัวเองนั้นก็แทบไม่ต่างจากน้องเลย งานแต่งงานระหว่างเขาก ับเธอถูกจัดขึ้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว โดยมีลูกเป็นสักขีพยานรัก น้องเพลินแต่งตัวเป็นนางฟ้าตัวน้อย ใส่ชุดสีขาวเหมือนพ่อกับแม่ ดูจากรูปถ่ายที่ตั้งวางอยู่บนโต๊ะทำงานภายในออฟฟิศ ก็อดชื่นชมในความน่ารักของลูกไม่ได้