Romans & histoires หัวใจสิงห์ (only You)

ใช่ฉันรักเฮียสิงห์สุดหัวใจ เขาเป็นโลกอีกใบของฉันที่มีแค่ฉันเท่านั้นที่รู้ว่ามันเป็นแบบไหน ลำแขนแกร่งของเฮียสิงห์โอบเอวบางของฉันไว้แล้วรั้งตัวฉันเข้าไปหาตัวเขา

จิรัญญาพูดไม่ออกเมื่อรับรู้สึกของชายหนุ่ม “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ใจของฉันเต้นแรงมากมั้ย แต่ฉันว่าเต้นแรงพอๆกับเธอ ฉันไม่เคยหัวใจเต้นแรงขนาดนี้เลย ครั้งแรก ไม่ใช่สิ ทุกครั้งที่ฉันอยู่ใกล้เธอหัวใจฉันจะเต้นแรง” สิงห์บอกเสียงเรียบ

เธอหลุบตามองจุดกลางกายที่แข็งตัวขึ้นมาอีกรอบ สิงห์ตีหน้านิ่ง ทั้งที่หัวใจเต้นแรงจนสูงลิ่ว จนเกือบหน้ามืดนึกว่าจะเป็นโรคหัวใจวายเสียก่อน

เธอ จนสุดหัวใจ จบบริบูรณ์

“จริงเหรอคะ” “จริงซิ ความสุขของหนูพี่ยินดีสนับสนุน” อ๊อด!อ๊อด! “เดี๋ยวพี่ไปดูก่อนนะ” ฉันพยักหน้างึก ๆ ให้พี่ภูพร้อมกับหันมาจดจ้องกับซีรีส์เกาหลีเป็นฉากที่พระเอกถูกรถชนเข้าอย่างจังจนหมดสติพอดี ความรู้สึกเจ็บแปลบที่ศีรษะก็แล่นเข้ามาในสมองของฉันอีกครั้ง

ลลิสาเขย่งปลายเท้าขึ้นจูบแตะปลายคางของเขาเบา ๆ แล้วเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เธอจึงหันไปหยิบลูกโป่งทรงหัวใจสีขาวมุกส่งให้ภาวัต “หัวใจของฉันก็ให้คุณเหมือนกันนะ เลิฟยูค่ะ...ที่รัก” จบบริบูรณ์

เมื่อความปรารถนาพุ่งถึงขีดสุด คุณสิงห์ขยับกายเข้าหาอย่างหนักแน่นและมั่นคง เสียงหอบหายใจพร่าดังสลับกับเสียงหยาดฝนที่กระทบหลังคา เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหล่อน ย้ำเตือนด้วยสัมผัสรักว่าหล่อนคือเจ้าของหัวใจเขาเพียงคนเดียว เขาทรุดกายลงนอนข้างๆ ดึงร่างที่สั่นเทาของราตรีเข้ามาส วมกอดไว้ใต้ผ้าห่มผืนหนา จูบซับเหงื่อที่ผุดพรายตามไรผมอย่างแสนรัก “คุณคือลมหายใจของผม จะไม่มีใครทำร้ายคุณได้อีก ตราบที่ผมยังมีลมหายใจอยู่”

นัยน์ตาคู่คมเบิกกว้าง ใจเต้นรัว “ตอบมาสิคะ คุณหมอกไปหาคุณน้ำหวานมาใช่ไหม คุณดีกับเธอแล้วใช่ไหม” มือเล็กระดมทุบกลางอกกว้างอยากตีให้เขาเจ็บบ้าง เผื่อจะรู้ว่าหัวใจหล่อนก็เจ็บไม่แพ้กัน ทำไมต้องมาเห็นรูปบ้าๆ พวกนั้นด้วย

Sweet Heart หวานใจคุณชายไอดอล 17 กรุงโซล สาธารณรัฐเกาหลี เสียงดนตรีขับกล่อมบทเพลงโอเปร่าด้วยท่วงทำนองอันไพเราะ ภายใต้บรรยากาศสุดหรูหราด้วยความงดงามของดอกไม้ในธีมสีพิงค์โกลด์ เต็มเปรี่ยมไปด้วยสุนทรียะในทุกสัมผัส รังสรรค์มาเสมือนประหนึ่งอาณาจักรในเทพนิยาย

คือหัวใจอีกดวงที่เต้นอยู่นอกร่างกาย เป็นพยานรักที่พิสูจน์ว่าเขาและนางก้าวผ่านความกลัวมาด้วยกัน มือหนาคว้าพู่กันด้ามใหม่อีกครั้ง จรดปลายลงในแท่นฝนหมึกอย่างเชื่องช้า รวบรวมสมาธิทั้งหมดไปที่ปลายพู่กันขนสัตว์ แล้วตวัดลงบนกระดาษสาแผ่นใหม่ด้วยความมั่นคงและหนักแน่น เส้นสายส ีดำลากผ่านความว่างเปล่า ก่อเกิดเป็นตัวอักษรเพียงตัวเดียวที่เรียบง่ายที่สุด แต่ทรงพลังที่สุด 'ซิน' (心)