روايات وقصص ضمن สรวงสวรรค์

เด็กสาวขมวดคิ้วสงสัย “ที่เจ้าถูกสาป เพราะมีมนุษย์จุดธูปฟ้องมหาเทพบนสวรรค์ว่าเจ้าแย่งสามีของนางหรือเปล่า” “มนุษย์ตัวนั้นคงเป็นเจ้าสินะ” สุวิมลทั้งอยากหัวเราะทั้งอยากร้องไห้กับความปากเปราะของหญิงสาวตรงหน้า “ข้าเป็นคนนะ ไม่ใช่ตัว!” ลู่ลู่ถลึงตาโตใส่อีกฝ่าย

แววตาของนางหาได้สั่นไหวไม่ นางยังคงฝนหมึกด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอ ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบเช่นเดิม แต่วาจากลับร้ายกาจจนคนที่ได้ฟังรู้สึกเจ็บแสบ “ท่านอ๋องทรงเข้าใจผิดแล้วเพคะ... สำหรับคนตระกูลจวงและสตรีผู้นั้น สิ่งที่หม่อมฉันหยิบยื่นส่งให้... หาใช่สะพานสู่ สรวงสวรรค์ไม่ ทว่ามันคือขุมนรกอเวจีต่างหากเพคะ”

ซวงซวงนางครางออกมาเสียงดังเมื่อไปแตะถึงจุดสุดยอดของสวรรค์ นางรู้สึกเบาสบายเหมือนและลอยละล่องอยู่บนท้องฟ้าดั่งก้อนเมฆ นางนอนหายใจอย่างเหนื่อยหอบ บิดาบุญธรรมของนางช่างทำให้นางมีความสุขยิ่งนัก "อ่า..ซวงเออร์" หลังจากซวงซวงได้ไปแตะถึงฝั่งฝัน ท่านเศรษ� �ีหม่าก็กระแทกนางอย่างแรงเพื่อตอกย้ำอีกไม่กี่ครา ก็ไปแตะถึงสวรรค์ตามนางเช่นกัน

เมื่อเธอทำตามคำสั่งสายตาฉ่ำปรือจ้องมองมังกรที่กำลังทะยานในมือเขาอย่างเอียงอายยิ่งสร้างความพอใจและอารมณ์พิศวาสมากขึ้น ณกรเร่งความเร็วในการปีนป่ายไปแดนฉิมพลีถี่ยิบ “น้ำหวาน...สุดยอดคนดี...ดีเหลือเกิน” สายธารขาวขุ่นถูกปลดปล่อยมายังทรวงอกอวบจากส่วนปลายของอาวุธร้ายออกมาอ ย่างล้นหลามจนเปรอะเปื้อนเต็มไปหมด จนมธุรสต้องเบือนหน้าหนีบางส่วนที่กระเด็นมาโดนหน้าเธอก่อนที่คนตัวใหญ่จะล้มพับลงนอนข้างๆ ยังมิวายจับแก้มเธอมาหอมและฉกจูบปากบางอย่างดูดดื่มอีกครั้ง

เสียงอาร์เจ “วู้ฮู้!” เสียงฮาร์ท “เฮ้!” เสียงขุนพล “ฮู้ววว!” เสียงเปอร์ โชว์สุดอลังการของเจ็ดสาวเริ่มต้นขึ้น และนี่ก็เป็นโชว์ที่เรียกว่าดีที่สุดในค่ำคืนนี้ เจ็ดสาวได้แสดงความเปล่งประกายของพวกเธอออกมาอย่างเป็นเอกลักษณ์ ดั่งชื่อวง ‘7-Shine’ พวกเธอกวาดรางวัลบนเวทีนี้ตาม ที่คาดไว้ และนอกจากเสียงเชียร์ของกลุ่มชายฉกรรจ์แล้ว ยังมีเสียงเชียร์ที่ดังมาจากแฟนคลับในฮอลล์คนอื่นที่รัก และคอยซัพพอร์ตพวกเธอเป็นอย่างดีไม่ต่างกัน...

เยี่ยนหยางก้าวเข้ามาในตำหนักอาภรณ์สีเงินอมฟ้า ลวดลายจันทราเรียบสง่าหน้ากากสีขาวเงินปิดครึ่งใบหน้า เขาคำนับอย่างไร้ที่ติ “กระหม่อมขอเข้าเฝ้าพระนางจักรพรรดินี” จักรพรรดินีมองเขาสายตานิ่ง ลึกและไม่เคยมีความเมตตาอยู่ในนั้น “องค์ชายจันทรา” นางเอ่ย “ช่วงนี้ดูจะยุ่งนัก” “เป็นหน้า ที่ของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ”

“เธอต้องดูให้ดีก่อนจะตัดพวงองุ่นออกมาว่าพวงไหนมันสุกหรือไม่สุก การเก็บองุ่นต้องใช้เวลามากเพราะพวงองุ่นของแต่ละเถามันจะสุกไม่เท่ากัน เธอต้องดูให้ดีๆก่อนจะลงมือตัดมัน….แบบนี้ เข้าใจใช่ไหม?” “อะ เอ่อ เข้าใจค่ะ” ตะวันพูดขึ้นตอบรับพลันเบี่ยงตัวหลบออกจากคนตัวโตพลางก้มหน้าก้มตาไม่ ยอมสบตาอีกคน ก่อนจะเอาพวงองุ่นวางลงในเข่ง และหันหลังตั้งท่าจะเดินออกไป

ตอนนี้เอริคไม่ได้สนใจเด็กๆพวกนั้นแล้วเพราะเขาเอาแต่จ้องมองใบหน้าหญิงสาวที่ยืนยิ้มอยู่ใกล้ๆกับเขานั่นเองเมื่อรู้สึกว่าหน้าของเขาสะอาดแล้วเขาจึงจับมือหญิงสาวเพื่อเป็นการบอกให้พอพร้อมส่งสายตาที่หยาดเยิ้มไปให้เธอเป็นสัญญาณในการทอดสะพาน “เอ่อ...เราไปต่อแถวขึ้นชิงช้า สวรรค์กันเถอะค่ะ” ทานตะวันรู้สึกใจเต้นผิดปกติเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาของชายหนุ่มแถมตอนนี้เธอยังรู้สึกเขินแปลกๆอีกด้วยหญิงสาวจึงรีบเปลี่ยนจุดสนใจโดยการชวนชายหนุ่มนั้นไปต่อแถวเล่นชิงช้าสวรรค์ทันที

ใบหน้าคมที่ซุกซอกไซร้ซอกคอของเธอ พร้อมมือที่ลูบไล้ไปตามเนื้อตัว ทำให้คนที่เมื่อยล้าก่อนหน้านี้อารมณ์แปรเปลี่ยนทันที “มาทวงรางวัล” เสียงที่แหบพร่าเอ่ยกระซิบตรงใบหูขาว ก่อนจะขบเม้มดูดดึงมันอย่างเบา ๆ เรียกความเสียวซ่านไปทั้งตัวให้กับหนูยิ้ม “วันอื่นไม่ได้เหรอคะ วันนี้หนูย ิ้มเหนื่อย”

เซ่าหมิงหยวนเอ่ย หากจะโทษ ก็ต้องโทษผู้ให้กำเนิดที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี กล้าหลอกลวงโอรสสวรรค์ กล้าเอาลูกเสือมาหลอกว่าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไข ของมังกร หมดเวลาให้พวกเขาได้เสวยสุขกันแล้ว