Novel & Cerita สะใจ

แทนรักเอ่ยขึ้นอย่างเอ็นดูแต่ก็เหนื่อยหน่ายใจ “ใจที่ว่าพัง ยังไม่เจ็บเท่าตังค์ไม่มีฮับ” “โตมาถึงเข้าใจ กางไม่มีใคร ไม่เจ็บเท่าไม่มีตังค์ฮับ”

อารมณ์ตื้นตันมันประเดประดังเข้ามาจนต้องระบายออกไปเป็นสายน้ำตา "ฮือๆ ไม่ได้รักบ้าง... แต่รักมาก ฮือๆ คนอะไรตาถั่ว ตาไม่ถึง ตาไม่มีแวว มองแค่นี้ก็ไม่รู้หรือไง งี่เง่าที่สุด"

——————————————— สงสารทั้งคู่เลยค่ะ ใจบ่ดี 🥹 กดใจ+คอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเจ้าค่ะ🫶🏻

พี่ทัพปฏิเสธใช่ไหม ถามตนเองในใจ ความเจ็บปวดจากรักเป็นอย่างไรณชาได้รับรู้วินาทีนี้เอง มันเจ็บยิ่งกว่าหกล้มครั้งแรกอีก มันเหมือนมีเข็มแหลมทิ่มเข้ามาจี๊ดจนขึ้นสมองก่อนทุกอย่างจะว่างเปล่า หูอื้ออึงไม่ได้ยินแม้เสียงลมหายใจของตนเอง เหมือนคนที่ตายไปแล้ว.. “ไอ้ทัพมันแค่อายเ ฉยๆ ไม่เป็นไรนะ” เห็นน้องร้องไห้อย่างเอาเป็นเอาตายก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กมอต้นจะปักใจรักใครได้มากขนาดนี้

ข้อความถูกส่งมาพร้อมกับอิโมจิค่อนรูปหน้ายิ้มแลบลิ้นปลิ้นตา กัญญ์วราตอบกลับด้วยสติ๊กเกอร์เคลื่อนไหวพร้อมแก้วเบื่อมองบน ไปก่อนเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าดังเดิมมองไปยังท้องถนนเบื้องหน้าอย่างเหนื่อยหน่ายที่ต้องมานั่งทำงานกับผู้ชายปากร้ายแถมยังบ้าอำนาจเอาแต่ใจเป็นว่าเล่น เธอ ต้องทนจนกว่างานจะเสร็จเรียบร้อย

ฮือ T-T ร้องไห้โฮออกมาด้วยความโศกเศร้าเสียใจ หัวใจตอนนี้มันเจ็บมาก เจ็บสุดๆ

หัวใจเหมือนถูกฉีกทึ้ง เจ็บปวดเหมือนจะขาดใจ ความเครียดสะสมทำให้หญิงสาวรู้สึกอยากอาเจียน ผะอืดผะอมในท้องจนต้องวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ทว่าก็มีแต่ลมเท่านั้นเพราะทั้งวันเธอแทบไม่ได้แตะต้องอาหาร ใบหน้าสวยมองเงาสะท้อนใบหน้าตัวเองในกระจก ผู้หญิงที่เครื่องหน้าสวยจัดแต่แววตาดูอม ทุกข์เศร้าหมองจนน่าใจหาย เธอจะปล่อยให้ตัวเองถูกทำร้ายจนร่างกายและจิตใจบอบช้ำน่าเวทนาแบบนี้อีกนานแค่ไหน

"ผมจะจัดการความรู้สึกของผมเอง น้องหมออย่าห่วงว่าผมจะเข้าไปทำให้น้องหมออึดอัดใจ " ความเป็นไปได้ที่คุณหนูดุจดวงใจจะชอบเขากลับ มีเพียงไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซนต์ เธอมีน้ำใจ เป็นมิตร แต่ไม่อยากให้ใครเข้าใกล้ มากกว่า ที่ควรจะเป็น ดังนั้น เขาทำได้เพียงเท่านี้

กุลโจวให้หลุดพ้นจากความยากจนและความหวาดกลัว ความรู้สึกผิดที่เคยดุด่าว่ากล่าว ความรู้สึกเสียใจที่เคยมองข้ามความดี และความซาบซึ้งใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ ตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอของจิ้งฝูฝูจนเธอรู้สึกปวดร้าวไปหมดทั้งหน้าอก ก้อนสะอื้นที่หนักอึ้งก่อตัวขึ้นอ ย่างรวดเร็ว ขอบตาของหญิงวัยกลางคนร้อนผ่าวและเริ่มแดงก่ำ หยาดน้ำใสๆ ที่ถูกเก็บกักมาเนิ่นนานเอ่อล้นขึ้นมาเคลือบดวงตาจนภาพตรงหน้าพร่ามัว

ภาม : อย่าพูดแบบนั้นสิ ภาม : เฮียขอโทษนะที่ทำให้หนูไม่สบายใจ ลิส : ไม่เป็นอะไรค่ะ ลิสเข้าใจ ภาม : งั้นหนูลิสรีบเข้านอนนะ ภาม : ฝันดีครับคนเก่ง ลิส : ฝันดีค่ะเฮียภาม ฝันถึงหนูบ้างนะคะ ลิสไม่ลืมที่จะใส่อิโมจิรูปหัวใจลงไปท้ายข้อความ ก็รู้อยู่หรอกว่าเขาจะไม่กลับ แต่การส ่งข้อความแบบนี้มันจะทำให้เธอเรียกคะแนนสงสารและความรู้สึกผิดของเราได้อย่างดี