อย่าเล่นกับหินผา Novels & Stories

ลีโอลุกพรวดพราด อย่าได้คิดจะมาวางยากู ยังไงคืนนี้กูก็ไม่หลับ แต่คนที่จะหลับ ควรเป็นพวกมึง เหล้าเข้มๆ โซดาไม่ต้องเน้น ยกแล้วยกซ้ำ เอาให้จำไม่ได้ว่ายกไปกี่ครั้ง จากที่เล่นกู ตอนนี้กูเล่นกลับ ไอ้หลามก็ไอ้หลามเถอะ กูจะเล่นจนภาพตัดให้ดู

เขาคว้าข้อมือเล็กเพราะอีกฝ่ายทำเหมือนจะเดินลงไปในน้ำ “จะเล่นน้ำกลับไปเล่นตรงโน้นดีกว่า ตรงนี้โขดหินเยอะ” “ไม่ต้องสนใจมิ้มหรอกค่ะ” “หรือโมโหผมแล้วจะลงไปแช่น้ำเหมือนครั้งโน้น”

เพราะเท้าเปียก พอเดินไปบนแผ่นหินเลยทำให้ลื่น เธอทำท่าจะหกล้มอีกรอบ มาวินก็รีบประคองร่างของเธอเอาไว้ “ระวังหน่อยครับ ถ้าลื่นหกล้มตรงนี้อาจจะเกิดอันตรายได้ เพราะหินมันแข็งและขรุขระ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงห่วงใย “อุ๊ย!” เธอเดินไม่ถนัดทำท่าจะหกล้มอีก เขาเลยเอ่ยขอโทษออกมา

เขาตอบยิ้มๆ “ตามใจแล้วกัน” “วันใหม่ไปด้วย!” “ไม่ได้ มันไกล” แม่ห้ามทันที “นั่งรถเล่นเป็นเพื่อนคุณน้า” วันใหม่อ้อนแล้วหันไปทางพ่อ “นะคะคุณพ่อ”

เมื่อลองเอาหูแนบกับหินยักษ์ กลับไม่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวใด ๆ จากภายในหุบเขาเลยแม้แต่น้อย เหยียนลั่วหลีกระโดดลงจากหลังม้า พยายามลองผลักหินยักษ์นั้นดู ทว่ามันกลับไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว หากจะอ้อมเขาย่อมต้องใช้เวลาเดินเท้าอีกนาน และไม่รู้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะมีภัยอันตรายใดรออ ยู่อีก “ข้าจะเข้าไปข้างในก่อน พวกเจ้าจงเฝ้าอยู่ที่นี่ จูงวัวและม้าขึ้นไปบนที่สูง ห้ามเข้าใกล้หน้าผาเด็ดขาด”

ตอนที่หนึ่ง ใช้ชีวิตแทนข้าด้วย “อย่าผลักข้า ช่วยด้วย” “คิดจะร้องเรียกให้คนช่วยหรือ ไม่มีผู้ใดได้ยินหรอก ลงไปว่ายน้ำเล่นให้เย็นใจเถอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

แทนคุณตะโกนมาแต่ไกล “ถอยไปไอ้แทน! ของกูนี่...สระน้ำเป่าลมพร้อมสไลเดอร์ เอาไว้เล่นกับคุณแม่นะฟาริน” ฟีฟ่าเกทับพลางรีบตรงปรี่เข้าไปหาหลานรัก

ปากพูดแต่ก็ไม่ได้ห้ามอะไร หากคนอื่นบีบแก้มเขาแบบนี้ ป่านนี้มือของมันคงอยู่ในบ่อจระเข้ "ก็หนูกำลังเล่นอยู่ไงคะ เล่นศิลาคนเดียวด้วย ว่าไงคะ ศิลาจะเล่นกับหนูมั้ย?" แววตาออดอ้อนส่งไป

เขาไม่กลัวว่าจะแพ้เลยด้วยซ้ำไป มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะกินหินเข้าไป หินกำลังถูกตัดเปิดออกมาด้วยเครื่อง ด้วยเสียงที่ดังหึ่ง

’ เขาครุ่นคิดพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ ๆ เขาเห็นหินก้อนหนึ่งซึ่งสูงไม่กี่ฟุต มีข้อความสลักเอาไว้ว่า “เขตพระราชวังต้องห้าม ผู้บุกรุกจะถูกประหารชีวิต”