สะใจ Novels & Stories

แม้จะยืนห่างจากถังหนิงเพียงไม่กี่เมตร แต่เขากลับรู้สึกเหมือนมีทางช้างเผือกกั้นกลางจนไม่อาจเอื้อมถึง หัวใจของเขาเจ็บปวดเป็นครั้งแรก จุกแน่นจนแทบจะคลั่งตาย! เย่เชี่ยนฮวาขมวดคิ้ว: “จิตใจคนเราเปลี่ยนกันได้ อย่ามั่นใจนักเลย และอย่าไปไว้ใจยัยนั่นให้มาก” จี้หานหน้าดำคร่ำเ ครียด พยายามสะกดกลั้นอารมณ์อย่างถึงที่สุด

Gray Part End 🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶 😻ความฟินนี้ ไหนใครชอบ คอมเมนต์กันมาเลย!!👇👇

ลมหายใจฉันติดขัดจนทำให้หายใจลำบาก ลำคอตีบตันเพราะอารมณ์มากมาย ฉันรู้สึกเหมือนจิตวิญญาณถูกทำร้าย ฉันไม่อยากได้ยินเธอพูดอีกแล้ว ฉันอยากจะหลุดพ้นจากคำพูดพวกนี้ไป คำพูดที่รู้สึกเหมือนลูกศรแหลมคมซึ่งพุ่งเป้าไปยังหัวใจที่กำลังเลือดไหลของฉันอยู่แล้ว ฉันไม่สามารถ หยุดความเจ็บปวดแสนบีบหัวใจที่กลืนกินฉันได้

ศรัณอ้าปากค้างไว้ พอได้สติก็ดึงอารดามากอด หยดน้ำตาแห่งความยินดีผลิพุ่งในตอนนั้น “หัวใจผมเต้นแรงมากเลยคุณอุ่น” อารดายิ้มกว้างด้วยความอิ่มเอม น้ำตารื้นขึ้นมาด้วยความสุขใจยิ่ง “ลำบากมากเลยใช่ไหม”

****** งือมันเศร้า มันหน่วง มันน้ำตาซึม แง่ง Next : "อ้าขาให้ฉันกว้าง ๆ อย่าทำให้ฉันหงุดหงิด เพราะเธอจะเจ็บหนัก"

แทนคุณเหยียดยิ้มสมเพช คำว่า ใจง่าย หลุดออกมาจากปากคนที่เธอรักที่สุดเหมือนใบมีดที่กรีดลงกลางใจ ชาริณเม้มริมฝีปากแน่น รู้สึกร่างกายชาวาบไปถึงปลายเท้า ความจุกตีตื้นขึ้นมาจนลำคอแห้งผาก น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลพรากออกมาอย่างห้ามไม่ได้

ชามุกก้มหน้าเศร้าพลางน้ำตาคลอ "แกโอเคไหม" จีนัทไม่รู้ว่าชามุกรักกับใคร และพบเจออะไรมาบ้าง แต่ที่เธอทำได้ในตอนนี้คือ ขยับตัวเข้าไปปลอบประโลมเพื่อนอย่างห่วงใยจากใจจริง

กิตบอกให้ฉันคลายความสงสัย ยิ่งฉันฟังกิตอธิบายเรื่องราว หัวใจของฉันมันก็รู้สึกเจ็บแปล๊บ ความรู้สึกที่หลากหลายแล่นเข้ามา มันมีทั้งความรู้สึกกลัว สงสาร เป็นห่วง และแอบดีใจ (ที่เขาคอยคิดถึงฉัน) ปะปนอยู่ในนั้น

Gam Phattramai : (สติ๊กเกอร์โกรธ) Chaya Wave : อย่าโกรธสิครับ รักหรอกจึงหยอกเล่น Gam Phattramai : ไปไกล ๆ เลย Chaya Wave : ไปอยู่ข้างแก้มได้ไหมล่ะ Gam Phattramai : ไม่ได้ Chaya Wave : ใจร้าย Gam Phattramai : ใครกันแน่ที่ใจร้ายก่อน Chaya Wave : พี่ขอโทษ ต่อไปจะไม่ทำอีกแล้ว Gam Phattramai : ไม่เชื่อ ขนาดเฟซบุ๊กยังมีสองไอดีเลย

เพลงพยักหน้าแล้วทำตาละห้อย "ใช่ เขาเสียใจจนประคองอารมณ์ไม่ได้ ด้านชาไปหมดแล้ว แกกลับไปรอบนี้น่ารักกับเขามากๆ อย่าลืมเขาอีกนะเดวา ไม่ใช่แค่แกต้องหาย แต่ความรู้สึกของคุณแทนคุณแกก็ต้องเยียวยาด้วยนะ" ฉันเป็นผู้หญิงที่โชคร้ายจริงๆ โรคแบบนี้ทำไมต้องเกิดกับฉันด้วย