อย่าเล่นกับหินผา Novels & Stories

พอได้เล่นน้ำแล้วมันก็รู้สึกใจเย็นลงบ้าง แต่ก็ยังค้างคาใจเรื่องที่คุณคานส์จะบอกอยู่ดี “แกอย่าไปตรงนั้นนะ หินเยอะเดี๋ยวจะเหยียบเอา” แพรเตือนฉันแล้วก็พาฉันเดินออกห่างจากตรงที่มีหิน

ไม่มีเชือกใด ๆ ก็หมายความว่าพวกเขาต้องเดินไปทีละขั้นบนผนังหินและต้องไม่รบกวนรูปปั้นหินที่อยู่ตรงหน้าด้วย ไม่เช่นนั้นหากเผลอทำหินก้อนใดก้อนหนึ่งตกลงมา พวกเขาก็จะไม่สามารถผ่านที่นี่ไปได้!

“ไอหย๋า ของเล่นที่ไม่เอามาเล่นจะเรียกของเล่นได้อย่างไร ไปๆเจ้าไปเอาของเล่นพวกนั้นออกมาเล่น หากเล่นคนเดียวมันเบื่อก็ไปเล่นกับเด็กๆในหมู่บ้าน จะว่าไปข้าเห็นหลิวหยางพาไป๋เจวี๋ยไปเล่นว่าวที่ริมลำธาร เจ้าตามไปเล่นด้วยเถอะ ไม่ต้องห่วงงานมากนักหรออก” “พี่หลิวหยางพาไป๋เจวี ๋ยไปเล่นว่าวหรือเจ้าคะ เหตุใดไม่ชวนบ่าวบ้าง เอ่อ งั้นบ่าวไปเล่นว่าวนะเจ้าคะ หากคุณหนูจะเรียกใช้อะไรก็ให้คนไปตามบ่าวนะเจ้าคะ”

" งั้นเราไปเล่นกันอีกสักพักแล้วค่อยไปหาอะไรกินกัน ไปเล่นอันไหนต่อดี" " ไปเมืองหิมะค่ะ" " น้องพีชหล่ะ" " ผมก็อยากเล่นหิมะครับ" " อืมงั้นเราไปกันเลย" " เย้"

“ อย่านะ! ” “ อย่าได้พูดคำหยาบออกมา ไม่งั้นผมจะปีนไปเล่นกับคุณเดี๋ยวนี้แหละ “

อย่าพูดเรื่องน่าอายสิ “เฮีย...หยุด...น้ำหยดลงหินทุกวัน เดี๋ยวหินก็กร่อน ไม่ใช่อ่อน” ฉันรีบแก้เพราะเฮียน่ะแปลงสุภาษิตกลายเป็นคำติดเรทไปแล้วนะ

เหมันต์เอ่ยหยอกภรรยาสาว “ไม่ต้องมาทำเป็นล้อฉันเล่นหรอกน่า ก็ฉันไม่ใช่คนที่นี่นี่น่าก็ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดา” น้ำฟ้าเบ้ปากใส่ชายหนุ่มก่อนจะหันไปเอ่ยกับเด็กชายที่ยืนอยู่ข้างกัน “เราไปนั่งเล่นที่โขดหินโน้นดีกว่าครับน้องคิม” ว่าแล้วเธอจูงมือคิมหันต์เดินตรงไปที่โขดหินขนาดใหญ่พ อที่จะนั่งได้

“เงี่ยนมากกว่า” “ก็ได้ น้ายอมรับก็ได้ น้ามันวิตถาร เล่นกับทุกอย่างที่เล่นได้น่ะแหละ ยกเว้นคนจริง ๆ เพราะไม่มีใครกล้าเล่นด้วย”

“พอเถอะค่ะ หนูไม่ใช่เพื่อนเล่นอา” “แต่อาอยากเล่นกับหนูนะ” ฉันอึ้งไปเลย สงสัยจะเอาจริงแล้ว “ไม่กลัวพ่อรึไง”

"งั้นน้องเล่นก่อกองทรายได้ไหมค้าาาแม่ขาาาา" "ได้ค่ะ แต่น้องต้องห้ามลงไปเล่นน้ำทะเลนะคะเล่นแค่ตรงชายหาด" "ค่าาาาา น้องจะไม่ลงก่อนแม่ฟ้าจะพาน้องลงไปเล่นเอง^^"