Novelas y relatos de เจ้าสาวของราเมนทร์

พรรธน์ยศมองไปยังเจ้าสาวในชุดลายลูกไม้สีขาวที่เคลื่อนตัวจากพื้นพรมขึ้นไปนั่งบนเตียงนุ่มแล้วเม้มปากแน่น เขาเกลียดชังหล่อนที่กล้าเอาตัวเองมายัดเยียดให้เขาในค่ำคืนนี้ ทุกคนจัดการทุกอย่างโดยไม่ถามความสมัครใจของเขาที่เป็นเจ้าบ่าวเลยว่าต้องการจอมใจมาเป็นเจ้าสาวของตนไหม ถึงแ ม้ว่าขวัญใจ พี่สาวของหล่อนจะหนีไป ใช่ว่าเขาจะต้องแต่งงานกับคนเป็นน้องแทน งานแต่งงานมันยกเลิกได้ เขายอมอายดีกว่าต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่เขาชังน้ำหน้าตั้งแต่แรกเจออย่างหล่อน “ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนได้แล้ววันนี้” นั่นคือประโยคแรกที่เขาเอ่ยกับเจ้าสาวป้ายแดงของตนเองในวันนี้

‘พระเจ้า สาบานเลยว่าเขาจะต้องต่อยไอ้หน้าจืดนี่ให้ได้ คอยดู’ เสกสรรมองตามร่างบางที่เดินไปกับอีกฝ่าย ด้วยความรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก “ว่าไงจ๊ะพ่อต้อม ตกลงว่าที่เจ้าสาวของเราน่ะเป็นใคร เอ๊ะ! ใช่สาวไทยหรือเปล่า” นวลจันทร์ถามต่ออย่างสนใจ “สาวไทยครับ” เสกสรรตอบด้วยรอยยิ ้มเจื่อนๆ

าอีกครั้ง เล่นเอาเธอใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ตัวแข็งทื่อเพราะสิ่งที่คนตรงหน้าพูดเป็นความจริง ใบหน้าสวยแดงกล่ำด้วยความเขินอาย เขื่อนรับรู้ถึงอารมณ์ได้ทันทีว่าตอนนี้พิมพาอยู่ระดับไหน คนที่เคยมีสามีมาก่อนย่อมมีปฏิกิริยาไวกว่าหญิงสาวที่บริสุทธิ์ เขาค่อยๆสอดมือเข้าไปในเสื้อ ด้านในของพิมพา พร้อมกับโน้มใบหน้าหล่อเข้าไปใกล้ๆใบหน้าหญิงสาวอีกครั้ง

ณาราฟังเจ้าของนิ้วมือสากระคาย น่ารังเกียจนั้น ครั้นเมื่อปรือตาขึ้นมอง ก็ต้องนิ่วหน้า เพราะจำไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียวว่า เคยรู้จักเขามาก่อนหรือไม่ “เจ้าเป็นใคร” “ท่านหญิงน้อย ท่านจำข้าไมไ่ด้เรอะ ข้าก็คือ หลี่จิ้ง ว่าที่เจ้าบ่าวของท่านอย่างไรเล่า ท่านจำไม่ได้จริงๆ เรอะว่า เมื่อต้นเดือน ข้าเ พิ่งจะเดินทางไปงานวันเกิดของท่านอ๋อง 9 กับท่านพ่อ และท่านพ่อของข้าก็ได้สู่ขอท่านมาเป็นภรรยาของข้าแล้ว”

จือเยว่หยุดยืนไม่ห่างเตียงนัก ทว่าไม่ได้มองแม้แต่หน้าของสามีตน ขณะที่ราชินีจิ้งจอกกำลังเดินผ่านนางก็เอ่ย “เดี๋ยว...” อีกฝ่ายหันมานางก็ยกมือขึ้นตวัดหลังมือด้วยพลังปราณทำเอาราชินีจิ้งจอกหน้าหันล้มลงไปบนพื้น “โอ๊ย!” “อย่าเข้าใกล้สามีของข้าอีก”

ต่ความจริงก็ยังคงเป็นความจริง เมื่อญาติคนหนึ่งของดรินทร์แอบสังเกตเห็นเจ้าบ่าว ที่มีใบหน้าคลับคล้ายคลับคลากับเจ้าบ่าวของดาวจรัส ถึงขนาดเปิดรูปพรีเวดดิ้งในวันแต่งงานของพวกเขาที่เคยถ่ายไว้ออกมาดู ไปๆ มาๆ เรื่องก็เข้าหูของเทียนแข ก่อนที่ปรียาจะเข้าไปอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นใ นวันนั้น เพราะอะไรดรินทร์ถึงเป็นเจ้าสาวของปุณณ์แทนที่จะเป็นดาวจรัส

เธอก้าวเท้าเข้าไปในอาณาเขตของศัตรูอย่างเงียบงัน ทุกก้าวย่างคือการเหยียบย่ำความทรงจำในอดีตของตนเอง ชุดแต่งงานสีขาวถูกเปลี่ยนเป็นชุดกิโมโนเรียบง่ายสีเทาที่ทหารคนหนึ่งนำมาให้ เธอเดินตามเขาเข้าไปในโถงทางเดินที่กว้างขวางและเย็นยะเยือก ข้างในปราสาทเงียบราวกับสุสาน มีทหารจำนวนห นึ่งเดินตรวจตราอยู่เป็นระยะ แต่ทุกคนล้วนแต่ก้มหน้าและหลีกทางให้เธอด้วยความเกรงขาม ไม่มีใครกล้าสบตา ‘เจ้าสาว’ ผู้ถูกบังคับมาแต่งงานกับ ‘ขุนศึกเงา’

เมื่อพิธีการและงานเลี้ยงจบลงตอนนี้คู่บ่าวก็อยู่กันตามลำพังในห้องของโรงแรม “วันนี้หนูริณของอาสวยที่สุดเลยนะครับ” รามัญมองเจ้าสาวที่สวมชุดแต่งงานสีขาวด้วยความภูมิใจ

รามินทร์เจ้าบ่าวในชุดสูทสีขาวรวบผมเนี้ยบ ก็เป็นอีกคนที่มองเจ้าสาวของตัวเองไม่วางตา แม้ใบหน้าของเธอจะมีเวลซีทรูสีขาวปิดหน้าอยู่ แต่เขาก็มองออกว่าวันนี้เจ้าสาวของเขาดูน่ารักน่าชังเป็นพิเศษ แอบคิดในใจลึกๆ ว่าหากเขาได้เจอเธอก่อนเมนิลา ไม่แน่สายตาของเขาอาจจะไม่สนใ จเมนิลาเลยก็เป็นได้ ริมฝีปากหนาอมชมพูกำลังจะแสยะยิ้มชื่นชมเจ้าสาวที่เดินมาพร้อมกับคนเป็นพ่อ พลันสมองก็นึกไปถึงตอนที่เธอมาพยศใส่เขาเมื่อหลายวันก่อน จึงเริ่มที่จะยิ้มไม่ออก

เสียงมโหรี ฆ้อง กลองดังมาแต่ไกล ตามมาด้วยขบวนสินสอดยาวครึ่งลี้ เกี้ยวสีแดงหลังโตขนาดแปดคนหาม ด้านข้างมีแม่สื่อเดินนวยนาดด้วยความปลื้มปริ่ม สู่ขอเจ้าสาวจากจวนองค์ชายรอง น้องสาวบุญธรรมของพระชายาเชียวนะ นี่เป็นผลงานชิ้นเอกของนางเชียว แม้ว่าเจ้าสาวจะกำพร้าบิดามารด าฝ่ายเจ้าบ่าวกลับมิรังเกียจ แถมเจ้าบ่าวยังกล้าทำสัญญาแต่งงานยอมไม่มีอนุ ด้านเจ้าสาวกงซุนเสี่ยวเม่ยนั่งยุกยิกอยู่บนเก้าอี้ริมหน้าต่าง หากไม่โดนเหล่าพี่สาวทั้งห้ากำชับไว้นางคงได้แล่นออกไปแอบดูขบวนขันหมากรับเจ้าสาวที่มารับตนเองเข้าให้แล้ว