สะใจ Novels & Stories

ทั้งๆ ที่ทำใจไว้แล้วแท้ๆ ว่าจะเป็นเพียงแค่สหาย ไม่หวังสูงได้เป็นคนรู้ใจ แต่ความเจ็บแปลบนี้คืออะไรนะ? สาวน้อยเอื้อมมือกุมที่อกด้านซ้ายตรงตำแหน่งหัวใจ ก้มหน้าหลุบตาเดินซึม เห็นเพียงแพขนตายาวงอนกระเพื่อมไหวอย่างคนกลั้นหายใจมิให้น้ำตาไหลริน

——————————————— สงสารทั้งคู่เลยค่ะ ใจบ่ดี 🥹 กดใจ+คอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเจ้าค่ะ🫶🏻

พี่ทัพปฏิเสธใช่ไหม ถามตนเองในใจ ความเจ็บปวดจากรักเป็นอย่างไรณชาได้รับรู้วินาทีนี้เอง มันเจ็บยิ่งกว่าหกล้มครั้งแรกอีก มันเหมือนมีเข็มแหลมทิ่มเข้ามาจี๊ดจนขึ้นสมองก่อนทุกอย่างจะว่างเปล่า หูอื้ออึงไม่ได้ยินแม้เสียงลมหายใจของตนเอง เหมือนคนที่ตายไปแล้ว.. “ไอ้ทัพมันแค่อายเ ฉยๆ ไม่เป็นไรนะ” เห็นน้องร้องไห้อย่างเอาเป็นเอาตายก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กมอต้นจะปักใจรักใครได้มากขนาดนี้

ข้อความถูกส่งมาพร้อมกับอิโมจิค่อนรูปหน้ายิ้มแลบลิ้นปลิ้นตา กัญญ์วราตอบกลับด้วยสติ๊กเกอร์เคลื่อนไหวพร้อมแก้วเบื่อมองบน ไปก่อนเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าดังเดิมมองไปยังท้องถนนเบื้องหน้าอย่างเหนื่อยหน่ายที่ต้องมานั่งทำงานกับผู้ชายปากร้ายแถมยังบ้าอำนาจเอาแต่ใจเป็นว่าเล่น เธอ ต้องทนจนกว่างานจะเสร็จเรียบร้อย

หัวใจเหมือนถูกฉีกทึ้ง เจ็บปวดเหมือนจะขาดใจ ความเครียดสะสมทำให้หญิงสาวรู้สึกอยากอาเจียน ผะอืดผะอมในท้องจนต้องวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ทว่าก็มีแต่ลมเท่านั้นเพราะทั้งวันเธอแทบไม่ได้แตะต้องอาหาร ใบหน้าสวยมองเงาสะท้อนใบหน้าตัวเองในกระจก ผู้หญิงที่เครื่องหน้าสวยจัดแต่แววตาดูอม ทุกข์เศร้าหมองจนน่าใจหาย เธอจะปล่อยให้ตัวเองถูกทำร้ายจนร่างกายและจิตใจบอบช้ำน่าเวทนาแบบนี้อีกนานแค่ไหน

"ผมจะจัดการความรู้สึกของผมเอง น้องหมออย่าห่วงว่าผมจะเข้าไปทำให้น้องหมออึดอัดใจ " ความเป็นไปได้ที่คุณหนูดุจดวงใจจะชอบเขากลับ มีเพียงไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซนต์ เธอมีน้ำใจ เป็นมิตร แต่ไม่อยากให้ใครเข้าใกล้ มากกว่า ที่ควรจะเป็น ดังนั้น เขาทำได้เพียงเท่านี้

ที่เจ็บปวดเกินไป ขอใจให้ยมทูตตนนี้โหน่ยยย🤍🌙

สะใจ “ใช่ โคตรโมโหเลย โมโหมาก แต่ก็ไม่มีวันจะเอาความโมโหมาทำให้คาริสม่าต้องรู้สึกไม่ดี” เขายังเป็นเหมือนเดิม ต่อให้ไม่พอใจก็จะไม่แสดงให้ใครเห็น

’ แล้วโพสน์ของชูใจที่โผล่ขึ้นมาหลังจากที่ผมกดรีเฟรชหน้าเฟสเธอรัวๆ ก็ทำให้ผมชะงักค้างไปกับโทรศัพท์ ผมก็พอรู้ภาษาอังกฤษอยู่บ้าง Tear แปลว่า น้ำตา แปลว่า ไอ้เหี้ยโอห์มมันต้องทำอะไรเธอ! ชื่อ โหน : ชูใจ เป็นไร

พีชทำหน้างอใส่ฉัน แต่เหมือนไม่จริงจังเท่าไหร่นะ พีชคงชินกับการถูกฉันปฏิเสธ แต่ก็นั่นแหละ คือยังไม่ยอมตัดใจสักที พูดง่ายๆคือไม่เข็ดนั่นแหละ ไม่รู้ทำไม อืม คงเหมือนฉันมั้ง ถึงจะเจ็บเพราะเจวิส แต่ก็ยังไม่เข็ด ยังจะกลับไปหาเขาอยู่ได้ ก็คนมันรักอ่ะนะ ใครเคยเป็นเหมือนฉัน น่าจะเข้าใจใช่มั้ย ว่าการตัดใจจากใครสักคนมันยาก ถึงแม้ว่าคนๆนั้นจะเลวแค่ไหน แต่ถ้าใจมันรัก ไม่ว่าจะทำยังไงมันก็ยังจะรักอยู่ดี "เจ็บแต่จบไง" "โห ณดา เธอนี่ใจร้ายขึ้นทุกวัน เออๆ ก็ได้ แต่อย่าลืมนะ ถ้าน้ำตาเช็ดหัวเข่ากลับมา ไหล่ฉันยังว่าง"