Novelas y relatos de เจ้าสาวในรอยชัง

เจ้าสาวคน (ไม่) โปรดของอาวิณ ดวงดาวบนหาดทราย : เขียน บทนำ ห้องจัดเลี้ยงภายในโรงแรมดังภายในจังหวัด คลาคล่ำไปด้วยแขกที่มาร่วมงานฉลองมงคลสมรสของหญิงสาวกับหนุ่มหล่อที่เหมาะสมราวกับกิ่งทองใบหยก เจ้าสาวสวยราวนางฟ้า เจ้าบ่าวนั้นหล่อราวออปป้าหลุดออกมาจากซีรีส์เกาหลีเร ื่องโปรดของสาวๆ

ภายในเรือนของเจ้าสาว นางกำนัลเดินขวักไขว่ราวผึ้งแตกรัง เสวี่ยหนิงในชุดเจ้าสาวสีแดงปักลวดลายหงส์มงคลนั่งตัวตรงอยู่หน้ากระจกทองเหลือง ดวงหน้างามปรากฏรอยแดงระเรื่อด้วยทั้งความร้อน ทั้งความเขิน ความตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะกระโดดออกมาเต้นระบำตามจังหวะมโหรีด้านนอก “เจ้าบ่าว มาถึงแล้วหรือ” ซูลี่เอ่ยถามซูฮวาที่เร่งฝีเท้ากลับมาจากหน้าจวน

เสียงมโหรี ฆ้อง กลองดังมาแต่ไกล ตามมาด้วยขบวนสินสอดยาวครึ่งลี้ เกี้ยวสีแดงหลังโตขนาดแปดคนหาม ด้านข้างมีแม่สื่อเดินนวยนาดด้วยความปลื้มปริ่ม สู่ขอเจ้าสาวจากจวนองค์ชายรอง น้องสาวบุญธรรมของพระชายาเชียวนะ นี่เป็นผลงานชิ้นเอกของนางเชียว แม้ว่าเจ้าสาวจะกำพร้าบิดามารด าฝ่ายเจ้าบ่าวกลับมิรังเกียจ แถมเจ้าบ่าวยังกล้าทำสัญญาแต่งงานยอมไม่มีอนุ ด้านเจ้าสาวกงซุนเสี่ยวเม่ยนั่งยุกยิกอยู่บนเก้าอี้ริมหน้าต่าง หากไม่โดนเหล่าพี่สาวทั้งห้ากำชับไว้นางคงได้แล่นออกไปแอบดูขบวนขันหมากรับเจ้าสาวที่มารับตนเองเข้าให้แล้ว

“ก็ฉันแต่งงานแล้ว นายก็รู้ดี” “ผมรู้” “ฉันคือภรรยาของบอสนายนะ” “ผมก็รู้” คุณเงาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน “แล้วนายหญิงรักบอสเขารึเปล่าครับ”

เมื่ออยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ องุ่นดูสวยสง่าราวกับนางฟ้า ใช่ว่าเขาไม่เคยเจอผู้หญิงที่สวยกว่านี้ แต่กลับไม่เคยมีผู้หญิงคนไหน ที่ทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขารู้สึก "หวั่นไหว" ได้อย่างนี้มาก่อน

สาวสวยผมทองในชุดแซกสีทองวาวระยิบระยับ ความสวยเฉี่ยวเฉียบทั้งหน้าและรูปร่างทำเอาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ในงานใจสั่น อดีตคู่ควงของคุณใหญ่แสยะยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเขาช้อนร่างเจ้าสาวขึ้นอุ้มไปตัดเค้ก “ไงเจนนิส เสียดายไหมที่เจ้าสาวคืนนี้ไม่ใช่เธอ?” ใบหน้างามนั้นเบือนมาเล็กน ้อย ยักไหล่อย่างไม่แยแส “ก็แค่อุบัติเหตุ คนอย่างคุณใหญ่จะกินใครง่ายๆ กันล่ะ?”

ภูชิตมองเจ้าสาวของตนเองตาค้างตั้งแต่น่านน้ำเดินลงมาจากบันได ร่างบางถูกพามานั่งลงข้างๆเจ้าบ่าว สองหนุ่มสาวสบตายิ้มให้กันอย่างมีความสุข พิธีการต่างๆเป็นไปตามที่ป้าดอกไม้ต้องการ เรียบง่ายแต่ถูกต้องตามประเพณีไทย คำอวยพรเสียงชื่นชมกระทบประสาทหูผ่านมาแล้วผ่านไป น่านน้ำไม่ได้มีสติใด� �พอที่จะใส่ใจเท่าใดนัก หญิงสาวพยายามประคองตัวเองให้ผ่านพ้นพิธีการต่างๆไปได้อย่างยากเย็น ยาดมของไอรักที่พกติดตัวไว้ช่วยได้จริงๆ “น้ำเป็นอะไรหรือเปล่า หน้าซีดเชียว” เมื่อแขกคนสุดท้ายรดน้ำสังข์และกล่าวคำอวยพรจบ เจ้าบ่าวจึงกระซิบถามเจ้าสาวด้วยความเป็นห่วง

ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเจ๊ใหญ่แหกปาก มาแต่ไกล ดำรงขึ้นชื่อเรื่องเจ้าชู้เหมือนปลาไหล เขาหลอกฟันหญิงสาวในหมู่บ้านหลายคนพร้อมกับปัดความรับผิดชอบแบบหน้าด้านๆ “ช่อไม่หิวจ้ะ คุณดำรงเก็บไว้เถอะ” ร่างบางปฏิเสธเสียงแข็งก่อนตั้งท่าเดินหนี

เมื่อถึงประตูใหญ่ของจวน กัวจื่อหรานวางกัวรั่วชิงลงอย่างนุ่มนวลข้างเกี้ยวเจ้าสาว สีแดงทองที่ยิ่งใหญ่อลังการ หวงเชียนเล่อในชุดเจ้าบ่าวสง่างามราวเทพบุตร ยืนรอรับเจ้าสาวอยู่แล้ว เขาโค้งคำนับกัวไห่เจิน และภรรยาอย่างสุภาพที่สุด

ภาพความสัมพันธ์แน่นแฟ้นฉันเพื่อนรัก ที่มีเจ้าสาวคอยดูแล เป็นเพื่อนอยู่ข้างกายไม่เคยห่าง แม้แต่ยามเจ้าบ่าวประสบอุบัติเหตุป่วยนอนอยู่ในโรงพยาบาลก็มีเพื่อนคนนี้อยู่เฝ้าไข้ กว่าจะลงเอยกันได้ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมีคำว่าเพื่อนเป็นเส้นบาง ๆ กั้นคนทั้งสองเอาไว้ ป้ายที่ติดบน เวทีที่ประดับดอกไม้สีชมพูสลับขาว เขียนว่า หญิงน้ำ ชายพี เจ้าสาวน้ำตาซึมด้วยความตื้นตันใจ ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเมื่อกำหนดวันแต่งงานมาถึง ในที่สุดก็มีวันนี้ ในจุดที่เธออยู่ไม่ต่างอะไรกับพี่ เพื่อน น้องสาว ยากจริง ๆ ที่จะเปลี่ยนเพื่อนสนิทมาเป็นเจ้าบ่าว