เจ้าสาวของราเมนทร์ Novels & Stories

“คุณพัน อย่านะคะ อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ” กังวาน รัศมีกุญชร หญิงสาวแสนสวยที่เพิ่งผ่านพ้นจากรั้วมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ เอ่ยทัดทานเจ้านายหนุ่มที่กำลังจะปลุกปล้ำเธอทำเมียเพราะความเมามาย

รินนราขมวดคิ้วถามออกไปอย่างไม่เข้าใจและสับสนเล็กน้อย แม้จะรู้เรื่องราวของเจ้านายด้วยเพราะเป็นคนที่อยู่ในเหตุการณ์เมื่อหกปีก่อนกับเตชิน แต่ไม่คิดเลยว่าเจ้านายกับหญิงสาวจะหย่ากัน! “ดาไม่ได้วู่วาม แต่การแต่งงานของดากับพี่เตถูกกำหนดมาแล้วว่าจะต้องหย่ากันเมื่อดาเรียนจบคะ” เธอพูดด้วยน้ำ เสียงเหนื่อยล้า

เสียงใส ๆ กระซิบแซวที่ข้างหู พร้อมกับมือนุ่มที่เอื้อมมาจัดหูกระต่ายให้เขาอย่างเบามือและสนิทสนม ‘น้ำนิ่ง’ ช่างภาพสาวสุดติสต์คู่ปรับในวันวาน ที่วันนี้สลัดคราบสาวเซอร์มาอยู่ในชุดราตรียาวสีน้ำเงินเข้มผ่าข้างโชว์เรียวขา เธอยืนเคียงข้างคิรินในฐานะ ‘ว่าที่คู่หมั้น’ และคนเดียวที่สา มารถละลายน้ำแข็งในใจของเจ้าชายน้ำแข็งผู้นี้ได้

อรดีมองลิปการ์ที่ไม่ได้โกรธเธอและผู้หญิงคนนี้ไม่ได้มีดีแค่สวยยังจิตใจดีมีน้ำใจแล้วมันก็จริงเพราะคัทรียาทำเหมือนตัวอิจฉาในละคร จากนั้นทุกคนก็ดื่มกินเต้นรำและแด๊นซ์กันกระจายจนกระทั่งสี่ทุ่มครึ่งว่าที่เจ้าบ่าวก็พาว่าที่เจ้าสาวกลับตามคำสั่งของแม่ว่าอย่ากลับดึกส่วนเพื่อนๆ ก็สนุกสนานกันต่อ

บ้านคิรินทร์ รันดาในชุดเจ้าสาวนั่งนิ่งอยู่บนเตียงนอนไม่อยากคิดว่าเธอกับอรุณในที่สุดก็ได้แต่งงานกัน ความรู้สึกในตอนนี้ดูล่องลอยเหมือนเป็นแค่ความฝันเพราะก่อนหน้านี้อรุณยังปฏิเสธเธออยู่แลย แต่พอผ่านไปได้ไม่กี่วันเธอกลับมาเป็นเจ้าสาวของเขาแล้ว ระหว่างที่นั่งนิ่งเผยยิ้ม หวานยิ้มมีความสุขก็สะดุ้งเล็กน้อยเมื่ออรุณเปิดประตูห้องเข้ามา ทันทีที่เห็นหน้าอรุณหญิงสาวก็รีบดีดตัวลุกจากเตียง ท่าทีเงอะงะของเธอทำอรุณเอ็นดูนัก

ฟ้าก็เถียงไปอย่างไม่กลัว รามิเลสมองดูหญิงสาวที่เจ้าสาวของเขากำลังพูดคุยอยู่ด้วยอย่างพินิจพิจารณาและมั่นใจเหลือเกินว่าผู้หญิงคนนี้ต้องใช่คนเดียวกับในรูปที่แก้วขวัญหามาให้แน่ๆ หากเป็นเช่นนั้นจริงก็คงดีเพราะก็ถือว่าต้องยอมรับจากใจจริงๆ ว่าเขานั้นก็ถูกใจผู้หญิงคนนี้ไม่

เลี้ยงเพื่อพาคนเมางอแงเข้าไปในห้องพัก โดยมีกวินและฤดีผู้ที่เป็นเลขาคนสนิทรู้ใจนายที่สุดเป็นคนเคลียร์ทางเดินให้คนเป็นเจ้านาย พวกเขาทั้งคู่รู้ว่าเมืองรามมีใจรักที่มั่นคง และซื่อสัตย์กับเจ้าเอยมาโดยตลอด ใช่ว่าเมืองรามจะไม่ตามหาเมียแต่เขาทุ่มเทมาตลอดทำแล้วทุกวิถีทางแต่ ก็คว้าน้ำเหลว ราวกับมีใครบางคนขีดเส้นไว้ไม่ให้เขาได้เจอคนรัก และในที่สุดวันที่เจ้านายรอคอยมานานแสนนานก็มาถึงสักที ดังนั้น ทั้งคู่จึงมีหน้าที่บอกทุกคนว่าคนที่เจ้านายเธออุ้มแล้วเดินลับไปคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย...

โรสร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อถูกมือหนาจับเรียวขาบางทั้งสองข้างตั้งฉากขึ้นตรงปลายเตียง แถมยังอ้ากว้างออกจนของสงวนนั้นโชว์เต็มสองตาชายหนุ่ม “เหลือเชื่อแฮะ” ราเชนทร์รู้สึกแปลกใจมากกับช่องทางสีหวานของเจ้าสาวตรงหน้าที่มันสวยงามแถมยังปิดสนิท สีชมพูระเรื่อเหมือนกุหลาบแรกแย ้มแบบที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน

หญิงในชุดเจ้าสาวสีงาช้างนั่งนิ่งกลางห้อง ดอกบัวบนผ้าคลุมเปื้อนเลือดชุ่ม ริมฝีปากซีดเผือด ข้างกายคือราเมเซสผู้ก้มหน้าร้องไห้อย่างคนสิ้นหวัง เขายื่นมือมาจะจับมือเธอ แต่ระหว่างมือทั้งสองกลับมีคมกรีฑทองคำปักอยู่ตรงอกของตัวเธอเอง เลือดอุ่นแดงไหลซึมผ่านปลายนิ้วราวกับมันเพ ิ่งถูกแทงเมื่อครู่ หญิงสาวรู้สึกได้ถึงทุกอย่าง ความเย็นของเหล็ก ความแสบของแผล และเสียงหัวใจที่เต้นเบาลง…เบาลงทุกวินาที ดวงตาของเธอในฝันยังเปิดอยู่ มองเขาอยู่ตรงหน้า ทั้งน้ำตาและเลือดไหลไปตามพวงแก้มผสมกันจนไม่รู้ว่าอะไรคือความรัก อะไรคือความทรมาน

พันแสงปาดน้ำตาให้คนเป็นเมียและอุ้มร่างบางขึ้นด้วยท่าเจ้าสาว "จะ..ทำอะไรจ้ะ" "เอ็งจะได้ไม่ต้องเดินให้เหนื่อยไง" "แก้วเดินเองได้จะ" "ไอ้รามกูพาเมียกูกลับก่อนนะโว้ย"